2010

30 december 2010

Een plekje geven

Onze drie meiden voelen zich thuis in het nieuwe huis en genieten van de bossen in Nunspeet. Pip is nu ruim negen en gedraagt zich nog steeds als een jonge hond. Wel heeft zij besloten haar taak als roedelleidster neer te leggen en dat haar dochter Harley klaar is om deze belangrijke taak over te nemen. Jorja, ons kleine Deentje, is het hier niet mee eens en heeft een tijdje erg haar best gedaan om in aanmerking te komen voor deze functie. Uiteindelijk heeft zij ingezien en zich erbij neergelegd dat Harley toch veel meer aanleg heeft voor het leiderschap.

Ik ben er nog steeds behoorlijk stuk van dat Harley leeg is gebleven. Het blijft voor mij moeilijk te accepteren dat zo’n leuke, lieve en vooral zeer getalenteerde Flatcoat geen puppies krijgt. Vorig jaar was mijn gezondheid van dien aard dat het onverstandig was een nestje te hebben. In verband met Harleys leeftijd wist ik dat er maar één kans was op een nestje van haar. Dat deze ene kans niet zou kunnen slagen verdring je naar de achtergrond, daar kan en wil je niet over nadenken.

Achteraf weet ik zeker dat Harley drachtig is geweest, alle tekenen waren daar. Ze was wat rustiger, had erg veel trek en met drie weken begonnen haar tepeltjes behoorlijk te groeien. Maar op de dag van de echo waren er geen pups te zien. Wat een onvoorstelbare teleurstelling. Ik vond het erg moeilijk om Manuela, het baasje van Gwindo, maar ook alle mensen die op mijn lijstje voor een pup stonden op de hoogte te brengen van dit nieuws. Ik hoop echt dat zij allemaal binnenkort bij een andere fokker een geweldig Flatcoat pup kunnen ophalen.

Mijn lijn houdt nu op. Vorig jaar bleek al dat het onmogelijk zou zijn om met Jorja te fokken en nu is dus duidelijk dat ook Harley geen puppies krijgt. Hoe verdrietig ik hier ook over ben, het geeft je aan de andere kant weer nieuw inzicht. Zo vanzelfsprekend als ik het eerder heb gevonden dat Pip zeven prachtige pups op de wereld heeft gezet en de geweldige prestaties die ik samen met mijn Dippertje heb bereikt, dat blijkt nu allemaal helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ik heb de laatste weken regelmatig een speciaal moment samen met Pip gezocht en realiseer mij nu des te meer hoe bijzonder dit alles is geweest. Ik ben mijn Pip zo ontzettend dankbaar.

Van Harley hou ik natuurlijk nog net zoveel, misschien door dit hele avontuur zelfs nog meer.

Harley blijft een fantastische Flatcoat, een Flatcoat zoals ze, vind ik, moeten zijn. Ik hoop in de toekomst weer net zo’n Flatcoat pupje te vinden om een nieuwe lijn mee op te starten, maar eerst moet ik dit verdriet een plekje geven……..

Twee kanjers Harley en Pip

Ik wens alle lezers van mijn site en natuurlijk ook jullie hondjes een fantastisch en gezond 2011.

 

15 december 2010

Verdrietig nieuws

Helaas bleek vandaag op de echo dat Harley geen puppies krijgt. We zijn erg verdrietig.

 

8 december 2010

Een spannende week

Op 29 december hebben wij de deur van ons huis in Delft dichtgetrokken en zijn al onze spullen naar Nunspeet verhuisd. Het huis is bijna klaar en het wordt prachtig!!! Omdat de badkamer en de keuken nog niet klaar zijn wonen we nog niet in ons nieuwe huis, maar tijdelijk ergens anders. Vanaf 29 december hebben wij geen internet aansluiting meer. Zodra de website en de mail weer online zijn zal ik dit op mijn website vermelden.

Volgende week wordt een spannende week. We zullen niet alleen definitief in ons nieuwe huis gaan wonen, maar volgende week heb ik ook een afspraak voor de echo van Harley. Dan weten we, na vier weken wachten, of we pups van Harley en Gwindo kunnen verwachten.

Gwindo en Harley: sneeuwpret!!!

 

18 november 2010

Harley is gedekt

Sinds gisteravond zijn we weer thuis. Op dinsdag 9 november reden Willy en ik naar Duitsland, Harley was op dat moment 8 dagen loops. Ton kon helaas niet mee, hij had het te druk op zijn werk. Op woensdag had ik met Manuella afgesproken om Gwindo en Harley aan elkaar voor te stellen. Eigenlijk wel spannend, want wat zouden ze van elkaar vinden? De eerste kennismaking verliep uitstekend. Het was meteen duidelijk; Gwindo en Harley vonden elkaar erg leuk en waren heel lief voor elkaar, maar het was nog te vroeg voor een dekking. Harley is de eerste keer op de 13de dag van haar loopsheid gedekt en de dag daarna nog een keer.

De afgelopen week ben ik nog meer overtuigd dat Gwindo en Harley een geweldige combinatie vormen. Ze waren zo lief en ontroerend samen. Ze passen niet alleen qua karakter maar ook qua uiterlijk heel goed bij elkaar. Twee grote lieverds die, als alles goed verloopt, fantastische puppies krijgen. Zo rond half december weten we meer ……..

Gwindo en Harley een fantastische combinatie

Naast Manu hebben wij de afgelopen week ook intensief contact met Anke Wolf, de fokster van Gwindo, gehad. Dit samenzijn heeft heel wat uurtjes mooie gesprekken en veel lol opgeleverd. We kennen elkaar nog niet zo lang maar het voelt toch nu al als een fijne vriendschap. Manu en Anke, bedankt voor jullie gastvrijheid, warmte en humor. Het was geweldig!

Tot slot wil ik Willy bedanken. Lieve Wil, bedankt dat je met mij mee bent geweest op dit bijzondere avontuur. Voor mij en ook voor Harley een avontuur om nooit te vergeten, en het avontuur is nog niet voorbij ………

Ook Manu heeft een stukje op haar site geplaatst kijk op www.flats-off-limits.de onder aktuelles.

Ben je geïnteresseerd in een pup uit deze combinatie stuur mij dan een mail.

 

3 november 2010

Hoera, Harley is loops

Op het moment dat je eruit bent welke reu je voor je teefje gaat gebruiken, wordt het spannend wanneer de dekking daadwerkelijk kan plaatsvinden. Met enige overmoed hoop je dat de loopsheid zich zo snel mogelijk, en liefst nog eerder, aandient. Naarmate de tijd verstrijkt, komt de rede weer enigszins terug en besef je dat de natuur gewoon zijn eigen gang gaat. Eind november zal echt waarschijnlijk zijn, toch? Maar ja, dan wordt mams Pip ietwat onvoorspelbaar loops en meent Harley dit niet zo maar ongemerkt voorbij te moeten laten gaan. En voila, op het moment dat je er net niet meer mee bezig bent en al je energie bijna volledig gericht is op je verhuizing naar je droomhuis in Nunspeet: Waaaahhhh, Harley is loops!!!

Jachttraining of behendigheid

Plannen worden in allerijl in gang gezet, dekreu eigenaar en aspirant pupkopers worden ingelicht. Hierdoor staat het vast dat een volgende stap op weg naar een pup waarschijnlijk al volgende week zal plaatsvinden. Wat spannend en bovenal: wat gaaf!!! Gwindo, here we come.

Doggydance of apporteertraining

Mijmerend over het gewenste nest, hoop ik uiteraard dat er gezonde maar ook voldoende puppies geboren worden om mezelf en alle aspirant pupkopers een passend hondje te kunnen bieden: reutje, teefje, zwart of misschien zelfs bruin? Een gezin met kinderen, een ervaren of beginnend voorjager, actieve buitenmensen, jong of oud? Zomaar wat overwegingen om uiteindelijk tot de juiste match tussen baas en hond te komen.

Gezinslid en/of reddingshondenwerk

Wat voor mij als fokker voorop staat is dat pupjes uit het nest van Harley en Gwindo terecht komen bij mensen die het waarderen om een mooie, vrolijke en actieve hond als gezinslid op te nemen. Er actief mee bezig zijn is voor mij het allerbelangrijkste. Hoewel Gwindo en Harley beide uit uitstekende werklijnen komen, betekent dit niet dat de pups van Gwindo en Harley alleen geschikt zijn voor de jachthondensport. Ook reddingshondenwerk, behendigheid, flyball, doggydance of gewoon dagelijks heerlijke wandelingen maken, zijn voor mij voorbeelden van actief zijn met je hond. Dit heeft een Flatcoated Retriever nodig om gezond en fit te blijven, zowel geestelijk als lichamelijk.

Een bruintje of een vakantiemaatje

Voel jij je hierdoor aangesproken en ben je geïnteresseerd in een pup van Gwindo en Harley, aarzel dan niet om contact met me op te nemen.

 

21 oktober 2010

Map Almere

Door het KNJV gewest Flevoland waren Willy Walbeek en ik, in de gelegenheid gesteld een KNJV MAP te organiseren te Almere. Een hele eer en tegelijkertijd ook een hele uitdaging! Er komt echter heel wat bij kijken om een MAP te organiseren. Dat realiseer je eigenlijk pas helemaal als je zelf eens een kijkje achter de schermen mag nemen. Gelukkig heeft Willy al heel wat jaren ervaring met het organiseren van wedstrijden en door mijn lidmaatschap bij de Jacht Commissie van de Flatcoated Retriever Club had ik ook de nodige ervaring.

Links uitleg van de keurmeester en rechts de combinatie is start klaar

Na weken van drukke voorbereiding ging op zaterdag 16 oktober om 5.00 uur de wekker. Om 6.00 uur stonden we in het veld om het wild bij de proeven te brengen. De dag van te voren hadden wij, met hulp van een paar sterke mannen, zoveel mogelijk voorbereid. Precies om 8.00 uur namen de teamcoaches de keurmeesters en overige helpers mee naar de proeven. Na het openingspraatje van Willy, gingen de deelnemers om 8.30 uur het veld in. Super, alles liep volgens planning.

Koffiepauze en één van de wachtkamers

Naar ons idee hebben wij 8 mooie MAP proeven voor de deelnemers opgezet. Wij hebben ons uiterste best gedaan om te zorgen dat de proeven heel divers waren. Hierdoor moesten de honden laten zien dat zij over goed markeervermogen, goede communicatieve vaardigheden, uitstekend neusgebruik, probleemoplossend vermogen, eigen initiatief, appèl en dirigeerbaarheid beschikten.

Gespannen op weg naar de proef en blij als de apporten binnen zijn

In de ochtend bleek bij de A1 proef al een behoorlijke selectie te zijn gemaakt. Veel A kandidaten zijn op deze proef gesneuveld en van de 18 A kandidaten bleven er nog maar 4 over. Het werd hierdoor heel spannend of wij deze dag nog een A diploma konden uitreiken.

Links een Flatcoat met haas bij een B proef en rechts een labrador met haas op de A proef

Gelukkig bleek aan het eind van de dag dat 14 van de 28 B deelnemers een MAP-B diploma hadden behaald en 2 van de 17 A kandidaten een MAP-A diploma. Hierbij willen wij jullie nogmaals heel hartelijk feliciteren met dit fantastische resultaat.

De catalogus wordt gelezen en een staande hond aan het werk

Tot slot willen wij langs deze weg graag iedereen nogmaals waanzinnig bedanken, die geheel onbaatzuchtig en op vrijwillige basis, met zoveel enthousiasme en met een geweldige inzet aan deze dag participeerden: Bedankt aan alle deelnemers, de gedelegeerde, de keurmeesters, de commissaris van het KNJV gewest Flevoland Christel Thiel,  het secretariaat, de geweren, de proeven coaches, de helpers, de mensen van de catering en van het jachtwinkeltje. En uiteraard ook veel dank aan Staatsbosbeheer voor het beschikbaar stellen van het terrein en de uitstekende begeleiding gedurende de dag! Jullie waren stuk voor stuk fantastisch en van doorslaggevend belang voor het welslagen van deze dag!

Felicitaties voor de winnaars in de A klasse

Ook willen wij nog Ria de Jong, Ton Jacobs, Cecil Keijzer-de Kat en José Nijssen bedanken voor de geweldige foto’s, waardoor memorabele momenten zijn vastgelegd. Enfin, voor ons absoluut voor herhaling vatbaar!

Met vriendelijke groet,
Willy Walbeek en Lenk Krispijn
ps Mocht je interesse hebben in de recapstaat, stuur mij dan een mail, dan zend ik deze zo spoedig mogelijk toe.

Links de B en rechts de A prijswinnaars

Ook op deze MAP is weer eens gebleken wat een super team Willy en ik zijn. Het maakt niet uit of wij nu samen een training of workshop geven, een puppytest doen of een wedstrijd organiseren. Wij kunnen samen heel hard en effectief werken. Samenwerken doen we als een geolied team, we hebben aan één woord genoeg en vullen elkaar aan daar waar nodig is. “Willy, bedankt!”. Het was een super gave dag!!!

Een tevreden team

 

30 september 2010

Vooral nieuws over andere honden

In Frankrijk, midden in de Bourgogne, was een nestje van acht Épagneul Picards geboren. Daphne Horsch kreeg de keuze uit 3 teefjes en had Willy en mij gevraagd om deze teefjes te testen. Natuurlijk waren wij meteen enthousiast. We vertrokken op zaterdag en na een reis van ongeveer 10 uur kwamen wij aan in de prachtige omgeving van de Bourgogne. De volgende ochtend was de puppytest en reden wij naar het huis van de fokker in het dorpje Dracy Le Fort. Wat een schatjes die Picards, echt helemaal geweldig. Het was erg leuk om deze bijzondere staande hondjes te testen. Van dit ras zijn er nog maar vijf in Nederland. Eén teefje voldeed helemaal aan de wensen van Daphne. Dit Franse avontuur werd voor mij helemaal bijzonder toen ik de naam van dit kleine vrolijke, actieve en enthousiaste dametje kreeg te horen. Mag ik jullie voorstellen ……..

Mijn naam is Flo

Okay, de “w” van onze Flow ontbreekt en Daphne wist ook niet dat onze eerste Flatcoat zo heette. Het is bijzonder dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan het uitzoeken van deze geweldige pup. Die bijna dezelfde naam krijgt als onze allerliefste grande dame.

Daphne bedankt voor de uitnodiging, je gastvrijheid en je enorme hartelijkheid. En Flootje, lekker genieten, ik zie je binnenkort bij de puppytraining. Wij zaten samen met zeven honden in een huisje op een camping in Comartin. Ik vind het fantastisch hoe goed onze honden met andere honden omgaan. Een hond meer of minder in deze inmiddels hechte roedel is geen enkel probleem. Stip, de Épagneul Bleu de Picardie, heeft het ook helemaal naar zijn zin gehad. Hij voelde zich de koning te rijk met zijn zes vriendinnen. Hieronder een foto van dit geweldige zevental.

Fidesz, Harley, Saszu, Stip, Piusz, Jorja en Pip

Vanuit Duitsland kreeg ik het bericht dat Gwindo, de reu die Harley binnenkort gaat dekken, de titel Suchen Sieger heeft behaald. Om deze titel te kunnen bemachtigen heeft Gwindo meegedaan aan een dummy-proef in de F-klasse (onze B2). De onderdelen van de proef bestaan uit een verloren zoek, een dubbele markeer, een dirigeeropdracht en een walk-up met drie andere honden. Gwindo behaalde 73 van de 80 punten en dit was ruim voldoende voor de titel Suchen Sieger. Super gedaan Manuella en Gwindo. Hieronder een foto van Gwindo aan het werk.

Gwindo, komt trots met zijn dummy aan

Nog een berichtje van één van de hondjes uit de puppytraining. Amy, de Field Trial Labrador, van Hans Kingma heeft in Veendam haar eerste KNJV B diploma gehaald. Maar nu grossieren Hans en Amy in KNJV B diploma’s, ze hebben er al VIER!!!

Amy, gefotografeerd door David Dalton

 

18 september 2010

Een beetje geluk

Gisteren heb Harley en ik meegedaan aan de MAP in Wijchen. Het ging lekker. Op één van de B proeven sneuvelden veel combinaties, waaronder ook veel A kandidaten. Harley bracht bij deze proef de apporten snel binnen. Goed gedaan van mijn kleine zwartje. De A proef ging ook prima. Op naar het middag programma. Eerst een B proef, een dubbel apport uit water, dat ging soepeltjes en toen door naar de tweede A proef. Het was een sleep op een konijn en hierna moest de hond gedirigeerd worden naar een fazant, die over de sleep, op ruim 200 meter lag. Binnen twee commando’s zat Harley op de sleep en kwam vrij snel binnen met het konijn. Hierna zette ik haar in op de dirigeer. Ze ging in één prachtige lijn over de sleep richting fazant. De wind kwam van links. Vlak bij de fazant verdween Harley rechts uit zicht in de dekking. Ik gaf haar even de tijd om verwaaiing te krijgen van de fazant. Ik zag Harley niet uit de dekking komen en besloot haar in te fluiten. Het lukte mij hierna niet meer om haar op de valplek van de fazant te krijgen. Waarschijnlijk had ik toch, precies op het moment dat zij de fazant in haar neus kreeg, gefloten. Logisch dat ze nu niet meer te overtuigen was, dat ze wéér die kant op moest. Soms moet je in een “split-second” reageren om je hond daar te krijgen waar je wilt. De ene keer levert dit het juiste resultaat op en de andere keer nét niet. Wel had ik, na het prachtige werk van Harley op de sleep en de strakke lijn, iets meer krediet verwacht van de keurmeesters. Na een paar pogingen om haar alsnog op de fazant te krijgen moest ik haar al influiten. Maar ja, dit alles hoort nou eenmaal bij de sport, soms heb je geluk en soms niet …………..

 

16 september 2010

Nunspeet en toppertjes

De laatste weken rijden wij elk weekend naar Nunspeet en zijn hard aan het werk in ons nieuwe huis. Gelukkig was het prachtig nazomerweer en hierdoor prima uit te houden op de camping. De werkzaamheden van de aannemer verlopen op schema. De aanbouw begint vormen aan te nemen. Bijna alle leidingen voor gas, water en elektra zijn aangelegd. Het is nog een grote bouwval, maar zo langzamerhand wordt duidelijk hoe ons droomhuis er uiteindelijk uit gaat zien. Door het zachte weer lagen de meiden zo nu en dan heerlijk in de tuin en hebben alvast wat hoognodige snoeiwerkzaamheden verricht. Hun favoriete plekje in de tuin is het veldje voor ons bos.

Afgelopen week hadden Willy en ik twee MAP oefendagen. Ton en George hebben ook meegedaan en het ging echt super. Goh, wat kan onze kleine Deen toch lekker werken. Tussen de MAP oefendagen door hebben Willy en ik tijd kunnen vinden om met onze eigen hondjes te trainen. Daar waren wij, maar ook onze honden hard aan toe. Voor mij is trainen een uitstekende manier om mijn hoofd leeg te maken, na de drukte van de afgelopen maanden. De komende weken staan in het teken van de organisatie van onze MAP in Almere, de MAP oefendagen en a.s. zaterdag vertrekken Willy en ik voor vijf dagen naar Frankrijk voor een puppytest. Een bijzonder avontuur, waarover uiteraard later meer.

Harley met haas en Saszu met gans

Er zijn inmiddels drie foto’s van Apporteur toppertjes binnengekomen, die dit KNJV seizoen een diploma hebben gehaald. Els ter Vergert, uit een A groepje, heeft in Veendam en Hardenberg een eerste prijs in de A gehaald met haar Kelly, een heerlijke Field Trial Labrador. Jel Boomgaard, heeft met Ivy, een hondje uit de puppygroep, haar eerste C gehaald. Ivy, ook zo’n lekker Field Trial Labje, had de eerste prijs in Biddinghuizen. Nog een combinatie uit de puppygroep Ton Boots met zijn Jade, hebben in Enkhuizen een eerste prijs in de C gehaald en in Hulshorst een KNJV B. Jade is een traditionele Labrador, die samen met haar baasje Ton een echt team vormt. Hieronder de foto’s van deze drie toppertjes.

Links Kelly trots met al haar bekers, in het midden Ivy gefotografeerd door David Dalton en recht Ton en Jade, een echt team

 

1 september 2010

MAP oefendagen

Morgen donderdag 2 september is de laatste les van dit seizoen bij de Apporteur. Sommige cursisten gaan deelnemen aan KNJV proeven en die wens ik heel veel succes. Bij een paar groepen van Willy’s Apporteur ben ik assistent trainer en natuurlijk duim ik extra hard voor de cursisten uit deze groepen. Ik zie de voorjagers en honden wekelijks en heb ervan genoten hoe de combinaties gegroeid zijn het afgelopen seizoen. Als jullie een diploma halen, zou ik het heel leuk vinden als jullie een mailtje met foto sturen, dan krijgt deze foto een ereplaats op mijn site.

Het wordt nu dus even wat rustiger met hondenwerk. Wel staan er de komende weken enkele MAP oefendagen gepland. Tijdens deze oefendagen kun je deelnemen aan 4 MAP proeven. Iedere combinatie wordt beoordeeld door een keurmeester, maar het woord “oefendag” zegt het al, het gaat om een training. Bij iedere combinatie wordt gezorgd voor succes. Door middel van een aanwijzing of een beetje hulp zorgen wij ervoor dat je alle apporten samen met je hond binnen brengt. Iedere deelnemer krijgt aan het eind van de dag een certificaat en natuurlijk wordt de dag afgesloten met een gezellige borrel. Dit jaar heeft Willy mij gevraagd om ook bij deze dagen te keuren, super leuk natuurlijk. Inmiddels hebben wij er één MAP oefendag op zitten en het was gaaf. Ik heb genoten van het hondenwerk en verheug mij nu al op de komende MAP oefendagen!!! Deze dagen staan niet alleen open voor eigen cursisten maar ook voor andere belangstellenden. Heb je zin om mee te doen, stuur mij dan een mailtje.

Ondanks alle drukte rond ons nieuwe huis hoop ik toch nog wat tijd te vinden om met Pip en Harley én de meisjes Walbeek te kunnen trainen. Pip gaat lekker en als het zo goed blijft gaan met haar schouder dan kan zij dadelijk weer mee op jacht. Ook met Harley wil ik nog lekker blijven trainen, tot even na de dekking. Het vachtje van Harley is in topconditie, maar verder is er nog geen enkel teken dat ze loops wordt. Spannend hoor!!!

Trainen met de meisjes Krispijn en Walbeek

Verder zijn wij druk bezig met de voorbereidingen voor de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren voor het KNJV gewest Flevoland. We zitten helemaal vol, het maximale aantal van 10 reserves hebben we bereikt.

Elk weekend rijden wij richting Nunspeet om te zien hoever de aannemer vordert met zijn werkzaamheden. We brengen dan wat dagen door op de camping om op zaterdag en zondag zelf te klussen. Gelukkig is het weer nu wat beter en kunnen we samen met de meiden lekker genieten van deze uitstapjes naar Nunspeet.

 

25 augustus 2010

Verbouwing Nunspeet

Op 30 juli hebben wij de sleutel van ons nieuwe huis in Nunspeet gekregen. We hebben de afgelopen weken met onze caravan op een camping in de buurt gestaan. Alles is nu gesloopt en wij ook ……..

Ton op de vuilstort en graafwerkzaamheden voor de aanbouw

Het was zwaar maar ook erg leuk werk. De aannemer is vorige week begonnen met zijn werkzaamheden en de fundering voor de aanbouw is klaar. Tussen het klussen door heb ik fantastische wandelingen gemaakt in de bossen van Nunspeet. Er zijn prachtige wandelingen uitgezet waar de honden vrij mogen wandelen. De wandelingen zijn zeer afwisselend. Loof- en naaldboombos wordt afgewisseld door heidevelden en vennetjes. Ik heb meerdere keren een ree gezien. Eén keer, toen ik terug reed naar huis, stond een groep wilde zwijnen op de weg. Voor sommige van jullie niets bijzonders, maar voor mij als echt stadsmens, helemaal geweldig. Nunspeet voelt goed, ik kan niet wachten tot de verhuizing.

Onze honden kunnen niet elk moment door de tuin lopen, er ligt nog veel bouwafval en daar kunnen ze zich flink aan bezeren. Als wij in het huis bezig zijn liggen ze in de auto, geen probleem dat zijn ze gewend. Op de camping hebben we een ruime ren voor ze uitgezet en kunnen ze lekker rondscharrelen. We krijgen veel complimenten van de andere campinggasten omdat de dames zich zo keurig gedragen. Vorige week met die enorme stortbuien was het flink afzien, we konden geen droog plekje meer vinden, alles was klam en nat. Arme Pip werd hierdoor, met haar negen jaar, wat stram en stijf. Gelukkig mochten de meiden een paar dagen bij Willy logeren. Hé Wil (en Hans natuurlijk ook) super bedankt!!! Volgens mij zijn de dames weer goed verwend in huize Walbeek. Pip loopt weer als een zonnetje en heeft zelfs van de week weer mee kunnen doen bij de training. Ach, wat was ze blij en wat kan ze toch fantastisch werken. Mijn Dappertje, een wereldhond!!!

Mijn Pip, een wereldhond!!!

 

8 augustus 2010

Ringvale training

Deze week het beloofde verslag van de Ringvale training, die Willy en ik begin juli in Gomaringen Duitsland hebben gegeven. Het stukje is in het Engels, zodat alle deelnemers het verslag ook kunnen lezen.

At the Flat Treffen in August 2009 Moni asked me (Lenk) to give a dummy training for her Ringvale Flats. I liked the idea very much and agreed immediately. When concrete plans were about to be made I asked Willy to join me for this training session. She told me she would love to.

So, on the first of July we drove to Germany to give a workshop to 12 Ringvale Flatcoats. The training was on Sunday the fourth of July. On Saturday we drove with Moni to the training area. It was superb and gave us a lot of inspiration for the training. We already had made plans for training blinds, because this was one of Moni’s requests. But with this fantastic area we could make our plans even more challenging. Because of the hot weather we decided to train in the fields, on the blinds, in the morning and do some free search work in the woods in the afternoon.

On Sunday morning all participants arrived with their lovely Ringvale dogs. Some of them had dummy experience, some more than others. But there were also dogs that had no experience at all with dummy work. That would be a nice challenge for us!

Willy and I had our own stations to work on the blinds. We showed different kind of methods how to teach a dog to work on a blind. The dogs and handlers did a very good job and learned a lot in the morning. And what about little Fosca, who never did any dummy work before. She did some wonderful retrieves and, with some small instructions, handed out the dummies perfectly. She showed a lot of talent and it was really great to see her develop that fast!

At about one o’clock we had a wonderful lunch with nice local delicacies. After this lunch Willy and I wanted to train more on blinds. At the end of this training session all dogs went successfully on a long blind at more then 250 meters. Such a good job!

Unfortunately the weather had changed and now it was raining very hard. We went to the forest to do a free search with the dogs. Willy and I did a drive, with a lot of noise in the forest and left dummy’s for each dog. The young and less experienced dogs were sent first. With a little help for some dogs all dummy’s were picked up beautifully. After this we did another free search and put some dummy’s in the branches of the trees. A lot of handlers were surprised their dogs performed this exercise so well. But they did……..

At the end of this very satisfying day we all had a wonderful meal together. It’s nice to evaluate everything once more and have time to answer some questions left.

All handlers can be very proud of their dogs. They did a wonderful job at the training. Willy and I really enjoyed it and we had a lot of fun. Thank you so much Moni with Nenya and Hanni, Anette with Nelly, Jutta with Blue, Frederik with Boef, Charlotte with Fosca, Nicole with Fenja, Michael and Barbara with Sandy, Phillip with Finjo and Claudia with Finn. Thanks to our helpers Andreas, Dirk and Ton. The pictures are made by W. Sahm, they are beautiful.

At last we want to give special thanks to Moni. Thank you so much for inviting us: We loved every minute of it. As a breeder, you can be very proud that so many dogs of your two litters participated at this training. And we also want to make you a big compliment for organizing this so perfectly. We’re sure that everybody had a great time.

Some of you handlers already told us that you would love to get some more dummy training from the both of us another time. We are really looking forward to it and would love to come to Germany another time.

Lots of love,

Willy and Lenk

Nog even wat andere nieuwtjes. Op 4 augustus is Pip negen jaar geworden, negen jaar alweer, wat vliegt de tijd. Ik weet nog zo goed dat ik onze Pip ging halen bij de fokker. Omdat het weer erg goed met Pip gaat had Willy speciaal voor Pip een paar proeven uitgezet. Pip vond het heerlijk en heeft fantastisch gewerkt. Wat ben ik toch trots op mijn Dappertje.

Stern, het broertje van Harley, heeft een A diploma weten te bemachtigen. Van harte gefeliciteerd met dit fantastische resultaat Jules en Stern. Stern is naast Harley, de tweede uit het nestje van Pip, die een A diploma behaald. Daar ben ik als fokker toch heel erg trots op.

 

18 juli 2010

Genieten en ander nieuws

Hebben jullie dat nu ook, dat je zo verschrikkelijk kunt genieten van je honden. Maar niet alleen van mijn eigen honden, ook van zoveel andere honden of bezigheden met honden, kan ik intens genieten. Genieten van wat ze allemaal met en voor ons willen doen, dat is echt geweldig. Bij een puppytest, een training, het geven van een workshop, er zijn zoveel momenten…….. Ik realiseer mij regelmatig wat een geweldige hobby ik heb.

Genieten van een puppytest, het samenspel tussen voorjager en hond, maar natuurlijk ook als ik zelf met mijn meiden train

Genieten van een workshop geven, een mooie prestatie van één van mijn meiden of de praktijkjacht. Wat een geweldige hobby!

Nog even wat nieuwtjes over onze drie meiden. Afgelopen dinsdag ben ik met Pip naar dr. Krooshof in Hilversum geweest. Mijn vermoeden, dat nu de rechter schouderpees geïrriteerd was bleek juist. Pip heeft een injectie Moderin in het gewricht gekregen en het is nu afwachten. Over drie weken moet ik met haar terug voor een tweede injectie. Het gaat inmiddels een stuk beter.

Met Harley heb ik lekker getraind deze week. Het gaat goed met Harley, ze wordt volwassen en je merkt dat ze goed in balans is. Tijdens de dirigeeroefeningen hebben we heerlijk contact. Het is echt een genot om met haar te werken.

Op donderdag trainen Ton en Jorja bij de Apporteur. Dit is één van de lessen waar ik ook trainer ben, dus wekelijks zie ik ze aan het werk. Zoals elke week stond ook nu een pittige dirigeeroefening op het programma. Toen Ton en George richting proef kwamen lopen was duidelijk te zien dat ze er zin in hadden. Ik laat Ton nu aan het woord: ” Eerst werd het zitpunt uitgelegd. Als ik goed keek zag ik een wit bloempje op zo’n 100 meter. Dat was hem. Daarna de valplek. Ook die kon ik goed herkennen. Ok dan, voor het eerst een echte i proef. Toen Jorja goed gelokt was op het zitpunt stuurde ik haar vooruit. Jorja gaat vrij direct zitten op de zitfluit, dus ik liet haar tot vlakbij het zitpunt komen en gaf het zitcommando. De combinaties na mij zouden het erg moeilijk krijgen, want ze zat met haar kontje boven op het witte bloemetje dat nu volledig geplet was. Daarna de lijn naar de valplek. In één streep was ze bij de dummy. Wow.” Wat was ik trots op allebei. Ton stond strak voor te jagen en het zag er super uit. Ja, ook dit was weer echt genieten ………

 

12 juli 2010

Weer thuis

Afgelopen zondag zijn we weer thuis gekomen na ruim een week in Duitsland te hebben doorgebracht. Op zondag 4 juli hebben Willy en ik een workshop gegeven aan twaalf Flatcoats van de Ringvale kennel van Monika Sahm. Het was een super gave dag, een verslag met foto’s volgt later. Na de workshop zijn we naar een camping in het Zwarte Woud gereden. Hier hebben we genoten van de rust en zo min mogelijk doen. Door drie redenen werden we hiertoe gedwongen. Ten eerste had Piusz, één van Willy’s honden, de dag voor de workshop een teen gebroken, toen ze samen met de andere vijf dames van een stenen trap rende. Vreselijk, wat had ze een pijn. Gelukkig konden wij met spoed bij de dierenarts van Moni terecht. Op de röntgenfoto was duidelijk een flinke breuk te zien. Arme Piusz.

Arme Piusz met haar gebroken teen

Ten tweede loopt Pip al een paar weken niet goed. Ik heb dr. Krooshof gebeld en voor morgen een afspraak gemaakt om Pip weer eens helemaal na te laten kijken. Ik hoop dat het meevalt. Verder zorgt uiteraard de enorme hitte, van de afgelopen dagen, ook voor gedwongen rust. Gelukkig hadden we geen enkel probleem met deze verplichte rust. We zijn hierdoor weer helemaal bijgekomen van alle drukte.

Pip en Jorja zijn even lekker afgekoeld bij een watervalletje

Twee nieuwtje over Gwindo, de toekomstige partner van Harley (zie Nesten). Zeven weken geleden zijn de eerste pups van Gwindo geboren. Zijn baasje Manuela heeft het nestje bezocht en mij een uitgebreid verslag gezonden. Ze is erg enthousiast over het 10-tal. Het zijn vrolijke, actieve mensgerichte hondjes. Volgens Manu zijn het echte doorzettertjes. Kijk, daar hou ik nou van!!! Ik kreeg wat foto’s van Manu toegezonden, zijn het geen schatjes? De aankondiging van het nest van Gwindo en Harley staat nu ook op de site van Manu (zie www.flat-of-limits.de, onder Aktuelles).

De pups van Gwindo, zijn ze niet geweldig

Verder mailde Manu dat ze met Gwindo aan twee Working Testen heeft deelgenomen. Voor de eerste keer in de Fortgeschrittene Klasse (onze B2). Gwindo heeft één test met de kwalificatie Goed en de andere met een Zeer Goed behaald. Ik ben trots op het mannetje.

Tot slot nog een berichtje over Stern, één van de broertje van Harley. Stern heeft afgelopen zondag aan de Finale OWT in Vught deelgenomen in de Open Klasse. Hij is bij de laatste 10 geëindigd. Een uitstekende prestatie!!!

 

28 juni 2010

Honden, honden en nog eens honden

De laatste weken had ik het erg druk. Niet met mijn eigen meiden, maar met allerlei andere hondenactiviteiten. Afgelopen zaterdag heb ik gekeurd bij een Onderlinge KNJV proef in Lelystad. Ik heb het volgen en uitsturen mogen keuren. Het was gaaf om te doen en ik heb erg genoten van alle honden. Er deden ook hele jonge hondjes mee en voor sommige was het uitsturen nog net iets te moeilijk. Ik heb mijn best gedaan om zoveel mogelijk tips aan de deelnemers mee te geven. Later op de dag heb ik samen met Piet Schaafsma en Willy Walbeek de dirigeerproef gekeurd. Ook dat was erg leuk om te doen. Er was één deelneemster, met een Flatcoat Retriever teefje, die een voldoende haalde voor het dirigeren. Gefeliciteerd Cecil en Tipper, dit geeft jullie vast veel vertrouwen voor het komende KNJV seizoen!!

Willy en ik hadden de afgelopen weken 3 puppytesten in onze agenda staan. We hebben een nestje Epagneul Bleu de Picardie en een nestje Weimeraners getest. Morgen weer een test, maar nu gaat het om een nest Chesapeake Bay Retrievers. Ik vind het fantastisch leuk om te doen. Tijdens de test blijkt elk hondje zijn eigen persoonlijkheid te hebben. Dit vind ik iedere keer weer zo fascinerend en ontroerend.

Puppytest Epagneul bleu de Picardie

A.s. woensdag rijden Willy en ik naar Duitsland om hier een training te geven aan 12 Flatcoats, gefokt door Monika Sahm van de Ringvale kennel. Dat wordt natuurlijk weer een feestje, zoveel Flatjes bij elkaar. Een verslag van de training volgt uiteraard. Ton reist ons een paar dagen later achterna. We plakken er namelijk nog een paar dagen vakantie aan vast. Als we terug zijn uit Duitsland krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis in Nunspeet. We gaan zelf al het sloopwerk doen. Als wij hiermee klaar zijn kan de aannemer aan de slag. Het wordt een drukke tijd.

 

25 juni 2010

Harley, Yarny en Max

Vandaag is Harley jarig, ze is al weer vijf jaar geworden. Onze felicitaties gaan ook uit naar zusje Bretta en broertjes, Max, Kenai, Perro, Stern en Murphy. Om dit te vieren hebben we een extra lange wandeling gemaakt met ons drietal. Bij thuiskomst zijn onze meiden verwend met een flinke punt van de traditionele Flow of Spirits taart.

Het was van de week uitstekend weer om foto’s te maken, dus ben ik weer eens op pad gegaan met mijn camera. Het was de hoogste tijd om weer eens een portretfoto van Harley te maken. Hieronder zien jullie het resultaat, ik ben erg tevreden.

Harley een heerlijk hondje

Van de week zijn Luitgard en Yarny mee geweest op de wandeling. Yarny is de vader van Pip en dus de opa van Harley. Hij is inmiddels 12,5 jaar oud, maar nog steeds in uitstekende conditie. Luitgard vertelde dat hij na de wandeling de laatste tijd wat stijfjes is. Hij ziet er nog super uit. Als je goed kijkt, zie je alleen een paar grijze haren op zijn kin. Yarny, een echte Flatcoat, hij vindt het leven nog steeds één groot feest!!!

Yarny 12,5 jaar

Afgelopen zondag hebben we getraind met drie Flatcoats Harley, Max en Sobat. Max is één van de broertjes van Harley. Willy was speciaal naar Delft gereden voor een training. We begonnen met een sleep op een konijn. Max had nog nooit wild opgepakt en Sobat had geen ervaring met een konijnensleep. Allebei de mannen hebben de sleepprima gelopen. Max gaf het konijn zelfs model af, echt helemaal geweldig!!! Hierna stonden we op linie om twaalf dummy’s te markeren, die in het hoge gras terecht kwamen. Toen alle dummy’s lagen moesten de honden om beurten werken. Alle dummiy’s kwamen binnen, een hele mooie prestatie van alle drie, want het waren zeker geen eenvoudige apporten. Het is erg leuk om in het werken van Max de stijl van mams Pip terug te zien. Het was gezellige dag en een gave en leerzame training. Super bedankt, Wil!!!

Max, lijkt qua uiterlijk ook veel op Pip

 

13 juni 2010

Goed nieuws en minder goed nieuws

Van de week lag mijn, door de Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club, goedgekeurde Fokplan in de bus. De goedkeuring is gegeven ondanks dat het oogonderzoek van Halvor niet helemaal in orde bleek. Een flinke tegenvaller. Naar mijn mening streef je, wanneer je fokt, naar een ideale combinatie. Natuurlijk is het onmogelijk om alles uit te sluiten en is over heel wat erfelijke aandoeningen nog veel onbekend. Maar als bij onderzoek blijkt dat iets niet optimaal is, dan moet je dit naar mijn idee niet opzoeken.

Daarom heb ik besloten voor mijn reserve reu Gwindo Umbra Fida te kiezen. Gwindo en Harley hebben elkaar nog niet “live” ontmoet, maar ik weet zeker dat Gwindo bij Harley in de smaak valt. Gwindo heb ik inmiddels meerdere keren aan het werk gezien. Deze mooie, vriendelijke en elegante reu, is mij opgevallen door zijn waanzinnige stijl van werken. Hij heeft een prachtige stamboom, met oude werklijnen zoals Trioaks en Waverton.

Zijn gezondheids- en werkresultaten zien er super uit. Op showgebied doet Gwindo het ook uitstekend. Op 29 maart jl. is hij zelfs Duits kampioen geworden, dus met zijn uiterlijk zit het ook helemaal goed.

Ik verwacht uit deze combinatie vriendelijke, stabiele en passievolle honden. De gezondheidsuitslagen van beiden ouderdieren zijn optimaal. Door het elegante uiterlijk van Gwindo is deze combinatie qua uiterlijk ook veelbelovend.

Voor meer informatie over deze combinatie kijk op pagina Nesten en Harley.

Gwindo een heerlijke werkende hond met een super uiterlijk

Vandaag ben ik naar de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club geweest. Willy heeft Harley geshowd en het resultaat is een Zeer Goed. Harley vond het enig om samen met Willy in de ring te staan en heeft haar mooiste kwispel laten zien. Wil super bedankt!!!

Willy met Harley in de ring

 

5 juni 2010

Verhuizen, Bretta, Pip en MAP Almere!

Aan het eind van het jaar gaan wij verhuizen naar Nunspeet. We verlaten de drukke randstad en gaan op de Veluwe wonen. Ons mooie huis in Delft vonden we toch wel erg groot en de drukte van de randstad begon ons hoe langer hoe meer tegen te staan. Natuurlijk was één van onze wensen, bij de zoektocht naar een ander huis, een grote tuin voor onze drie Flatcoat meiden. Verder hadden we bij de zoekcriteria, qua ligging gekozen voor de optie “aan de bosrand”.  Het huis wat we hebben gekocht voldoet aan al onze wensen. Het is een huis uit de jaren 30, ligt in een geweldig villawijkje, heeft een grote tuin, een garage en ligt aan de bosrand!!! In augustus gaat een aannemer aan de slag, want we hebben grootse plannen. Als alles volgens planning verloopt is de verbouwing in december klaar en kunnen wij voor de kerst verhuizen naar ons droomhuis.

Ons nieuwe huis in Nunspeet

De omgeving in Nunspeet is geweldig, je kunt in dit bosrijke gebied fantastische wandelingen maken. Aan de vele uurtjes in de auto (en alle files) om naar de trainingen te rijden komt ook een eind, Almere ligt op een half uur rijden en files ……. die kennen ze daar niet!!!

Van de week kreeg ik van Joke en Anton een foto van Bretta, een dochter van Pip. Bretta lijkt echt als twee druppels water op haar moeder.

Bretta sprekend haar moeder

Met moeder Pip, onze brokkenpiloot, gaat het gelukkig weer wat beter. Ik start de wandeling, de eerste vijf minuutjes, aan de lijn, zodat zij haar spieren warm kan lopen. De pijnstillers worden langzamerhand afgebouwd. Het lijkt de goede kant op te gaan.

Dan nog even een berichtje over de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren. Vanaf a.s. maandag 7 juni is de inschrijving geopend. Stuur vanaf die datum een mailtje naar willywalbeek@upcmail.nl en het inschrijfformulier wordt naar je toegezonden. Let op: eerder ontvangen mailtjes kunnen wij, volgens een vastgestelde procedure, niet in behandeling nemen.

30 mei 2010

Veel nieuws!

Deze week veel nieuwtjes. Pip heeft vorige week haar linker (geopereerde) schouder overbelast. Na de donderdagmiddagtraining zaten wij heerlijk op een steiger na te genieten van het avondzonnetje. De honden liepen lekker te scharrelen. Pip sprong een paar keer van de steiger en was druk bezig een autoband op de kant te trekken. Het zag er geweldig uit, zo fanatiek als ze dan bezig is. Maar voor haar schouder bleek dit veel te veel. Sinds die avond loopt ze kreupel, arme Pip. Ze krijgt nu dagelijks pijnstillers en zo langzamerhand gaat het weer ietsje beter. Ik voel me behoorlijk schuldig, ik had haar donderdagavond echt moeten afremmen, want zelf stelt ze geen enkele grens.

Harley heb ik ingeschreven voor de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Het leek mij leuk om haar voor het nestje (zie Nesten) nog eens mee te nemen naar een show. Willy heeft aangeboden Harley voor te brengen. Harley is geplukt en ziet er weer helemaal piekfijn uit. Nou ja piekfijn …… dat is op dit moment niet helemaal mogelijk, want Harley is in “bikini” en heeft dus zo goed als geen vacht. Het nieuwe haar begint al wat door te komen, maar op de Clubmatch is haar “jasje” nog zeker niet optimaal. We zien wel, in ieder geval gaan we er een gezellige dag van maken.

Harley’s oortjes worden geplukt

Met Jorja gaat het prima. Ton en George gaan regelmatig op stap om te trainen. De band tussen de twee wordt hierdoor ook steeds sterker. Jorja is een heerlijk werkhondje, maar wel een pittige dametje. Ton heeft zijn handen zo nu en dan ook vol aan ons ondeugende Deentje. Het belangrijkste is dat ze ze samen genieten en dat doen ze zeker!

Op zondag 20 juni a.s. is er weer een Nestreünie van de kids van Pip. Ik heb alle baasjes een mailtje gestuurd en we gaan er weer een feestje van maken!!! Natuurlijk gaan we een mooie wandeling maken en een paar leuke jachtproefjes doen. Ik verheug enorm op deze dag.

Stern, één van Harley’s broertjes, heeft bij de OWT (Orweja Working Test) in Beesd een derde plaats behaald in de Open Klasse. Heel knap! Door deze mooie prestatie mag Stern meedoen aan de Finale Wedstrijd bij de OWT in Vugt. Deze Finale is op 11 juli a.s. I keep my fingers crossed!!!

Nog een laatste nieuwtje; misschien hebben jullie het al in De Jager gelezen. Op zaterdag 16 oktober a.s. organiseren Willy en ik een MAP in Almere voor het KNJV gewest Flevoland. Wij hebben er erg veel zin in en gaan er een super gave dag van maken. Wil je ook meedoen aan deze MAP, dan kun je vanaf maandag 7 juni a.s. een mailtje sturen naar willywalbeek@upcmail.nl.

 

24 mei 2010

Genieten van oud en jong

Vorig weekend ben ik naar de VUT-dag van de Nederlandse Labrador vereniging geweest en het afgelopen weekend heb ik geholpen bij een Nestrëunie. Het draaide bij deze twee dagen niet om mijn eigen meiden, maar om twee Walbeek Flatjes.

Wat heb ik genoten van Fidesz op de VUT-dag in Tull en ’t Waal. Fie heeft laten zien dat zij nog steeds heel goed en graag werkt. Je merkt wel dat ze wat minder ziet en hoort, maar alle apporten kwamen binnen. Willy heeft zelf een verslagje geschreven.

Zaterdag 15 mei was het dan eindelijk zover: De VUT-dag van de Nederlandse Labrador Vereniging voor honden vanaf 8 jaar, die niet (meer) actief zijn in het (apporteer)wedstrijdwezen. Vorig jaar ging het helaas niet door, maar dit jaar wilde ik heel graag met mijn veteraan Fidesz, inmiddels 11 jaar! en oma, deelnemen aan dit festijn. Aangemoedigd door mijn enthousiaste coach voor de dag, Lenk, en vol goede moed gingen wij bij dag en ontij op weg naar Tull en ’t Waal, waar het heuglijke feit zou plaatsvinden. Bij aankomst bleek al meteen dat het een gezellige dag zou worden. Alle deelnemers, met ‘Vutters’, waren super relaxed en van competitiestrijd was totaal geen sprake. Integendeel, iedereen was puur geïnteresseerd in elkaars oudje en ontroering, over wat deze inmiddels zeer ervaren rotten in het vak nog konden presteren, overheerste alom. En ondanks achteruitgang van oog- en oorcapaciteit, was dit dan ook zeker niet gering. Na vijf jaar niet meer actief te zijn geweest op wedstrijden, had Fidesz geen benul van wat haar te wachten stond. Wie haar nog kent uit de wedstrijden, weet dat zij er gewoonte van maakte mijn arm bij het oplopen naar een proef tot zeker dubbele lengte te vergroten. Groot was dan ook mijn verbazing dat dit voor aanvang van de eerste proef niet gebeurde. Maar dit veranderde al snel ……..

Samen genieten

Bij onze eerste proef, bij Theo Verveer, moest ik Fidesz voor een ‘jachthutje’ op post zetten en zelf er achter gaan zitten. Hierna klonk een schot en werd een markeer gegooid. Op dit schot zag ik de nek van Fidesz twee keer zo lang worden. Daarna was de bedoeling dat er een tweede schot zou vallen, maar het betreffende pistool weigerde dienst, en een bescheiden “pang” was het gevolg. Dit zei mijn oudje niets en ik zag aan haar dat het hierop volgende markeerapport niet werd opgemerkt. Met enig solide dirigeerwerk kwamen de apporten toch binnen en was ik trots als een pauw. Hierna was Fidesz ‘wakker’ geworden en wist ze weer precies wat de bedoeling was. Zo gaaf om te zien hoe mijn oudje hiervan genoot.

Op de tweede proef, met keurmeester Bap Meersman, was het de bedoeling dat de hond werd gedirigeerd op een sleep. Als de hond op de terugweg was met de eend, viel er een schot met een markeerapport in water. De wind stond dusdanig dat Fidesz reeds op het inzetpunt verwaaiing kreeg van het eindpunt van de sleep. De neuzen van de oudjes werken doorgaans nog voortreffelijk! Toch lukte het me om Fidesz naar het begin van de sleep te dirigeren en ze werkte het spoor daarna feilloos uit. Ook de markeer werd goed opgemerkt en kwam daarna vlot binnen. “Good girl!!!!” Hierna volgde een proef, met keurmeester Cees Tinga, met een walk-up. Hiervoor voelde ik toch enige spanning, want volgen is iets wat ik de laatste jaren niet meer echt heb gepraktiseerd met mijn oudje. Ze volgt immers altijd als een soort van schaduw, dus waarom zou ik?

De opdracht bestond uit volgen totdat er een schot met markeerapport volgde, daarna verder volgen tot er weer een schot met markeerapport volgde en dan nog een stukje verder volgen. Dit gebeuren geschiedde met drie honden op linie en na één ronde werd er gewisseld van positie en werd het circus opnieuw voltrokken. Daarna werd hetzelfde nog eens herhaald. De opdracht was uiteraard steadiness en daarbij kruislings markeren en respecteren. Fidesz deed dit zeker niet onverdienstelijk. Uiteraard liep ze één hondje voor, was redelijk excited, maar ook super alert. De markeerapporten deed ze feilloos en ze sprong niet in. Wauw, dat ze dit nog liet zien!

De vierde proef, bij Ada Schoenmaker, betrof een markeerapport uit water, met een markeerapport op de terugweg, op schot op een soort van landtong met ruige dekking. Ook dit kwam vlot binnen. Als laatste was de proef bij Sietze de Jong. Dit betrof een scurry: In het bos, op circa 25 à 30 meter diepte, lagen 10 dummies vrij dicht op elkaar verstopt. Aan de diverse combinaties de opdracht om zoveel mogelijk dummies binnen te halen, met een tijdslimiet van 5 minuten. Samen slaagden we erin om het respectabele aantal van 9 dummies binnen te brengen.

Links Fie’s neus doet het nog prima en rechts de prijswinnaars van de F(idesz)UT dag

Hierna waren de proeven klaar en restte ons deelnemers en aanhang nog slechts genieten van het mooie weer, de gastvrije catering en elkaars gemoedelijke gezelschap. Zomerse taferelen, met gepaard gaand genot van een heerlijk roseetje, over vroegere tijden mijmerende retrievers en bijbehorende voorjagers, werd de dag nog even gezellig doorgenomen. Al met al één groot feest. En toen was er ook nog de gebruikelijke prijsuitreiking. Tot mijn grote verbazing waren Fidesz en ik eerste geworden. Ondanks het ontbreken van elk competitie-element, toch wel zeer ontroerend …….. De bijbehorende bekers hebben inmiddels een prachtig plaatsje gekregen in onze speciaal daarvoor bestemde kasten.

Al met al was dit voor Fidesz en mij een geweldige dag! Ik heb mijn kanjer Fidesz nog een extra knuffel gegeven en dank ook mijn coach en lieve vriendin Lenk voor deze fantastische dag. Wat mij betreft is dit zeker voor herhaling vatbaar, ongeacht de resultaten. En ook de organisatie wil ik bij deze nog heel hartelijk bedanken. Alles verliep gladjes en vlot. Mijn complimenten!

En terugkomend op de titel van dit verslag, hebben Lenk en ik deze VUT-dag omgedoopt tot de F(idesz)UT-dag. Dat verdient ze!!!!”

 

Willy Walbeek

Er deden heel wat Flatjes mee aan de VUT dag en alle Flats hebben goed gepresteerd. Ons ras heeft weer eens laten zien dat zij lang jong blijven en hoe oud ze ook zijn, het werken verleren ze niet!!! Goed gedaan Macey, Yamy, Yonas en Kira. En Fie ……. die had dus de eerste prijs!!!

Gisteren was de Nestrëunie van het laatste Xquiszt nest. Willy had mij gevraagd of ik wilde helpen. De jongste telg van Willy, Saszu zie ik regelmatig aan het werk, en werken kan deze kleine Xquiszt spruit. Daarom was ik natuurlijk razend benieuwd naar haar broertjes Janosz, Mack en Thibauld. Ik kan jullie vertellen …….. het was een genot om deze drie mannen aan het werk te zien.

Op de linker foto Saszu en rechts Janosz

Links Mack in actie en rechts Thibauld

Net als Saszu zijn Janosz, Mack en Thibauld gepassioneerde Flatcoats, die zelfverzekerd en met een hoge snelheid werken. Het zijn vriendelijke en enthousiaste honden. Een nest naar mijn hart! Door het geweldige weer konden wij de dag afsluiten in het veld met een drankje en heerlijke hapjes van de barbeque. Het was een gave dag!

 

6 mei 2010

Fokplan gewijzigd

Al enige tijd maakten Ton en ik ons zorgen om Jorja: ze wilde maar niet loops worden. Een paar maanden geleden zijn wij met haar naar de dierenarts geweest. Ze is helemaal nagekeken en er werd niets afwijkends gevonden. Gelukkig maar!!!

Twee maanden later was George echter nog steeds niet loops. Wij wilden toen duidelijkheid en daarom werd een afspraak gemaakt bij De Faculteit voor Diergeneeskunde in Utrecht. Ons bezoek aan de Faculteit en alle onderzoeken wijzen uit dat de kans op een nestje met Jorja zo goed als uitgesloten is. We kunnen haar laten behandelen, maar kunstmatig ingrijpen is voor ons geen optie. Nee, voor ons voelt het alsof de natuur heeft besloten. Uiteraard zijn wij erg geschrokken van dit bericht, maar gelukkig heeft Jorja nergens last van en gaat ze net zo vrolijk als altijd door het leven.

Maar wat nu met onze fokplannen ……..

Net nadat wij deze uitslagen hadden gekregen ging ik samen met Willy naar Duitsland voor de Easter Training. Wij zouden tijdens de training gebruik maken van het jachtveld van Alfred, één van de deelnemers. Alfred heeft een leuke reu genaamd Halvor. Halvor had ik al bij een eerder bezoek aan Duitsland gezien. Ik ben erg gecharmeerd van deze jonge, vrolijke en goedwerkende reu.

Toen wij de dag voor de workshop het jachtveld van Alfred kwamen inspecteren liep Halvor lekker te struinen door het jachtveld. Onze zes meiden mochten ook even lekker rennen en werden uit de auto gehaald. Toen gebeurde er iets bijzonders ……: Halvor en Harley zochten elkaar direct op. Ze deden vanaf dat moment alles samen en waren helemaal happy met elkaar. Ze renden achter elkaar aan, sprongen op en over grote grasrollen en hadden de tijd van hun leven. Ik kon mijn ogen niet van deze twee afhouden. Later, toen ik samen met Willy weer in de auto zat, bleken wij precies de zelfde gedachte te hebben: “De natuur heeft wederom besloten ……: Halvor en Harley hebben elkaar uitgekozen”.

Uiteraard neem je dan geen impulsieve beslissing, alleen op basis van een goed gevoel. Een emotioneel moeilijke periode van heroverweging en rationele argumentatie volgde.

Eerder hadden wij besloten de roedel niet met een pup van Harley uit te breiden omdat de honden dan qua leeftijd vrij dicht, en in onze optiek té dicht, op elkaar zouden zitten. Die keuze konden wij indertijd maken omdat wij dachten nóg een heerlijk werkhondje te hebben waarmee wij konden fokken. Maar na de nare berichten uit Utrecht, lag de zaak natuurlijk heel anders. Het zou een keuze worden tussen niet fokken of toch een nestje met Harley.

Thuis gekomen heb ik de stambomen, gezondheidsgegevens en werkkwalificaties van Halvor en Harley naast elkaar neergelegd. De keuze was toen al snel niet moeilijk meer: Halvor is het schaap met de vijf poten voor onze Harley. Tijdens Harley’s eerstvolgende loopsheid, zal zij dan ook door Halvor worden gedekt. De fokaanvraag heb ik deze week naar de Begeleidingscommissie van de FRC gezonden.

Sommige dingen in het leven kun je niet plannen. Dat blijkt maar weer. Nu ik de eerste teleurstelling over het niet fokken met Jorja enigszins heb verwerkt, ben ik ontzettend blij dat Harley een nestje zal krijgen. Harley is een heerlijke hond, een lieverd en een fantastische werkhond. Ik vind het echt geweldig dat zij pups krijgt. En Pip …… Pip wordt oma!!!!

 

1 mei 2010

Tijd om zelf te trainen

Deze week heb ik eindelijk weer eens tijd kunnen vinden om zelf te trainen. Eerst met de mannen van de oude woensdagmiddaggroep van Willy, het oude trainingsgroepje van Pip. Een paar keer per jaar komen wij nog bij elkaar. Willy had een weer enkele pittige proeven bedacht, maar daar kijken de mannen niet vreemd meer van op. Na de training gingen wij naar de jachthut van Piet. Daar stond de borrel voor ons klaar en werden wij getrakteerd op een heerlijke maaltijd. Het was weer ouderwets gezellig. Bedankt Willy, Piet, Herman en Pieter!!!

Pieter met Daisy, Herman met Marly en Piet met Dienja

Later deze week heb ik nog een keer samen met Willy getraind. We hebben een paar gave dirigeerproeven gedaan. Pip ging lekker, die geniet zo als zij aan het werk mag. Bij Harley zit de balans tussen dirigeren en eigen initiatief er goed in. Maar deze keer had mijn kleine zwartje iets te veel eigen initiatief. Nadat ik haar tot de orde had geroepen, ging het weer super!!! Ik ging met een heel voldaan gevoel naar huis.

Links Pip en rechts Harley met bumper

Ton en George hebben deze week nog niet getraind. Maar met al die vrije dagen in het vooruitzicht, komt daar zeker verandering in. George heeft zich in ieder geval alvast goed voorbereid op deze trainingen.

George’s voorbereiding op de training

 

23 april 2010

Training Coburg Duitsland

Afgelopen paasweekend hebben Willy en ik een workshop gegeven in Coburg, Duitsland. Om ook alle deelnemers de gelegenheid te geven dit verslag te lezen, deze keer de tekst in het Engels.

Easter training Coburg Germany

Anke and Rainer Wolf from the Umbra Fida kennel and Birgit Pfeifer from the Whispering Wind kennel invited Willy and me to give a Dummy Seminar. We are very proud with this invitation.

The Friday before Easter we arrived so we had some time to inspect the two training areas. The first area, the hunting area of Anke and Rainer, was for the training on Saturday. The second place, the hunting area of one of the participants (Alfred), was for the Sunday training. Both areas were very inspiring and suited us perfectly.

On Saturday morning we met all 16 participants. Two made a long drive from Austria and two from Switzerland. All dogs were Flatcoated Retrievers except for one Golden Retriever. There were three different levels. The youngest ones were the Beginners, then the Anfänger (Intermediates) and the most advanced group were the Fortgeschrittene (Advanced).

We divided the participants in two groups of 8 handler/dog combinations. One group went with Willy for a training session and the other one with Lenk.

Nadja and Cosmo, Alfred and Halvor and Stefan and Erin

We were told that blinds in Germany are mostly trained by leaving a dummy behind, walk with the dog away from it and send him back for it.
Willy started with introducing another method to train blinds. For this purpose a beacon was used as an identification point. Because the area was accidentated a chair was used to put it higher and make it more visible. The advantage of this method is that one can build greater distance much faster. By making the identification point smaller or increasing the distance, the dog doesn’t have support of it entering the blind, but only when he proceeds on it. Of course the training level of the various dogs was taken into account. But in the end all combinations could hold a blind with obstacles for about 110 yards at one command, with no help of an identification point (only by memory). To prevent carrying too much weight we brought American bumpers to the seminar. We were told that wouldn’t be a problem, but in practice this resulted in another training purpose.
A lot of dogs didn’t want to fetch the bumpers. According to their handlers they were unknown to them. For us it was more a sign of poor training of an important basic training principle; teaching the hold command. If done properly a dog should fetch anything, no matter what. Of course this is a personal opinion, but it certainly lead to some worthy discussions and maybe points to think about in further training. After getting accustomed to these bumpers all dogs retrieved them beautifully. High five for the handlers and the dogs for their endurance!!!! But after this experience with the bumpers we decided to skip them for the rest of the weekend.

Claudia and Mali and Christine and Neil

Lenk’s training focused on a free search in the forest. First there was a drive through the woods. The drivers left a dummy for all dogs. The youngest dogs started first. For some dogs it was hard to take distance from their handler. But after some help all dogs succeeded in finding a dummy.
After this search we trained a blind in the woods. Of course the blind was adjusted for each level. There was still some time left and so there was a double mark in the forest. The first mark was quite far in the woods and when the dog came in from the first mark, the second mark was thrown. Again some dogs had a bit of a problem with the distance of the marks.
There was a small discussion about the second mark. One of the handlers told the helper (of the second mark) to make noise until the dog looked in the right direction before throwing the dummy. One can argue about this. This should only be done in a training situation, when the dog has to be teached to pay attention to his surroundings all the time and be alert for other pieces of game to be shot. But in practical hunting it never occurs that the gunman waits until the dog looks in the right direction. So a hunting dog has to learn to mark not only by sight but also by sound.

When we were both ready we switched groups.

Julia and Aiden and Anke is having fun

After this morning session we all had a lovely lunch together. There were some delicious sandwiches, cakes and pies. Most of it was homemade, with local products. This wonderful lunch gave us a lot of new energy for the next training session.

For the afternoon we made a test moment to see if handlers and dogs had learned from the morning session. We explained that we would give points.
Willy worked further on the blinds by using the same fall but adding diversions and changing the angulation of entering the blind.
For all the training levels the identification point was removed and therefore the only support for the handlers and their dogs was given by memory. But most difficulty was formed by another entry point, with different angulations and the adding of diversions. Of course the distance to the fall was adjusted to every training level.
The diversion for the Beginners was formed by a mark, thrown when the dog was returning from the blind.
For the Anfänger there was a mark thrown prior to the blind and another mark on returning from the blind. The first mark had to be picked up after getting the blind. The Fortgeschrittene had to do a triple retrieve as well. First a retired mark was thrown at a ploughed acre, a little bit downhill, and when returning from the blind there was another mark. The order of picking up was; first the blind, then the first mark and at last the second mark.
All combinations showed they had learned from the morning session.

Nicole and Faye, Anke and Eowyn and Birgit, Caya and Wisper

At Lenk’s station there first was a mark. After this mark hit the ground the handler first had to send the dog on a blind. When the blind was in, the handler could send the dog for the mark. How higher the training level of the combination how further the distance for the blind and how smaller the angulation between the mark and the blind. Some handlers were amazed their dogs did such a difficult exercise.
At the end of the first day we both were very proud of all handlers and dogs.

After the training we all went to Gasthof Fink where we had a wonderful dinner. While eating we talked about ……. dogs!!!

Manu and Gwindo and Elena and Hila

On Sunday we went to the hunting area of Alfred. Willy and I had a walk-up planned for all participants. During this walk-up 4 dogs were in line. Two dogs had to do a mark and two dogs had to do a blind. In the morning we trained this walk-up with all the dogs. A lot of dogs had problems with the blinds; again the distance was quite hard for them. Our plan was to train this walk-up at a higher level in the afternoon, but we changed plans. We thought it would be better to concentrate on the blinds and use the afternoon to show a few methods to work on long blinds.

Walk-up and Willy and Lenk thinking how to change plans

But first there was lunch outside the hunting cabin of Alfred. The weather was great and the sun was shining. Again it was a superb lunch with special Coburger sausages, marinated in German bear. It tasted delicious.

After lunch we started training on long blinds. At the end of the afternoon really every dog did a perfect blind at a distance of 150 meter!!! We judged this blind and also a long and hard mark. Willy and I were very satisfied with all combinations; they all did a very good job!!!

Flavia and Ennio and Claudia and Inox

After the training we had some drinks in the hunting cabin of Alfred. We counted the points and in Beginners class Claudia W. with Mali (Golden) had the first price, in Anfänger Class Nadja with Cosmo (Flat) was a winner and Claudia v. K. with Ennio (Flat) took the first place in the Fortgeschrittene Class. Anke and Eowyn were the only combination in Open Class but deserved a first price anyway, with honor.

Anke and Eowyn a great team and Dine and Manso tired after two days of hard work

It was a wonderful weekend, we’ll never forget. We enjoyed it very much; had a lot of fun, and loved getting to know such wonderful Flatcoat owners. Overall we were very impressed with all dogs; they all are such good working dogs, with lots of drive and willingness to work.

Flats at work

Finally we want to thank the organization and all the participants; Thanks you so much Anke and Eowyn, Rainer, Birgit and Caya and Whisper, Alfred and Halvor, Claudia and Inox, Christine and Luna, Georg and Neil, Claudia and Mali, Manu and Gwindo, Nicole and Faye, Julia and Aiden, Dine and Manso, Stefan and Erin, Nadja and Cosmo, Flavia and Ennio and last but not least Elena and Hilaria.

Willy and Lenk

Nog even een compliment voor onze zes meiden: Fidesz, Pip, Piusz, Harley, Jorja en Saszu wat zijn jullie geweldig. Tijdens de reis en de twee daagse training zaten ze met z’n zessen de hele dag in de auto. Geen piepje, geen gemopper, niets!!! Ze lagen tevreden over, op en tussen elkaar te slapen, zo lief. Wij kregen van diverse kanten complimenten. De meeste deelnemers kwamen er pas zondagavond achter dat wij al onze honden bij ons hadden, zo stilletjes en netjes hebben zij zich gedragen. Super hoor!!!
Na deze twee dagen hard werken en het net afgeronde drukke trainingsseizoen bij Apporteur Willy Walbeek waren wij allebei behoorlijk gesloopt. Gelukkig hadden wij de kamer in het hotel nog een paar dagen gereserveerd en konden wij even vakantie vieren. Wij hebben heerlijk geluierd, lange wandelingen gemaakt met de meiden, Coburg bezocht en echt heerlijk gegeten. Het was fantastisch. Meiden Walbeek van harte bedankt!!!

Begin juli zijn wij weer uitgenodigd om een training te geven in Duitsland, deze keer aan 12 Flatcoated Retrievers. Dat wordt vast geweldig.

Lenk

Ook ik wil me niet onthouden van een persoonlijke noot, in de vorm van een compliment, voor onze 6 Flatcoat meiden en in het bijzonder voor mijn partner in crime; Lenk. Ik blijf me verbazen over de natuurlijke wijze waarop onze roedels zich samenvoegen. En dat op zo weinig vierkante meters…. Elke keer ervaar ik dat toch weer als heel bijzonder.

Het gemak en vertrouwen waarmee Lenk en ik samenwerken zie ik ook als iets heel speciaals. Dit maakt het mogelijk om deze workshops professioneel, succesvol en op plezierige wijze te kunnen geven. Gecombineerd met de lol die we samen hebben, wordt het al heel snel één groot feest. Naast het feit dat onze 6 dames zo’n hechte roedel vormen, vormen wij dus ook een super team!!!! Ik hoop dan ook van harte dat onze samenwerking nog lange tijd zal voortbestaan. Dit smaakt naar meer.
Bedankt lieve collega/vriendin!!!!

Willy

 

27 maart 2010

Help een chuckit!!!

Pip kan iedereen die zij tijdens de wandeling tegenkomt, enthousiast maken voor haar favoriete spelletje. Ze rent hiervoor naar een niets vermoedende wandelaar en legt een stokje voor zijn voeten. Vervolgens gaat ze keurig voor deze wandelaar zitten, met een op volle toeren draaiende kwispel en trekt haar meest charmante hoofdje. Dit werkt echt altijd …….. de wandelaar raapt het stokje op, gooit het weg en binnen enkele seconde brengt Pip het stokje weer terug. Dit spelletje kan, zeker wat Pip betreft, eindeloos duren. Het heeft geen zin om Pip dan te roepen of te fluiten, want als baasje kun je niet tegen dit zelfbelonende gedrag op.

Nu is het zo dat honden in een roedel gedrag van elkaar overnemen. Dat is soms erg handig, een pup neemt bijvoorbeeld snel de huisregels van de oudere honden over. Maar helaas geldt dit ook voor minder leuk gedrag. Onze George heeft het succes van Pip ontdekt en doet nu net zo hard aan het spelletje mee. Inmiddels kan ik niet meer zeggen wie hier beter in is, Pip of George ……..

Meestal blijf ik rustig en haal de twee boosdoeners op, doe ze een lijntje om en wandel weer door. Maar er zijn ook momenten dat binnen no time het stoom uit mijn oren komt. Ik maak nog wel eens de fout om te vragen niets meer te gooien, maar dan krijg ik altijd weer het zelfde antwoord: “Ach, het is niet erg hoor, ze vinden het zo’n leuk spelletje”. En juist op het moment dat ik meen de deugnieten te kunnen roepen, pakt de wandelaar het stokje weer op.

Maar de schrik slaat echt om mijn lijf wanneer ik een hondenbezitter zie aankomen met een chuckit. Dat zijn van die lanceerapparaten voor tennisballen. Zo’n chuckit vinden Pip en Jorja helemaal het einde. Zelfs Harley wil nog wel eens naar een chuckit-bezitter toelopen. Er zijn chuckit-werpers die menen dat elk geworpen bal voor hun eigen hond is. Zij roepen dan zeer geïrriteerd: “Mevrouw, uw hond heeft de bal van mijn hond”. Ik ben opgehouden om met deze mensen in discussie te gaan. Maar er zijn ook veel chuckit-werpers die het enig vinden als mijn drietal meedoet. Dit vaak tot grote frustratie van hun eigen hond, want tsja die van mij zijn wel errug snel.

Help een chuckit!!!

Sinds kort heb ik mijn tactiek gewijzigd. Wanneer ik een potentiële stokkengooier of chuckit-eigenaar zie aankomen, roep ik mijn dames bij me en laat ze volgen tot de kust vrij is. Wanneer ik toch onvoldoende oplettend ben geweest en de dames een gewillig slachtoffer hebben gevonden, haal ik ze op en lijn ze aan. Als jullie nog een goede tip voor mij hebben …….. ik hou me aanbevolen.

 

20 maart 2010

Een bijzondere Flatcoat dame

Deze week geen bericht over één van mijn meiden, maar een berichtje over een hele bijzondere Flatcoated Retriever. Haar naam is Quail’s Jackeroo “Fidesz”. Binnenkort op 11 april wordt Fidesz 11 jaar, een dame op leeftijd dus, maar “still going strong”.

Quail’s Jackeroo “Fidesz”

Fie is een “grande dame” met een klein hartje. Ongeveer twee en half jaar geleden heb ik haar leren kennen en was op slag verliefd. Dat was niet meteen wederzijds, want Fidesz kijkt eerst de kat uit de boom. Fie is dus niet zo’n Flatcoat waar je één-twee-drie vriendjes mee bent, maar als je eenmaal in haar hart zit …….. Ze geeft heerlijke voorzichtige en zachte kusjes. In het vragen en ook krijgen van aandacht is ze de beste. Als ze geknuffeld wil worden, duwt ze met haar koppie tegen je arm. Stoppen met aaien is geen optie want dan duwt ze krachtig met haar rechter poot tegen je been om je eraan te herinneren verder te gaan met knuffelen.

Werken is alles voor Fie, werken maakt haar gelukkig en werken kan ze!!! Wie haar kent, weet dat ze hele mooie prestaties heeft behaald samen met haar baasje Willy Walbeek. In 2004 resulteerden deze geweldige prestaties in een uitnodiging voor de Nimrod.

Fidesz op de Nimrod in 2004

Elke week zie ik Fie aan het werk en dat is echt genieten. Met haar bijna 11 jaar oud laat ze nog steeds fantastisch werk zien. Ze is super alert en wil nog steeds zoooo graag. Ze is een expert in het lopen van lijnen met verleiding. Ook als de hoeken tussen de lijnen maar heel klein zijn, is dit voor Fietje geen enkel probleem. Ze loopt de lijn die haar gegeven wordt haarscherp. Wel merk je de laatste tijd dat haar ogen wat achteruit gaan en dat ze na de training een beetje stram is. Maar ja, wat wil je op deze leeftijd. Een hond die zo graag wil werken, kun je niet op non-actief zetten, daar zou ze doodongelukkig van worden. Als Willy merkt dat Fietje een apport niet goed gezien heeft, dan helpt ze Fie een beetje.

Ook tijdens de jachten in Nederland en Duitsland is Fidesz nog meerdere keren ingezet. Ok, een hele dag op jacht is nu iets te veel. Maar een ochtend of middag gaat nog prima. Tijdens de jacht geniet ik van haar fantastische jachtverstand en haar doorzettingsvermogen.

Pip en Fie, rusten even uit, tijdens één van de jachten in Duitsland

Voor zo’n dame op leeftijd ziet Fie er nog toppie uit. Haar vacht glimt en alleen op haar kin zijn wat grijze haren te bekennen.

Lieve Fie, je zit in mijn hart en ik hoop nog lang van je te mogen genieten!!!

 

13 maart 2010

Jorja’s party time!!!

Afgelopen woensdag 10 maart was Jorja jarig, ze is al weer drie jaar geworden. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat wij onze kleine Deen bij Annika Christiansen gingen halen. Wat gaat de tijd toch hard. Dat realiseerde ik mij helemaal toen ik op de site van Annika (zie kennel Flathounds) de foto’s zag van Cassie, één van Jorja’s zusjes, die net een nestje heeft gekregen van 8 puppies.

Voor Jorja’s verjaardagspartijtje had ik de vier meisjes Walbeek uitgenodigd. Zij brachten een prachtig cadeau voor Jorja mee, een mooie voerbak vol met allerlei lekkernijen. Ja, daar doe je onze George een groot plezier mee. Om het partijtje te vieren reden wij naar Vlietland bij Leiden om daar een lange wandeling rond de plas te maken. Deze wandeling duurt zo’n drie uur. Het weer zat mee en er scheen een voorzichtig voorjaarszonnetje.

Onze meiden met het verjaardagsbezoek, Jorja’s cadeau en Jorja maakt een sprintje

Bij de parkeerplaats van Vlietland worden veel honden uitgelaten. Hierdoor had Pip veel aanbidders, want Pip is op het hoogtepunt van haar loopsheid. Pip vond het werkelijk fantastisch al die aandacht, wij wat minder. Toen we deze drukte voorbij waren kon Pip los en kon ook zij volop meegenieten van het partijtje. Jorja en haar grote vriendinnetje Saszu hebben heerlijk met elkaar gespeeld en lekker geravot. Ook Harley deed zo nu en dan mee. Na zo’n twee uur wandelen zochten wij een bankje op, om lekker van het bleke voorjaarszonnetje te kunnen genieten. Willy had nog een verrassing bij zich, maar deze keer niet voor de hondjes. Uit haar rugzak kwam een heerlijke fles bubbels om op de verjaardag van George te toasten. Jorja trakteerde haar vriendinnen op een lekkere gedroogde vis. Tevreden genoten wij van de laatste zonnestraaltjes en al het lekkers. Op gegeven moment verdween de zon en werd het flink koud. Het werd tijd om richting auto te gaan.

De meiden aan de vis, de andere meiden aan de bubbels en vuurwerk

Thuis gekomen stond er een heerlijk maaltje voor de zes meiden klaar, want ook Ton wilde de dames eens goed verwennen. Jorja’s partijtje werd afgesloten met een “spectaculair” vuurwerk. Hierna gingen de Walbeekjes weer richting huis en de meisjes Krispijn kropen tevreden in hun mandjes. Ik weet zeker dat Jorja deze geweldige verjaardag niet snel zal vergeten. Namens George ……… Willy, Fidesz, Piusz en Saszu een hele dikke knuffel en bedankt voor mijn fantastische partijtje!!!

 

5 maart 2010

Hormonen op hol

Pip is sinds een ruime week loops. Na haar nest is ze niet zo maar loops, nee …….. Pip is mega loops. Niet dat ze hier last van heeft, wel nee, ze is net zo vrolijk als altijd. Maar wij en vooral Jorja worden flink met haar opspelende hormonen geconfronteerd. Vanaf dag één heeft ze namelijk het gevoel dat ze op haar hoogtepunt zit en is op slag stapel verliefd op Jorja. Jorja begrijpt hier natuurlijk niets van en kijkt mij hulpeloos aan wanneer Pip haar probeert te versieren. Ook tijdens de wandeling is Pip onmogelijk. Zij speurt het hele terrein af op zoek naar een geschikte partner. Zodra ze een gegadigde in het oog heeft, en echt haar smaak getuigt op dit moment niet bepaald van grote klasse, moet je van goede huize komen om haar bij je te roepen. Mevrouw is namelijk acuut Oost-Indisch-doof geworden.

Pip speurt het terrein af op zoek naar een geschikte partner, Jorja versieren en plassen als een reu

Geen graspolletje is meer veilig. Elk polletje wordt nauwkeurig geïnspecteerd en voorzien van haar geur, met als doel alle reuen in Delft op de hoogte te brengen van haar loopsheid. Plassen doet zij gedurende haar loopsheid niet bepaald lady-like, maar als een reu …….. met één poot in de lucht. Ik vrees nu al voor de nachten dat zij écht op haar hoogtepunt zit. Pips hormonen slaan dan pas goed op hol. Als wij niet opletten krijgen de andere twee meiden geen seconde rust en worden continue besprongen door een desperate Pip. Daarom sluiten wij haar die dagen ’s nachts op in de gang, waar wij haar de hele nacht door horen hijgen. Ik zal blij zijn als wij twee weken verder zijn……..

 

26 februari 2010

Een dagje uit het leven

Om 7.00 uur gaat de wekker en Ton staat op om onze drie dames uit te laten. Als ze na een wandeling van een half uurtje thuiskomen, kruipen de meiden weer lekker in hun mandjes. Om 8.30 uur staan ze onmiddellijk op wanneer ze horen dat de voerbakken worden gevuld. Dit is één van de twee hoogtepunten van de dag voor Jorja, want onze George is een gevalletje “Food Obsessed”. Net als het maaltje naar binnen is gewerkt, gaat de deurbel. Onze boiler in de keuken heeft het begeven en de monteur, die de nieuwe boiler komt monteren, staat voor de deur. Pip en Harley begroeten de monteur en Jorja rent de kamer in om haar eend te laten zien. Want dat doet Jorja nou eenmaal bij iedereen die bij ons binnenkomt. De boiler zit op een vreemde plek in de keuken. Om ruimte te besparen in onze kleine keuken, is er een luikje in de grond gemaakt en hierin zit de boiler verstopt. Het luikje wordt door de monteur open gemaakt en samen met de drie dames inspecteert hij het kapotte ding. Terwijl hij de oude boiler los schroeft likt Pip zijn linker en Harley zijn rechter oor. Om 10.00 uur is de monteur klaar en vertrekt met twee natte oren.

Links Jorja met haar eend en rechts Harley kijkt mij verbaast aan vanuit de keuken

Nu is het de hoogste tijd voor een trimbeurt van de dames. De meiden zien de noodzaak van deze knipbeurt niet zo in, maar laten toch gelaten toe dat ik hun oren, staart en voetjes fatsoeneer. Zodra ze klaar zijn rennen ze naar de keuken want zo’n trimbeurt levert altijd iets lekkers op. Vandaag krijgen ze een kalfsoor. Ze zoeken met de buit een eigen plekje op, om te genieten van dit lekkernij. Om 12.30 uur loop ik richting voordeur en de meiden hebben direct in de gaten dat het tijd is voor het volgende programmaonderdeel. Al kwispelend staan ze bij de voordeur en steken één voor één hun koppie door het lijntje. We gaan onze dagelijkse lange wandeling maken en vandaag gaan we naar het Abtswoudse Bos. Het is koud en er ligt zo hier en daar nog wat sneeuw. De meiden genieten en rollen door de restjes sneeuw. Halverwege de wandeling komen wij een paar mannen van de Groenvoorziening tegen, die het door Jorja gevonden balletje een paar keer weggooien. Dikke pret voor het drietal …….. en ook voor de mannen van de Groenvoorziening!!!

Links spelen met de mannen van de Groenvoorziening en rechts moeder en dochter met hun getrimde oren

Om 14.30 uur komen we thuis en de dames zoeken meteen hun mandjes op. Ik laat ze even alleen en ga op stap om wat boodschappen te doen.
Als ik om 16.30 uur thuis kom is het tijd voor de volgende wandeling. We gaan naar het Joris Park, het is koud en het vriest weer behoorlijk. Wanneer we binnenkomen wordt Ton, die inmiddels thuis is van zijn werk, vrolijk begroet. Na deze begroeting zoeken de dames hun mandjes weer op en slapen totdat ze om 19.30 uur wederom hun brokken in hun voerbak horen vallen. De brokken worden met veel smaak opgegeten. Met een natte slijmerige knuffel word ik bedankt voor de brokken en hierna lopen ze alle drie weer richting mand om…….. te slapen. Zo nu en dan hoor ik één van de meiden tevreden kreunen of luid snurken.

Het is nu 23.45 uur en Ton is net naar buiten voor het laatste plasrondje. Ik weet zeker dat als ze thuis komen ze direct naar hun mandjes gaan om bij te komen van deze dag. En er stond niet eens een training op het programma!!!

 

1 februari 2010

Leuk nieuws

Willy en ik zijn uitgenodigd om een workshop in Duitsland te geven. We hebben een overzicht ontvangen van de deelnemende combinaties en hun trainingsniveau. Dit varieert van beginners tot honden op A niveau. Een leuke uitdagende week in het vooruitzicht, waar ik mij erg op verheug.

Het gaat prima met onze drie meiden. Jorja heeft zich afgelopen donderdag tijdens de training van haar beste kant laten zien. Ton glunderde van oor tot oor. Harley zat ’s zaterdag ook lekker in haar vel. Het is een feest om met die kleine zwarte te werken. En Pip …….. daar kan ik toch zo van genieten, die is en blijft gewoon lekker zichzelf.

De Fatboy mochten onze meiden van hun vriendinnetje Anna lenen. Bedankt Anna, zien de dames er niet geweldig uit op je kussen???

Saampjes op de Fatboy

Ik heb het Fotoalbum van de site weer eens aangepast. Ik wil hier de mooiste foto’s van onze meiden plaatsen. Voor mij zijn dit foto’s van bijzondere, ontroerende of grappige momenten. Maar ik ben vooral dol op portretfoto’s. Een portretje van je hond, waarin je heel duidelijk de persoonlijkheid van de hond treft, dat vind ik de allerbeste. Het lukt niet altijd, maar je hebt zo van die juweeltjes ……..

Pip goed getroffen

Neem nou deze foto van Pip. Je kunt hier goed zien wat een arrogantje zij is. Maar is onze “scarface” ook niet ontroerend met haar grijze sikje en die drie grijze voelsprietjes zo boven haar ogen? Als je goed kijkt, zie je ook wat ze denkt: “Zeg hallo, ik zit al een tijd te poseren voor die foto en ik heb er nu meer dan genoeg van”. Wat mij betreft een zeer geslaagde foto, want dit is nou helemaal mijn Pip!!!

 

24 januari 2010

Een trainingsweek

Hoe ziet een week er bij ons eigenlijk uit ……. Op maandagochtend help ik Willy, als assistent trainer, bij een groep puppies. Het is een gevarieerde groep met niet alleen retrievers, maar ook een paar staande hondjes. Heerlijk die kleintjes en wat leren ze snel. Op dinsdag trainen Willy en ik met onze honden. Donderdags ben ik ook assistent trainer bij de Apporteur, maar deze keer bij een beginners A groep. In deze groep traint ook Ton met Jorja mee. Deze groep maak ik nu voor het derde seizoen mee. Het is geweldig om te zien hoe de honden en de baasjes vooruit gaan en zich ontwikkelen. Zaterdags heb ik training met Harley en rijden wij saampjes naar Almere. Harley geniet enorm van dit één op één moment.

Jorja heeft net een sleep gelopen, juf Lenk en training Harley

Ik heb Ton deze week weer eens gevraagd een stukje voor de site te schrijven over zijn ervaringen met Jorja bij de trainingen van Willy:

“Hoe is het toch met Jorja? “……., een vraag die regelmatig wordt gesteld. Nou, met Jorja gaat het goed. Nadat Maaike had aangekondigd met trainen te stoppen, was er gelukkig een plek vrij in een trainingsgroep van Willy. Deze waren in de trainingsopbouw wel verder dan Jorja, dus het was vanaf het begin flink aanpoten voor mij en mijn Deen. Nu zitten we in de beginners A groep en ze kan goed meekomen. Wel zijn er nog een flink aantal aandachtspunten, maar het belangrijkste is dat de communicatie tussen Jorja en mij weer terug is. Hierdoor is er weer rust en dat werkt toch een stuk meer ontspannen. De zitfluit zit er goed in en lijnen worden goed gelopen. Waar ze moeite mee heeft is een lange sleep of een diepe verloren zoek als er van tevoren een verleiding is gegooid. Dan heeft ze nog niet het geduld en het vertrouwen om de sleep uit te lopen of de verloren zoek te vinden, want er ligt toch ergens anders al iets. Ik neem aan dat ervaring hier de oplossing gaat bieden.”

 

17 januari 2010

Genieten en verdriet

Deze week heb ik weer enorm genoten van onze meiden, maar er was ook een moment van verdriet. Afgelopen dinsdag was het precies drie jaar geleden dat onze Flow is overleden. Er is na haar overlijden nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan haar heb gedacht. De laatste weken voelde het verdriet weer zoveel sterker. Tijdens het werken aan de website passeerden er regelmatig foto’s of verhalen van haar. Hoe vreselijk verdrietig de laatste dagen van haar leven zijn verlopen, bleef zich in mijn gedachten herhalen. Mijn allerliefste grote Flow, ik mis je nog elke dag.

Flow Denemarken 2005

Maar zoals ik al schreef, ik heb ook genoten. Deze week heb ik samen met Willy een wandeling door de sneeuw gemaakt. Het was een wandeling van Delft naar Pijnacker, een heerlijk route van 3 uur. De honden van Willy en die van mij kennen elkaar heel goed. Inmiddels is het een hechte roedel geworden. Een roedel van 6 verschillende Flatcoats: Fidesz; de wijze, Pip; de grappenmaakster, Piusz; de roedelleidster van het zestal, Harley; de knuffelaar, Jorja; de deugniet en Saszu; de baby van het stel. Ik blijf het fascinerend vinden hoe, op zeer geraffineerde wijze, de regels in deze roedel worden afgestemd, zonder dat er een grom of een grauw bij aan te pas komt. Ze gaan regelmatig met z’n zessen in één auto en liggen daar dan over, onder, tussen en tegen elkaar aan te slapen. Zijn ze bij Willy thuis dan weten ze hoe de huisregels daar zijn en vice versa. Het is niet alleen geweldig om deze roedel te observeren, maar zeker ook zeer leerzaam, echt genieten dus!!!

De roedel van 6: Pip, Jorja, Fidesz, Harley, Saszu en Piusz

Ik heb heel veel reacties ontvangen over het nieuwe ontwerp van mijn website, iedereen heel erg bedankt hiervoor. Het is leuk om te lezen dat jullie het een mooi ontwerp vinden, de site overzichtelijker is geworden en dat jullie merken dat de site sneller werkt. Verder wil ik nog even extra aandacht besteden aan de makers van de foto’s op mijn homepage. De grote foto van Pip en mij op de Nimrod is gemaakt door Ties van Dalen. De kleine foto rechtsboven van Harley met eend heeft Ria de Jong gemaakt. De foto linksonder van Pip en mij is van Maaike Kort en de foto rechtsonder van Harley met eend is gemaakt door Marina Marijnissen. De foto linksboven heb ik zelf gemaakt.

 

6 januari 2010

De website in een nieuw jasje

Na twee jaar vond ik dat het tijd was voor een nieuw ontwerp van mijn website. Mijn broer Paul, die grafisch ontwerper is, heeft het ontwerp gemaakt. Paul super bedankt!!! Samen met de redactionele hulp van Willy, heb ik de website de afgelopen weken gevuld. Het was een hele klus. Wil super bedankt voor al je hulp!!!

Flow heeft in de banner van de site weer een ereplaats gekregen. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle pagina’s bij te werken. Ik ben benieuwd wat jullie van de website vinden en zou het leuk vinden als jullie mij dit via de mail laten weten.

Hieronder nog een paar foto’s van de sneeuwpret van de afgelopen weken. Ton en ik hebben ervan genoten, maar onze drie zwarte dames nog meer. Ze hebben er een sport van gemaakt om zich heerlijk te panneren in de sneeuw (poten in de lucht en rollen maar!!!).

De middelste foto is van Harley, die net een sneeuwbal op haar koppie had gekregen

Tenslotte wil ik alle lezers van mijn site een heel mooi 2010 toewensen, met heel veel persoonlijk maar uiteraard ook veel hondengeluk!!!