2013

27 december 2013

Hazenjacht en Bretta

Van de week met Harley op een hazenjacht geweest. Bij twee driften hebben we meegelopen en bij de andere driften stonden we op post. Harley heeft echt fantastisch gewerkt. Op post mega alert maar wel steady. Ze snapt ‘dit spelletje’ inmiddels zo goed en het is echt een genot om met haar samen te werken. Veel hazen hadden schot en moesten zo snel mogelijk binnen komen. Nou daar heeft mijn kleine zwartje geen enkel probleem mee, wow wat een power heeft mijn Harretje. Op één drift liep ik met vier zware hazen te slepen en was blij dat één van de drijvers mij te hulp schoot. Het was alweer de laatste jachtdag van het jaar, maar in april gaan we mee op de ganzen, leuk weer een heel nieuw avontuur!

Links een haas drukt zich in de akker en rechts Harley helemaal trots!

Van de baasjes van Bretta, het zusje van Harley, keeg ik onderstaande portretfoto toegezonden. Ik zie toch wel heel veel van Pip in dit koppie, dat arrogante blikje, met één werkbrauw om hoog, heeft ze echt van mams Pip. Dat grijze smoeltje is wel heel aandoenlijk, zo grijs is onze Harley nog niet. Fijn om een berichtje te krijgen en dat het zo goed gaat met Pips andere dochter!

Bretta al zo lief grijs!

 

20 december 2013

Fijne feestdagen

DE FLOW OF SPIRITS KENNEL WENST JULLIE FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG, LIEFDEVOL EN GEZOND 2014!

TON, LENK, PIP, HARLEY, JORJA EN FLYNN

 

12 december 2013

Heerlijk genieten en veel poseren

Onderstaand familieportret van oma Acacia, moeder Hila, dochter Flynn en halfzusje Mimi kregen wij toegezonden vanuit Coburg. Deze foto is een mooie herinnering aan onze fantastische vakantie in Duitsland. Deze week in Coburg heeft mij weer zoveel nieuwe energie gegeven, echt super!

Cacia, Hila, Flynn en Mimi poseren voor het familieportret

Met Pip gaat het prima. Ze loopt weer vrolijk mee tijdens de wandeling en geniet van haar leventje. Elke avond mag ze lekker bij ons op de bank, ze vindt zo langzamerhand dat ze hier recht op heeft, en wie geeft haar ongelijk. We weten niet hoe lang Dipper nog bij ons is en ik probeer hier elke dag eventjes bij stil te staan. Zeker toen ik van de week het bericht kreeg dat één van haar broertjes Moos is ingeslapen. Wat zullen Bram en Petra hun mannetje vreselijk missen. Rust zacht lieve Moos …..

De laatste blaadjes zitten nog net aan de bomen bij ons op de Veluwe. Van de week scheen er zo’n heerlijk zonnetje en daarom besloot ik mijn fototoestel mee te nemen. Mijn meisjes hebben weer braaf geposeerd in de beukenblaadjes. Wat wonen wij toch prachtig!

Harley, Pip, Jorja en Flynn

Zaterdag mocht Harley met Willy mee op de hazenjacht in Duitsland. Piusz is nu ruim 10 jaar en een hele dag op jacht is nu toch wel te zwaar voor haar. Maar gelukkig was haar maatje Harley mee en die heeft met zo’n lange jachtdag nog geen enkel probleem. Ze was volgens Willy in het begin wel een erg ondeugend, maar nadat Wil haar duidelijk had gemaakt dat ze zich moest gedragen, heeft ze prima gewerkt. Bedankt Wil, mijn Harretje heeft genoten!

Ton en ik zijn de trotse eigenaren van een ‘nieuwe’ Land Rover Freelander. Dit is niet onze eerste Freelander; wij vinden het een heerlijke auto en uitermate geschikt voor ons viertal. Natuurlijk moesten de zwartjes weer op de foto, deze keer naast onze nieuwe aanwinst!

Flynn, Jorja, Harley, Pip en de nieuwe Land Rover

Het zijn vaak maar kleine dingen in het leven waar het allemaal om draait. Zoals je honden, die vrolijk voor je uitrennen tijdens de wandeling. Of de zon die in je woonkamer schijnt of een mooie vriendschap waar je heel dankbaar voor bent. Ja, daar gaat het om en dat maakt je gelukkig ……..

 

5 december 2013

Een heerlijke week in Coburg

Vorige week hebben we een weekje vakantie gevierd in Coburg bij mijn Duitse vriendin Anke en haar gezin. Het was hartverwarmend hoe gastvrij we zijn ontvangen. Naast wandelingen met onze honden en een training met Flynn en Lumi hebben we ook een beetje aan de Beierse cultuur gesnoven. We hebben een rondleiding door de steden Coburg en Bamberg gekregen en zijn naar een balletvoorstelling geweest.

Flynn tijdens de training (foto Rainer Wolf)

Op zaterdag heb ik training gegeven aan twee hondjes uit het Umbra Fida M-nest. Wat een super leuk werkende puppy’s van inmiddels alweer 7 maanden. Ik wil Anabel met Mimi en Sandra met Meo bedanken, wat hebben jullie mooi werk laten zien, ik ben trots op jullie!

Anke en Rainer hebben twee keer een zweetspoor voor Flynn getrokken. Zo’n bloedspoor dat al uren ligt, is natuurlijk heel iets anders dan een sleepspoor. Maar nadat Flynn mij een paar keer verbaasd aan had gekeken, pakte ze het spoor keurig op. Ook de tweede keer was er eerst even twijfel, maar toen het kwartje weer viel, liep ze het spoor uit als een speer, dwars door het bos en de bramenstruiken heen. Ik was zo super trots op mijn Flynnder. Echt heel knap gedaan en snel geleerd!

Lieve Anke, Rainer, Anabel, Elena, Chris, Alwine, Cacia, Eowyn, Hila, Runa, Lumi en Mimi bedankt voor deze fantastische week en jullie warme vriendschap. Het was geweldig!

Met Pip gaat het gelukkig veel beter. In overleg met mijn dierenarts hebben we de dosis epilepsie medicijnen gehalveerd en hierdoor voelt Pip zich prima. Ze is weer helemaal haar vrolijke zelf en heeft geen aanval meer gehad.

 

23 november 2013

Jachtdag, herfst en Pip

Dinsdag hadden Harley en ik een jachtdag in Duitsland. We waren uitgenodigd als picker-up. Harley heeft super gewerkt en er vielen heel wat fazanten op onze post. Er waren een paar lopers bij en die heeft mijn kleine zwartje heel mooi uitgewerkt. Haar eerste levende gans kwam ze bij mij brengen alsof het de normaalste zaak van de wereld is, om zo’n zware klapwiekende vogel te apporteren. Aan het eind van de jacht had ik nog een warme fazant in mijn wildzak en heb ik Flynn even uit de auto gehaald. Zonder enige twijfel pakte ze de fazant op en bracht hem bij mij.

Onze boom in de voortuin tijdens de vier seizoenen

Het is prachtig bij ons op de Veluwe. Veel bomen staan nog steeds in hun soms spectaculaire herfstkleuren. Ook de boom in onze voortuin ziet er geweldig uit, maar dat zal niet lang meer duren. Ik verheug mij niet echt op de komende kou van de winter. Natuurlijk is de natuur schitterend als het gesneeuwd heeft, maar om bij een training in de kou te staan, daar kijk ik niet naar uit. Ik verlang nu al naar de lente 🙂

Met Pip gaat het maar matig. Ze is een beetje afwezig en loopt heel langzaam mee op de wandeling. De medicijnen zijn hier waarschijnlijk de oorzaak van. Van de week heeft ze een plas in haar mandje laten lopen, ze was zelf helemaal ontdaan en keek beteuterd naar haar natte broek. Ik heb met mijn dierenarts gesproken, maar ook dit kan met een kortsluiting in haar hersenen te maken hebben. Ach gossie, mijn Pipje wordt nu echt snel een oud dametje. Alhoewel ze zo heel af en toe weer helemaal de oude vrolijke Pip is. Toch maak ik me best wel een beetje zorgen om haar.

 

17 november 2013

Tentoonstelling in Kassel

Dit weekend heb ik met Flynn meegedaan aan de jaarlijkse tentoonstelling van de Duitse Retriever Club in de stad Kassel. Flynn deed, voor de eerste keer, mee in de Open Klasse. Het was een lange dag, maar erg gezellig want Anke, vriendin en fokster van Flynn, was er ook met drie van haar Flatjes. Ik heb gemerkt dat Flynn het wachten nog erg moeilijk vindt. Vooral als er veel eetbaars voorbij komt, van hondenbrokjes, boterhammen en maaltijden met worst en friet. Pas aan het eind van de middag waren wij aan de beurt en het was hard werken om Flynn bij de les te houden want ook in de ring lag inmiddels allerlei lekkers. Maar toch kregen we een Uitmuntend en een mooi keurrapport.

Mijn Flynn vind ik zelf een mooie Flatcoat dame met veel uitstraling. Maar het is een hele kunst om dit zelfbewust dametje op een tentoonstelling goed voor te brengen. Voor mij een uitdaging om er het beste uit te kunnen halen. Tegelijker tijd realiseer ik mij heel goed dat Flynn wel veel kwaliteiten heeft. Ze is een zeer getalenteerd werkhondje, met een heerlijk karakter en krijgt daarnaast ook nog eens een uitmuntend op een show. Wat wil je nog meer ……………

Lekker wijfie die Flynn

 

14 november 2013

Pippedipper

Vandaag ben ik met Pip weer bij mijn dierenarts geweest. Er is bloed afgenomen om suikerziekte of eventueel andere stofwisselingsziektes uit te sluiten. Uit dit onderzoek kwam niets bijzonders naar voren. Ook haar hart klopt rustig en regelmatig. De kortsluitingen in haar hersenen kunnen veroorzaakt worden door ouderdomsepilepsie. In overleg hebben mijn dierenarts en ik daarom besloten haar hiervoor medicijnen te geven. Eerst eens afwachten wat deze medicijnen doen. Werken ze niet dan moeten we verder zoeken. Mijn arme Dipper, mijn lieve wijfie. Het klinkt misschien een beetje vreemd maar ik hoop dat het epilepsie is en dat de medicijnen aanslaan.

Wat is toch een lekker wijfie!

Vorige week had ik tijdens de wandeling mijn camera, met nieuwe lens, meegenomen en een paar leuke portretfoto’s van Pip gemaakt. Dat is niet eenvoudig want ze zit namelijk geen seconde stil. Ze vindt het, net als haar dochter Harley, helemaal niets die camera. Ze trekken dan vaak de meest vreemd smoeltjes. Jorja en Flynn, die gaan er voor zitten en zijn veel betere fotomodellen. Maar deze foto is Pip zoals ze is, lief, zacht, attent, vrolijk en ongecompliceerd!

 

10 november 2013

Update van de vier zwartjes

Op zich gaat het goed met mijn Pippertje. Ze eet goed en komt regelmatig naare mij toe om lekker geknuffeld te worden. Bij de dagelijks lange wandeling loopt ze vrolijk mee, maar op gegeven moment kiest zij er zelf voor, om naast mij te komen lopen en een wat rustiger tempo aan te nemen. Om haar schouders en rug soepel te houden wordt ze elke maand behandeld door een fysiotherapeut.
Toch maak ik mij de laatste twee weken wat zorgen om haar. Zo af en toe valt ze van het ene op het andere moment om, zo vreemd. Ze staat hierna meteen zelf op, loopt een paar pasjes wat zwalkend, maar vervolgt hierna weer vrolijk haar weg. Toen ze van de week gezwommen had viel ze bij het schudden wel drie keer om. Ik heb voor dinsdag een afspraak gemaakt bij mijn dierenarts. Misschien heeft het gewoon met ouderdom of spierzwakte te maken, maar toch ……..

Mijn lieve oudje (ik vind die witte wenkbrauw sprietjes zo schattig)

Harley is van de week voor controle geweest bij de arts in orthomanuele diergeneeskunde. Harley is helemaal goedgekeurd! Haar rug was recht en soepel. Dat het goed gaat met haar is aan alles te merken. Ze is vrolijk en helemaal door het dolle als ze mij de trainingsspullen bij elkaar ziet pakken. Ze springt dan met vier poten in de lucht. Afgelopen woensdag was ze bij de training echt super goed!

Harley, Jorja, Lenk, Flynn en Pip

Jorja is ook door het dolle, maar dat heeft een wat ander effect bij de training. Jorja doet de laatste weken echt alles ‘wat god verboden heeft’. Ze is heel erg stout en probeert bij elke oefening zelf te bepalen hoe de proef moet worden uitgevoerd. Ton wordt er terecht hopeloos van en het is hard werken om in dat koppie van Jorja te komen en haar te overtuigen. Ik hoop dat ze elkaar snel weer vinden, want zo is het echt niet leuk!

Flynn geniet van haar leventje, altijd vrolijk, altijd in voor een geintje en net zo blij als Harley als ze ziet dat ik de spullen voor een training pak. Ik zag op de site van de FRC dat we in Oldenzaal 4de zijn geworden bij de Working Test. Ik vind het echt heel knap van haar. Als je bedenkt waar wij vandaan komen……. Het eerste jaar hebben we tenslotte weinig kunnen doen door al mijn chemo’s. Dat maakt mij extra trots op ‘mijn kleintje’!

 

4 november 2013

Working Test Oldenzaal

Tijdens het afgelopen KNJV seizoen met Harley kwam ik tot de conclusie, dat het belangrijk is om samen met mijn hond in een wedstrijd ritme te komen. Door meerdere proeven te lopen werd ik mij steeds meer bewust van de sterke en zwakke kanten van ons tweetjes. Met Harretje heb ik de mij de laatste jaren alleen op de KNJV proeven gericht. Met mijn benjamin Flynn heb ik besloten dit anders aan te pakken.

Om die reden wil ik met Flynn ook aan Working Testen deelnemen. Op de valreep heb ik haar nog ingeschreven voor de Working Test van de Flatcoated Retriever Club in Oldenzaal. Omdat ze vorig jaar haar KNJV B heeft gehaald deden wij mee in de B1 klasse. Ik heb nog snel een springkonijn gekocht en haar een dummy uit een hekje laten apporteren en verder zouden we het wel zien………

Flynn komt terug met dummy

Flynn heeft mij in Oldenzaal laten zien wie zij is. Een vrolijke sociale hond, met een prachtige stijl van werken. Ze is snel, alert en heeft echt een super neus. Ze vindt het heel leuk om samen met mij te werken, maar heeft ook eigen initiatief en werkt met zoveel power dat ze met gemak grote afstand van mij neemt (bij sommige proeven was dat nou niet direct in ons voordeel ;-). Flynn heeft alle apporten binnengebracht en met 87 punten als eindresultaat kan ik niets anders zeggen dan: “Wow!”.

 

25 okktober 2013

Mijn Harley

Vandaag heb ik bij Henk Eggink nog twee mooie foto’s besteld, die hij tijdens de MAP in Neede van mijn Harretje heeft gemaakt. Ik denk nog steeds met onvoorstelbaar veel plezier terug aan de fantastische manier waarop Harley heeft gewerkt die dag. De behandeling aan haar rug door de orthomanueeltherapeut is echt heel goed aangeslagen. Ze loopt als een kievit en zit super in haar vel.

Harley aan het werk in Neede

Ik ben erg blij met deze mooie actiefoto’s van mijn wijfie. Als je goed kijkt zie je op de linkerfoto nog het zand op haar neus zitten van de vele kuilen, die zij vanwege haar schijndracht, heeft gegraven. Nu heeft ze gelukkig nergens last meer van. Op dinsdag 5 november a.s. moeten we naar de orthomanueeltherapeut voor controle. Ik hou jullie op de hoogte.

 

21 oktober 2013

Mijn Harretje

Vandaag ben ik met Harley naar de MAP in Neede geweest. Nadat ze behandeld was voor haar rugklachten, heb ik zoals jullie kunnen begrijpen wel getwijfeld of het verstandig was om te gaan. De orthomanueeltherapeut vond het geen enkel probleem, dus vanochtend vroeg heb ik Harley uitvoerig gecontroleerd. Maar ze was vrolijk en liep als een zonnetje. Ik had mij voorgenomen te kijken aan welke proeven ik kon deelnemen. Mocht ik merken dat ze weer last van haar rug kreeg, dan zou ik mij meteen afmelden en naar huis gaan. Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest op een MAP, maar daar heeft Harley zich niets van aangetrokken. Wat moet ze een pijn hebben gehad want na lange tijd heeft ze vandaag bij elke proef weer laten zien wie zij is, een super goed werkhondje……

Harley met eend

We hebben ons MAP A diploma gehaald. Ze had zoveel power en was zo enthousiast dat ze bij sommige proeven zelfs is ingesprongen (wel houdbaar gelukkig :-)). Bij de laatste A proef kregen we applaus, ze heeft zo geweldig geluisterd en werkte op super hoge snelheid. Harretje en ik sluiten dit KNJV seizoen geweldig af, we hebben elkaar weer gevonden, is dat niet bijzonder! Ik ben zo blij dat ik heb vastgehouden aan mijn gevoel dat er meer aan de hand moest zijn met Harley. Vandaag is het bewijs geleverd. Dank je wel, lieve Harley, je bent een top wijfie!!!

Enne ……… ook vanavond liep Harley als een zonnetje. Komende weken een paar jachtdagen, we kunnen niet wachten.

 

19 oktober 2013

Wat een drukke week

Van de week heb ik weer heel wat kilometers met mijn viertal afgelegd. Maandag de MAP in Leidschendam, woensdag ochtend weer naar Leidschendam voor een training. Die middag doorgereden naar de andere kant van het land om pups te bekijken en te trainen. Donderdag naar Nieuwegein voor een wandelafspraak. Gisteren hadden we een afspraak in Baarn waar onze dierenarts praktijk heeft en daarna zijn we doorgereden naar Noorden waar we een orthomanueeltherapeut hebben bezocht. Kunnen jullie mij nog volgen?

Gisteren hebben we dus met Pip en Harley een bezoek aan onze dierenarts gebracht. Pip had een knobbeltje bij haar rechter schouder, die plotseling groter werd en van structuur veranderde. De dierenarts heeft twee puncties van het weefsel afgenomen en onderzocht. Gelukkig gaat het om een lipoom, een goedaardige tumor van vetweefselcellen. Van Pip heb ik na lange tijd weer eens een foto in stand gemaakt. Ziet mijn oudje er niet super uit voor haar twaalf jaar. Verder is ze helemaal happy en geniet nog volop van de dagelijkse wandelingen. Ze is helemaal gelukkig als ze mee mag om een proef voor Harley of Flynn uit te zetten en dan zelf ook nog een paar dummy’s mag halen.

Pip, wat is het toch een lekker wijfie!

Over Harley maakte ik mij al een paar weken ongerust, ze heeft vage klachten. Ze is stilletjes, wil niet elke ochtend eten en staat regelmatig met een bolle rug. De dierenarts constateerde dat Harley mega schijndrachtig is. Dit verbaasde mij niets want bij de MAP in Leidschendam werd de ene na de andere kuil gegraven. Maar ik had toch het idee dat er meer aan de hand moest zijn. Dit werd bevestigd door de orthomanueeltherapeut in Noorden waar Harley verder werd onderzocht. Harley bleek niet alleen een blokkade in haar ruggenwervel te hebben maar ook in haar rechterheup en één nekwervel staat niet goed. De rug en heup van Harley zijn behandeld. Over twee weken moet ik terug voor controle en behandeling van haar nek. Wat een bikkel is mijn Harretje toch, ondanks al deze klachten heeft ze super mooie dingen laten zien op de MAP’s. Ik moet even aankijken hoe zij op de medicijnen voor de schijndracht reageert, maar verder mag ik alles weer met haar doen. Ik twijfel of ik maandag naar de MAP in Neede ga. De gezondheid van Harley is mij vele malen belangrijker dan het meedoen aan een MAP. Ik heb nog twee dagen bedenktijd.

Harley schijndrachtig en ondanks dat super gewerkt!

Woensdag heb ik de twee Quails (zie http://www.quails.nl/) puppy’s mogen bewonderen. Wat  een lieve en innemende mannetjes. Ze lopen al stoer door de kennel en het zijn al echte hondjes aan het worden. Hierna zijn Ditmar en ik samen met Fleurie en Flynn op pad gegaan in de prachtige natuur van Enschede om te trainen. Fleur en Flynn zijn twee grote vriendinnen en hebben zich tijdens de training van hun beste kant laten zien. Wowww, wat gingen ze allebei fantastisch! Super gezocht, gemarkeerd, lijnen gelopen, zitten op de fluit en ook nog eens een moeilijke sleep uitgewerkt, die op het laatst een stromend beekje over ging. Dit hebben ze allebei helemaal zelfstandig opgelost, wat een toppertjes! Wat was ik trots op deze twee talentjes! We waren allebei vergeten ons fototoestel mee te nemen, maar onderstaande foto illustreert met wat voor passie de twee dametjes werken. Zowel Fleurie als Flynn gaan dus zo te water ……..

Fleurie (foto Ditmar Duinkerken)

De wandeling donderdag in Nieuwegein was ook erg leuk. Wat een heerlijk vrij en initiatiefrijk hondje is Doortje. Het was zo gaaf toen ze uit de auto kwam en mijn stem hoorde, ze kwam als een dolle naar mij toe en was zo blij om mij te zien. Volgens Marjoleine heeft ze niets met vreemden, maar mij herkende ze dus blijkbaar nog steeds. Ik was hierdoor best wel een beetje ontroerd. Samen met mijn roedel van vier hebben we lekker gewandeld in het IJssel Bos, we vonden het allebei wel veel en veel te druk. Marjoleine is de rust van de duinen in Hoek van Holland gewend en ik de uitgestrekte bossen van Nunspeet, waar je niemand tegenkomt. De volgende keer spreken we ergens anders af!

Doortje

Zo en nu dit weekend gebruiken om even bij te komen van alle drukte……..

 

15 oktober 2013

Overpeinzingen

Met vooral een glimlach kijk ik terug op de afgelopen KNJV MAP’s waar Harley en ik aan hebben deelgenomen. Voor mijn ziekte waren wij tweetjes een echt team, helaas hebben wij dat gevoel nog steeds niet teruggevonden. Ze heeft bij de MAP’s mooie dingen laten zien, waar ik oprecht van heb genoten. Maar er waren ook momenten die voor mij teleurstellend of onbegrijpelijk waren. Meestal dacht ik dat dit werd veroorzaakt omdat ik niet lekker in mijn vel zit en mijn gevoelige Harley, die mijn stemming feilloos aanvoelt, hierdoor geen effort toont. Of zou het kunnen dat zij lichamelijk iets mankeert? Ze heeft van die vage klachten die ik maar niet thuis kan brengen en die mij zo langzamerhand ongerust maken.

Ik weet dat het bij Harley (en eigenlijk geldt dit natuurlijk voor elke hond, maar zeker voor een Flatcoat) heel belangrijk is om te kunnen schakelen. Met schakelen bedoel ik het volgende; stel dat je hond weigert om vooruit te gaan. Het is dan de kunst om te zoeken naar de juiste manier om de hond duidelijk te maken wat je niet wilt en je hond daarna te overtuigen te doen wat je wél van hem of haar verwacht. Tijdens de trainingen van de laatste jaren kan ik hier bij Harley maar niet de vinger op leggen.

Van links naar rechts Harley van happy tot …..

Zoals ik al schreef is Harley een gevoelig hondje. Bij elke training of wedstrijd moet ik hier heel goed op letten. Het gaat bij haar echt om het ultieme ‘fingerspitzengefühl’. Dat gaat mij de ene keer beter af dan de andere keer. Natuurlijk is het super interessant om te zoeken naar een oplossing, maar ik raak af en toe compleet gefrustreerd en onzeker. Dat de afgelopen jaren voor mij heel moeilijk en zwaar zijn geweest, en helaas nog steeds zijn, maakt het er allemaal niet makkelijker op. Harley zal dit zeker merken.

Met Pip en Flynn werkt dit heel anders. Hoe ik mij voel of wat de omstandigheden mogen zijn, deze twee dametjes zijn niet snel onder de indruk. Zij zijn, zoals wij dat zo mooi noemen, geestelijk stabieler. Natuurlijk hebben ook zij hun gevoelige kantjes, het zijn tenslotte echte Flatcoats. Maar door bij Pip en Flynn op de juiste ‘knopjes te drukken’ zijn zij veel makkelijker te bereiken en te overtuigen.

Ik realiseer mij dat Harley mij veel heeft geleerd en ben haar hiervoor heel dankbaar. Ze heeft mij geleerd geduldig te blijven en geduld is zeker niet mijn sterkste kant. Ook ben ik door Harley mij nog meer gaan verdiepen in het analyseren van een probleem en het bedenken en creëren van een oplossing. Al deze wijze lessen neem ik mee in de opleiding van Flynn en pluk hier hopelijk de vruchten van. Ik ben mij ervan bewust dat ik ook met Flynn momenten zal hebben waarvan ik denk, wat nu …….. Maar dat hoort nou eenmaal bij de sport die wij met onze honden beoefenen.

Natuurlijk kan en mag ik Willy niet vergeten in dit hele verhaal. Wij hebben samen heel wat uurtjes nagedacht en gewerkt aan mijn Harretje.

De eerste stap is om er achter te komen of Harley lichamelijk niets mankeert. Daarom heb ik voor a.s. vrijdag een afspraak gemaakt met mijn dierenarts. Alleen als zij niets bijzonders aan Harley kan ontdekken, ga ik a.s. maandag nog naar de MAP in Neede. Ik hou jullie op de hoogte.

 

  13 oktober 2013

Fun Working Test Luxemburg en Harley MAP A

Een kort verslag van de Fun Workingtest in Luxemburg. Om het voor de deelnemers leesbaar te maken deze keer in het Engels.

"On the 6th of October we went to Luxemburg to the “Fun-Workingtest Drailännerecke”. Martin Kuse, Willy Walbeek and I were invited to judge this Workingtest. On the 5th we arrived and checked the area. All judges could pick out two stations for their tests.

All kind of retrievers could enter this working Test. There were Labrador, Golden and Flatcoat Retrievers. Some of them were beginners and the other ones were advanced. The youngest dog was 6th month and the oldest was 11 years of age.

The purpose of this Fun-Working test was to go for success! We judged the combinations as usual on a Workingtest. Because our main goal was to give training advice if something went wrong, we made sure that with tips and help the dogs did the test successfully. I was really impressed about the quality of the dogs and saw a lot of talented Labradors, Goldens, Flatcoats and handlers.

The ultimate steadiness test

First, I would like to thank all dogs, they always want to work for their owners, this moves me time and time again …….. I want to thank the handlers for their commitment, I have enjoyed you very much. There was a relaxed atmosphere and everyone showed interest in fellow handlers. Really super thanks for the organization for their effort to make this day successful and inviting me. You did a wonderful job!

Hope to see you and your dogs again,
Lenk"

]

Harley met eend van de sleep

Gisteren heeft Harley in Denekamp een MAP-A diploma gehaald. Ik ben mega trots op mijn kleine zwartje. Ze heeft mooie dingen en minder mooie dingen laten zien. We hebben samen genoten en dat is het belangrijkste! Dank je wel, lief krulstaartje van me!

 

4 oktober 2013

Halfzusjes en hoornvlies beschadiging

Eergisteren had ik afgesproken met mijn vriendin Amber en haar Umbra Fidaatje Casey. Het was een heerlijke ontspannen middag. Samen gelunchd, gewandeld en getraind. Casey is zoals jullie misschien weten een halfzusje van Flynn. Qua uiterlijk zie ik zo af en toe een gelijkenis. Ze trekken allebei een heel serieus hoofd wanneer het fototoestel te voorschijn komt :-). In de stijl van werken zie ik ook overeenkomsten. Ze hebben bijvoorbeeld allebei een super goede neus. Alleen werkt Casey met korte neus en Flynn met lange neus. Am, super bedankt voor je bezoekje het was echt heel fijn om je te zien en te spreken. Casey is een heerlijk wijfie en een echt talentje! Een dikke knuffel voor jullie allebei vanuit Nunspeet.

Links Casey bijna een half jaar en rechts Flynn

Jorja had al een paar dagen last van haar rechter oog. Ik gebruik altijd eerst Optosan om te kijken of dit de klachten kan verbeteren. Maat toen Amber en ik net de deur uit gingen voor de wandeling attendeerde Amber mij erop dat het oog van George er wel erg heftig uit zag. Haar rechter oog had opeens een hele blauw/witte gloed. Brrrr, dit zag er echt niet goed uit. Dus meteen de dierenarts gebeld en ’s avonds konden we gelukkig nog terecht. Het blijkt een een beschadiging van het hoornvlies te zijn. De komende vier dagen moeten we zalven met Cavasan en hopen dat het helemaal goed komt. Arme Georgie ze ziet er echt zo zielig uit en is ook best een beetje stilletjes.

Ahhhh, ziet ze er niet zielig uit?

Morgen vertrekken Willy en ik naar Luxemburg om een daar een workingtest te keuren. Kijk op http://workingtest-luxemburg.jimdo.com/voor meer informatie. Het wordt vast een fantastisch weekend. Luxemburg here we come!!!

 

17 september 2013

"All in the game" en avontuur Flynn

In Kerkwijk hebben Harley en ik een MAP A diploma gehaald. Maar wat was Harley ondeugend en wel heel errug vrij. Het was hierdoor echt keihard werken om alle twaalf de apporten binnen te krijgen. Bij de middag A proef viel eerst een verleidingsmarkeer van een duif en daarna moest ik haar naar een konijnensleep sturen. Normaal gesproken kan ze heel goed verleidingen weerstaan, maar nu was ze ervan overtuigd dat de duif als eerste binnen moest komen. Toen ik haar eindelijk bij de sleep had gekregen, liep ze deze een paar passen, maar kreeg verwaaiing van de duif en was toen met geen mogelijkheid meer te houden. Ik heb mezelf de opdracht gegeven om Harley happy te houden, nou dat is gelukt ……….

Zaterdag heeft Ton met Jorja meegedaan aan de KNJV proef in Emmen. Ze kwamen door de B onderdelen en mochten dus weer op voor het dirigeren. Via de app werd ik op de hoogte gehouden. Jorja had even wat moeite bij de start maar toen ze éénmaal vertrok hadden Ton en George prima contact. De duif kwam met een keurige 7 binnen en ze mochten dus door naar de sleep. Toen Ton richting het water liep, werd hij nerveus en wist niet zeker of Jorja dit brede water over zou zwemmen. Helaas voelde Jorja dit haarfijn aan en ging ook niet over. Balen hoor, maar "it’s all in the game" Zoals ik al eerder schreef, die A zit eraan te komen. Bij de KNJV proef in Kampen krijgen ze nog een kans!

Links Harley is er klaar voor, rechts: "Ik zie niets!"

Afgelopen maandag deed ik met Harley mee aan de MAP in Arnemuiden. Harley was nu niet ondeugend en bij de ochtend proeven kwam al het wild binnen, maar ik had er geen goed gevoel bij. Normaal gesproken gaat ze als een raket weg en nu vertrok ze heel traag. Zwemmen kan ze ook mega snel, maar maandag kwam ze nauwelijks vooruit. Bij de tweede proef op land ging het ietsje beter, maar bij de A proef herkende ik het werken van mijn hondje echt helemaal niet meer. Ik heb Willy even gebeld om te overleggen en zij adviseerde mij om te stoppen. Toch wel heel erg balen; om vier uur ging mijn wekker om de lange reis naar Arnemuiden te maken. Maar goed, ook dit is "all in the game".

Mijn Flynn

Gisteren heb ik een vreselijk avontuur met Flynn beleefd. ’s Ochtends vertrok ik met de auto richting bos om een lange wandeling met mijn meiden te maken. Na ongeveer een uur wandelen was Flynn van het ene op het andere moment weg. Ik blies op de fluit en riep haar naam, geen Flynn. Na een tijdje werd ik onrustig, maar bleef roepen en fluiten. Ik besloot naar de auto te lopen, want die stond vlakbij. Toen ik haar niet zag ben ik terug gelopen naar de plek waar ik haar voor het laatst had gezien. Ondertussen bleef ik haar naam roepen en op de fluit blazen. Na een half uur werd ik echt vreselijk ongerust en na een uur brak het zweet mij uit. De wandeling heb ik nog drie keer opnieuw gemaakt en nu was ik echt helemaal in paniek, er spookten allerlei vreselijke gedachten door hoofd. Mijn Flynn zou toch niet ergens op de rondweg onder een auto zijn gekomen?

Na bijna drie uur zoeken en echt helemaal over mijn toeren, zag ik in de verte een hond lopen in een hele lage lichaamshouding. Ik floot en riep vrolijk: "Flynn". Godzijdank, het was Flynn. Ik ben op de grond gaan zitten en lied mijn tranen de vrije loop en Flynn heeft ze allemaal van mijn gezicht gelikt, zij was ook zo ontzettend blij om mij te zien. Ik ben onvoorstelbaar dankbaar dat dit avontuur zo is afgelopen en dat mijn lieve, stoute, grappige Flynn nu weer heerlijk aan mijn voeten ligt te slapen, ik moet er niet aan denken wat er allemaal had kunnen gebeuren ……..

 

1 september 2013

Ton en Jorja in Hardenberg

Op vrijdag 30 augustus jl. heeft Ton met Jorja meegedaan aan de KNJV proef te Hardenberg. Wie Ton en Jorja een beetje kent, weet dat de training van ons Deentje niet altijd vlekkeloos is verlopen. Het is echt niet eenvoudig om met onze over-gepassioneerde George te werken. Het heeft heel wat jaartjes doorzettingsmogen van Ton en creativiteit van juf Willy gekost om stapje bij beetje verder te komen. Zo langzamerhand ontstaan er tijdens de training wat rustpunten en dan zie je ook Jorja’s andere kantje. Als Ton en George op één lijn zitten dan weet je niet wat je ziet, want werken kan ons Deentje en dan ziet het er flitsend en stijlvol uit. Ze loopt de meest prachtige lijnen in één streep, in een tempo om van te kwijlen. Verder heb ik nog nooit een hond zo geweldig zien markeren. Maar o jee, als Ton en George elkaar niet kunnen vinden ……..

In Hardenberg hebben ze super goed samengewerkt en met een mooie B van 74 punten kunnen ze dik tevreden zijn. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ze opgingen voor de dirigeerproef. Via de app werd ik op de hoogte gehouden, wat was dat ontzettend spannend!

Ton en Jorja trots met hun diploma!

Toen Ton mij belde vertelde hij het volgende verhaal: "Bij de eerste inzet had Jorja een no-go en bleef dus zitten. Toen ik haar voor de tweede keer stuurde ging ze ongeveer 15 meter van mij weg, plaste en begon daarna haar geur te verspreiden door met haar achterpoten te trappen. Het was niet meer dan begrijpelijk dat onze eerste poging voor de A toen klaar was en moest ik van de keurmeesters ons Deentje terughalen".

Lieve George, ondanks je twee gezichtjes houden wij intens veel van je. Natuurlijk zien we dat ene kantje liever niet te vaak, maar van jou en dat andere kantje kunnen wij ongelooflijk genieten. Jij bent en blijft ons lekkere Deense wijfie!

Lieve mannie, ik bewonder je geduld, relativeringsvermogen en doorzettingskracht. Je bent al zo ver met Jorja gekomen. En dat A-diploma zit er, wat mij betreft, nog steeds voor jullie in.

 

18 augustus 2013

Even uitrusten en MAP-trainingen

Vandaag een lekker relaxte dag. Ik heb alle tijd om uit te rusten en te genieten van mijn zwartjes. Na een mooie wandeling in het prachtige Belvédère Bos in Nunspeet, heb ik net heerlijk in de tuin gewerkt. Iets waar ik de afgelopen tijd niet echt veel aan toe kwam. Mijn meisjes lagen er zo heerlijk bij en ik heb meteen de kans gegrepen om de nieuwe lens van mijn camera eens uit te proberen.

Links Pip en rechts Jorja, Flynn en Harley

De MAP-trainingen zitten erop. Het waren geweldige dagen. Voor alle trainingen hadden zich super gemotiveerde deelnemers met getalenteerde honden ingeschreven. Natuurlijk speelde het mooie weer ook een grote rol. Aan de hand van de door ons uitgezette proeven en adviezen hopen we dat jullie allemaal mooie resultaten boeken in het komende MAP-seizoen. Wij zouden het heel leuk vinden als jullie ons op de hoogte houden.

We willen onze helpers Wendy, Daphne en Sjerk heel hartelijk bedanken voor hun hulp bij de MAP-trainingen. Bedankt, jullie waren geweldig.

Op 11 augustus deden mee: Astrid met Sam, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Daphne met Flo, Marjo met Larchann, Gonne met Duyvke, Helene met Usha en Marja met Sobat.
Op 16 augustus deden mee: Jel met Ivy, Tineke met Amy, Astrid met Fay, Daphne met Flo, Lynn met Ike, Anja met Myla, Pita met Pickle, Jos met Emma en Marie-Louise met Amy. We willen jullie allemaal heel hartelijk bedanken voor jullie deelname en inzet.

 

12 augustus 2013

Water Seminar

Op 3 en 4 augustus hebben Willy met Tarszy en Flynn en ik meegedaan aan een Water Seminar Van Carsten Schröder in Duitsland. Samen met onze Duitse vrienden hebben we deelgenomen aan deze tweedaagse training in dorpje Winsen/Aller. Het was een geweldig weekend!

Manu, Gwindo, Stephan, Erin, Eowyn, Anke, Lumi, Runa, Kathrin, Jaro, Lenk, Flynn, Tarszy en Willy

Eerst werd gevraagd naar het niveau van onze honden en wat wij verwachten van de training. Daarna mochten de jonkies Tarszy, Lumi, Levi en Flynn aan het werk. De proeven werden aangepast aan het niveau van elke hond. Lukte een oefening niet dan werd er naar een oplossing gezocht, dat vond ik echt super! ’s Middags waren de gevorderden honden Gwindo, Erin, Runa en Jaro aan de beurt.

Flynn gaat als een bommetje te water en geeft de dummy netjes af

Het bleek al snel dat ik aan het volgen met Flynn de laatste tijd niet veel aandacht had besteed. Daar moest ik weer mee aan de slag. Flynns talenten kwamen vooral naar voren bij het markeren en zoeken in de rietkragen. Ook de blinds over water gingen helemaal super. Ze deed deze oefeningen met overgave en ongelooflijk veel doorzettingsvermogen. Alle andere Umbra Fida honden werkten ook erg goed. Vooral Anke met Runa had grote stappen gemaakt nadat wij haar de laatste keer aan het werk hadden gezien, echt geweldig!

Op de linker foto zie je (helemaal links) Flynn met dummy terugkomen

Tijdens de training werd er ook veel aandacht aan steadiness besteed. Er waren oefeningen waarbij twee of vier honden op post werden gezet en bij één oefening maakte Carsten gebruik van de dummylauncher. Erg fijn, want met de dummylauncher had ik met Flynn nog niet eerder gewerkt.

Met z’n vieren op post

Het hoogtepunt van de training was toch wel het apporteren vanuit een roeiboot. Alle honden mochten samen met hun baasjes in de boot. Vanuit de boot werden de apporten gegooid en de honden moesten de dummy’s bij de boot afgeven. Willy en ik zijn natuurlijk ook met onze meisjes het bootje ingestapt. Onze twee kanjers hebben geen seconde getwijfeld en sprongen stoer uit de boot om bij de dummy te komen, echt gaaf!

Flynn komt met dummy bij het bootje en wordt in de boot getrokken

We hebben vreselijk gelachen en het was erg gezellig. Ik wil Anke met Rune en Lumi, Manu met Gwindo en Levi, Willy met Tarszy, Kathrin met Jaro en Stephan met Erin bedanken voor het geweldige weekend. Frank bedankt voor al je hulp en Rainer voor de prachtige foto’s.

Ook kleine Tarszy vindt het geen probleem

Tot slot wil ik Carsten Schröder hartelijk bedanken voor de geweldige training. Bedankt voor de mooie proeven, je inzicht en creativiteit. Een Water Seminar in Winsen, wat mij betreft een echte aanrader en zeker voor herhaling vatbaar!

 

8 augustus 2013

MAP-training en Flynn’s half zusje Casey

Op dinsdag 6 augustus jl. gaven Willy en ik de eerste MAP-training van dit seizoen. Er deden 10 enthousiaste combinaties aan de training mee. We hebben genoten van alle honden en voorjagers. Bedankt voor jullie inzet: Jel met Ivy, Marie-Louise met Amy, Christine met Evi, Willy met Carmen, Ria met Lanka, Miranda met Naelle, Renette met Dali, Daphne met Flo, Ditmar met Rhona en Yvette met Rowan.

We hadden weer drie fantastisch helpers die wij ook heel hartelijk willen bedanken. Jullie waren super. Bedankt: Sjerk, Daphne en Wendy!

Voor de MAP-training van a.s. zondag 11 augustus zijn twee plekjes vrij gekomen. Wil je meer informatie over deze MAP-training kijk dan op de pagina Workshops.

Gisteren heb ik een bezoek gebracht aan Flynn’s halfzusje Casey in Pijnacker. Casey is het nieuwe werkmaatje van Amber en een dochter uit het tweede nestje van Hilaria Umbra Fida. Samen met Willy heb ik in het voorjaar de puppytest gedaan van dit nestje en ik was erg benieuwd hoe Casey zich heeft ontwikkeld. Het is een heerlijk wijfie en samen met Flynn ging ze tijdens de wandeling op avontuur.

Lekker samen op avontuur met Flynn voorop en Casey volgt

Leuk om te zien dat Amber en Casey, precies zoals Willy en ik al tijdens de puppytest dachten, goed bij elkaar passen. Hé die Am, Ik hoop dat je heel wat mooie momenten met jouw kleine dametje zult beleven, het is een lekker ding!

De twee halfzusjes Casey en Flynn

 

5 augustus 2013

Pip 12 jaar

Gisteren was mijn Pip jarig, ze is 12 jaar geworden. Ik ben trots op mijn oudje. Op haar allerliefste grijze bekkie na, merk je eigenljk niet veel van haar hoogbejaarde leeftijd. Afgelopen weekend heb ik aan een Water Seminar van Carsten Schröder, in het Duitse plaatsje Winden, deelgenomen. Pip mocht ook een paar dummy’s halen. Ze gaat nog steeds als een bommetje te water en markeert geweldig. Pip was helemaal in haar nopjes en had zich volgens mij geen beter verjaarscadeau kunnen wensen. Lieve Pip, lekker wijffie, ik hoop nog een hele tijd van je ongelooflijk bruisende, lieve en ongecompliceerde karakter te mogen genieten. Je bent en blijft mijn toppertje!

Pip 12 jaar!

Binnenkort volgt meer over het Water Seminar in Duitsland. Samen met Anke, Rainer, Willy, Manu, Frank, Kathrin en Stephan heb ik een super weekend gehad. We hebben heerlijk getraind en enorm veel gelachen. Het was echt een feestje!

 

14 juli 2013

Drie weken vakantie in Duitsland

Wat impressies van onze wandelingen in Sauerland

We zijn terug na een heerlijke vakantie in Duitsland. De eerste week hadden we met onze vrienden Rob en Beatrice en hun twee gouden mannen Yonick en Lachlann in Sauerland afgesproken. Rob en Be hadden een huisje gehuurd en wij stonden met onze nieuwe sleurhut op een camping in de buurt. Het was koud, op sommige dagen slechts 9 graden. Maar ondanks deze barre omstandigheden hebben we elke dag lekker gewandeld, met de honden getraind, heerlijk gegeten en genoten van elkaars gezelschap. Rob, Be, Yonick en Lachlann super bedankt voor deze fijne week!

Het jaarlijks statieportret en jarige Harley

Harley was in Sauerland jarig. We hebben dit gevierd met een extra lange wandeling en een lekkere kluif. Ik had voor haar een mooie shawl gemaakt van servetten. Ze was zo blij met haar nieuwe sieraad en liep trots rond. Een dikke knuffel voor Harleys zusje Bretta en broertjes Stern, Max, Perro, Murphy en Kenai. Het is al weer acht jaar geleden dat jullie bij ons in Delft werden geboren, het lijkt nog maar zo kort geleden.

Na deze eerste vakantieweek zijn Ton en ik doorgetrokken naar de Schwäbische Alb. Deze streek ligt in het Zuidwesten van Duitsland. Onze camping lag aan de Donau. We hadden een prachtige plek voor onze caravan, direct aan een groot veld waar we de honden konden uitlaten.

Onze Flatcoat vriendin Moni woont ook in de Swäbische Alb en wij hadden een dagje met haar afgesproken. Eerst hebben we samen getraind en daarna lekker gegeten bij Moni thuis. Het was fijn om elkaar weer te zien en spreken. Bedankt Moni, Hanni en Luuk, het was een mooie dag!

Gelukkig was het weer helemaal opgeknapt en de rest van de week hebben we echt vakantie gevierd en genoten van de natuur. Langs de Donau wandelen was niet echt een succes want dit is een heel bekende fietsroute, niet echt handig met vier honden. Maar hoger in de bergen kwamen we niemand tegen en werden we elke keer weer verrast door de meest fantastische uitzichten. Echt super mooi!

Mooi uitzicht en lekker wandelen met de meiden

Na een week in de Schwäbische Alb te hebben doorgebracht, hebben we onze caravan weer achter onze auto gehangen en zijn naar Frankenland gereden. Ook nu hadden we een mooi plekje op de camping, waar we helemaal vrij zaten. Deze week hebben we naast een aantal prachtige wandelingen ook wat aan de Duitse cultuur gesnoven. We hebben een bezoek gebracht aan het stadje Rothenburg ob der Tauber, een klooster bekeken, een toeristische route langs een aantal mooie dorpjes gereden en door de uitgestrekte wijnvelden van Frankenland gewandeld.

We hebben getraind, gewandeld en van de omgeving genoten

Naast onze camping was een veld waar ruiters met hun springpaarden konden oefenden. Flynn rende elke dag naar dit veld en nam de ene hindernis na de ander, wat is het toch een enorme komiek! Op de laatste dag vonden we dat alle meiden in ieder geval de drie lage balken moesten beheersen. Zoals jullie op onderstaande foto’s kunnen zien ging ze dat prima af. Zelfs oudje Pip deed fanatiek mee, zo ontroerend!

Van links naar rechts Harley, Pip, Jorja en Flynn

Deze vakantie realiseerde ik mij, voor het eerst na mijn ziekte, dat ik niet alleen maar bezig ben met de dingen die ik niet meer kan, maar oprecht heb genoten van dat wat ik nog wél kan. Met Rob en Beatrice hebben we bijvoorbeeld wandelingen gemaakt van ruim drie uur, waar we behoorlijk bij moesten klimmen en dalen. Ik was best wel moe na zo’n wandeling, maar eigenlijk ook heel snel weer hersteld. Ik ben zo dankbaar!

 

22 juni 2013

Agenda MAP-trainingen 2013

De agenda voor de MAP-trainingen die Willy Walbeek en ik dit jaar geven is bekend, zie onderstaand schema voor de data. Deze training zijn uiterst geschikt voor combinaties die aan het komende KNJV MAP-seizoen willen deelnemen. Maar alle apporterende jachthonden, op zowel B- en op A-niveau, kunnen deelnemen. Wij bieden de mogelijkheid om met diverse soorten wild te trainen, het is daarom wel belangrijk dat de hond bekend is met het apporteren van wild. Gedurende de hele dag is het mogelijk om zowel bij Willy als bij mij te trainen, je krijgt hierdoor de gelegenheid om meerdere proeven op één dag te doen. Bij een officiële MAP heb je een maximale tijd om de twee stukken wild binnen te krijgen. Bij onze MAP-trainingen gaat het erom dat we de proeven met succes afsluiten. Wij hebben er in ieder geval weer veel zin in! Voor meer informatie over kosten, inschrijven e.d. kijk op de pagina Workshops.

MAP-training 2013

Datum	MAP-training
Maandag 29 juli	MAP-training (B en A
Zaterdag 3 augustus	MAP-training (B en A) VERVALLEN!
Dinsdag 6 augustus	MAP-training (B en A)
Zondag 11 augustus	MAP-training (B en A)
Vrijdag 16 augustus	MAP-training (B en A)

Let op: De komende drie weken ben ik op vakantie, dus bij vragen kan ik niet eerder dan 15 juli a.s reageren. Mocht je een dringende vraag hebben, dan kun je contact opnemen met Willy. Haar mailadres is Apporteur@upc.nl.

 

17 juni 2013

Dondersteentje Flynn en Workshop ‘Dirigeren en sleep’

Soms heb je van die trainingen ………… zoals afgelopen vrijdag met Flynn. Alles wat Flynn aan ondeugende streken kon bedenken, heeft ze uitgeprobeerd. Het begon bij de eerste proef. Een driedubbele markeer over water. In het water zwom een familie gans; pa, ma en vier kleintjes. Flynn was ervan overtuigd dat zij één van deze ganzen moest apporteren. In haar karakterprofiel van de puppytest staat: "Stevig dametje, dat precies weet wat ze wel en niet wil". Het kostte mij daarom ook heel wat overredingskracht om mijn dondersteentje te overtuigen dat ze de dummies moest apporteren. Al was de verleiding misschien wel heel erg groot ……..

Markeers met verleidelijk, maar de dummies kwamen binnen (foto’s Leonor Honing)

Na het avontuur met de familie gans moest ik Flynn over water sturen om een sleep op te kunnen pakken. Bij de inzet schoot zij onmiddellijk naar links en wilde om het water heen lopen. Ik heb haar laten weten dat ik niet van zulke fratsen gediend ben. Maar op de terugweg bedacht ze dat omlopen via het land haar nu ook véél handiger leek. Met het wild in haar bek heb ik haar aan de overkant van het water gezet en met hulp van Willy en een paar trainingsmaatjes kwam zij uiteindelijk via het water terug gezwommen. Goed zo, weer wat geleerd!

Flynn wordt weer aan de overkant van het water gezet (foto Leonor Honing)

Wat ze verder aan ondeugende streken heeft uitgehaald zal ik jullie besparen. Natuurlijk weet ik dat je niets leert bij een training waar alles goed gaat, maar als ik eerlijk ben vergeet ik deze training liever zo snel mogelijk :-). Wel ben ik er heilig van overtuigd dat Flynn een volgende keer weer laat zien hoe getalenteerd ze is. Tsja, en dat ze een stevige dametje is met haar eigen willetje, vind ik eerlijk gezegd ook heel erg gaaf! Ik hou wel van dit type, maar …….. het is niet altijd even makkelijk. Leonor, super bedankt voor deze geweldig grappige fotoreportage van mijn boefje!

Ik weet van niks, ik ben onschuldig!

Afgelopen zondag gaven Willy en ik weer een workshop ‘Dirigeren en sleep’. Deze keer deden vier Flatcoats, twee Weimaraners, drie Labradors en één Golden mee. ’s Ochtends hebben we aan de hand van een paar oefeningen het dirigeerniveau van de deelnemers kunnen beoordelen. Tijdens de oefeningen bespraken we de punten die we tegen kwamen en gaven tips, zodat de voorjagers de communicatie met hun honden konden verbeteren. Naast onze twee proeven was het mogelijk om bij Jel en Daphne de honden op een sleep over water sturen. Het middagprogramma bestond uit een ‘echte’ dirigeerproef, aangepast aan het niveau van de combinaties. De middag sleep, deze keer over een ruig stuk land, was voor veel honden best moeilijk, maar we hebben er uiteraard voor gezorgd dat alle honden succes kregen.

Onze twee helpers wil ik heel hartelijk bedanken. Jullie waren echt super en hebben mega hard gewerkt. Bedankt: Jel en Daphne!

Natuurlijk wil ik ook alle voorjagers en hun honden bedanken voor hun deelname aan deze workshop. Ik hoop dat wij jullie een stapje dichter richting het A-diploma hebben gebracht. Bedankt: Regine met Wodka, Johan met Rose, Leonor met Diva, Roos met Sara, Tineke met Amy, Christine met Branske, Mariska met Luna, Maaike met Abby, Lidy met Chap en Allard met Yara.

Binnenkort plaats ik op mijn site de agenda voor de MAP-trainingen, die Willy en ik zullen plannen voor deze zomer. Deze trainingen zijn bedoeld voor combinaties die dit jaar aan het KNJV MAP-seizoen willen deelnemen. De trainingen zijn voor zowel honden op B- als op A-niveau. Tijdens deze dagen bieden wij de combinaties de gelegenheid om met diverse soorten wild te werken. Mocht je mee willen doen aan zo’n MAP-training hou dan op mijn site de pagina http://www.flowofspirits.nl/workshops.html in de gaten. Ook op Facebook zal ik een aankondiging doen.

Komende vrijdag hebben we een puppytest en in het weekend vertrekken Ton en ik voor een drieweekse vakantie met onze nieuwe sleurhut. De eerste week hebben we afgesproken met onze vrienden Rob en Beatrice en hun twee Goldens in Sauerland. Daarna trekken Ton en ik verder, we hebben nog geen concrete plannen en zien wel. Heerlijk even lekker uitrusten en genieten, samen met onze vier meisjes!

 

11 juni 2013

Coburg, workshop´Dirigeren´en Max

Sinds gisteren zijn wij weer thuis na een heerlijk weekje Coburg. We hebben de puppies van het Umbra Fida M-nest getest. Het waren stuk voor stuk leuke mensgerichte en lekker werkende puppies. Een nest waar Anke weer trots op mag zijn! Het was een feest om bij onze lieve Duitse vrienden op bezoek te zijn. Na de puppytest hebben we nog vier dagen kunnen genieten van elkaars gezelschap. We hebben heerlijk gegeten, gewinkeld in Bamberg, gewandeld met de honden en hebben drie middagen met onze eigen honden getraind. Ik wil Anke en Rainer bedanken voor de bijzondere vriendschap en hun hartverwarmende gastvrijheid. Ook Willy, Piusz, Saszu en Tarszy wil ik bedanken voor deze heerlijke week!

Harley, Tarszy, Flynn, Piusz, Jorja, Saszu en Pip in een nat Coburg

Maandag 3 juni jl. was de workshop ‘Dirigeren en sleep’. Wat een gave dag. Vaak gaat het bij een training, en zeker bij het dirigeren, om kleine aanwijzigen waarmee een combinatie verder kan komen. Tips om het sturen of bijvoorbeeld de zitfluit te verbeteren. Sommige deelnemers waren nog maar net begonnen met het dirigeren, maar voor een aantal andere waren deze aanwijzingen net de puntjes op de letterlijke en figuurlijke ‘i’. Aan het eind van de dag hadden we een dirigeerproef uitgezet. De proef was zo bedacht dat zowel de beginnende, maar ook de gevorderde combinaties konden ruiken aan het ‘echte’ werk. Ik moet zeggen dat er heel wat kippenvel momenten zijn geweest, echt super!

Links zet Helene Usha goed in voor de lijn, rechts geef ik Wilma een tip om Ghibli beter in lijn te krijgen

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen maar een succesvolle workshop valt of staat met een aantal goede helpers. We willen onze drie top helpers nogmaals heel hartelijk bedanken voor hun inzet, kennis en timing. Jullie waren super; Miranda, Renette en Robert.

Ook deze keer hebben Leonor en Robert Honing weer een aantal prachtige foto’s gemaakt tijdens de workshop. Bedankt allebei!

Links gaat Diva vooruit en rechts komt Maud terug van de sleep op land

De deelnemers wil ik ook graag bedanken. Het was fijn om te merken dat jullie open stonden voor onze aanwijzingen. Dirigeren is, wat mij betreft, het mooiste ‘spelletje’ wat je samen met je hond kunt doen, ik hoop dat jullie dit allemaal ook zo hebben ervaren. Bedankt: Helene met Usha, Immie met Djuna, Wilma met Ghibli, Martin met Ida, Bernadette met Yoran, Leonor met Diva, Anja met Myla, Pauline met Maud, Lynn met Ike en Marieke met Roza.

Djuna komt terug na de sleep over water en rechts brengt Diva de duif binnen van de dirigeerproef

Ton en ik hebben in het weekend voor Coburg een bezoek gebracht aan Max, één van de zonen van Pip. Max was een paar weken eerder geopereerd aan een gescheurde knieband. Max was zo blij om mij te zien ………. of zou hij, net als moeder Pip, blij zijn met iedereen die hem aandacht geeft:-) Het gaat in ieder geval steeds beter met hem. Het moeilijkste voor Kees en Marja is om hem rustig te houden. Ook dat komt mij niet vreemd voor. Max, qua uiterlijk precies zijn vader Bob, maar qua karakter een kloontje van mams Pip.

 

28 mei 2013

Workshop ‘Lijnen lopen’, oproep en wandelen in Nunspeet

Op zaterdag 25 mei jl. was onze negende workshop, deze keer met het thema ‘Lijnen lopen’. Ondanks de voorspelling dat er veel regen zou vallen is het gelukkig de hele dag droog gebleven. Willy en ik hadden een paar pittige lijnen uitgezet voor deze workshop. De deelnemende combinaties konden hierdoor aan de bak. Maar natuurlijk hebben wij er voor gezorgd dat alle honden de proeven met succes hebben afgesloten.

Onze twee helpers hebben super hard gewerkt. Robert en Otto heel erg bedankt voor jullie inzet.

We willen ook alle combinaties bedanken, voor deze gave dag: Tineke met Amy, Leonor met Diva, Jacqueline met Djuulz, Pauline met Maud, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Elian met Lotje, Ditmar met Fleurie, Danny met Fendi, Helene met Kiki, Peter met Chico en Steffie met Wapper.

Pip is Dapper

Vandaag ben ik met Pip bij mijn dierenarts geweest. Er is bloed van mijn Dapper afgenomen ter donatie aan het kankeronderzoek van dr. Rutteman. Voor dit onderzoek is het belangrijk om bloed te onderzoeken van gezonde veteranen (vanaf 8 jaar). Daarom de volgende oproep. Mocht je binnenkort een bezoek aan jouw dierenarts brengen, voor bijvoorbeeld een enting, denk er eens over na om ook aan dit onderzoek deel te nemen. Voor meer informatie, kijk op www.kankeronderzoekbijdieren.nl. Ook de Stichting Ficca (http://www.ficca.nl) strijdt tegen kanker bij honden.

Ik hoop dat het bloed van mijn Pip een kleine bijdrage kan leveren aan de verbetering van de gezondheid van ons geliefde ras.

Prachtig die zonnestralen op het jonge blad

Sinds ruim twee jaar wonen Ton en ik in het dorp Nunspeet gelegen in het noordelijke deel van de Veluwe. Toen wij besloten de drukke Randstad te verlaten, vond ik na een lange zoektocht op internet ons huis in Nunspeet. Voordat wij het huis bezochten had ik op een site waar losloopgebieden zijn te vinden (zie www.hondenwandelclub.nl/losloopgebieden) ontdekt dat de bosrijke omgeving van Nunspeet erg geschikt is voor mooie lange boswandelingen. Maar je kunt ook een bezoek brengen aan de zandverstuiving of de eindeloze heidevelden. Zeker nu in het voorjaar, met de zonnestralen op de jonge beukenbladeren, de vogels die zingen en de wind die zachtjes door de bomen ruist, is het hier waanzinnig mooi.

Niet alleen bos maar ook een prachtige zandverstuiving

Wil je een keer naar Nunspeet ga dan naar het Buitencentrum Veluwe Noord van Staatsbosbeheer, hier vind je informatie over de mogelijkheden om samen met je hond(en) te genieten van deze prachtige omgeving.

A.s. maandag de voorlopig één na laatste workshop ‘Dirigeren en sleep’. Daarna vertrekken Willy en ik richting Coburg Duitsland voor een week.

 

24 mei 2013

Kleine meisjes worden groot; Flynn twee jaar

Vandaag vieren wij de verjaardag van Flynn. Het is al weer twee jaar geleden dat ze in Duitsland werd geboren, how time flies……..
Het was een zware tijd toen ze als puppy bij ons kwam. Ik heb mij vaak zorgen gemaakt of ik Flynn dat kon geven waar zij, als opgroeiende Flatcoat, recht op had. Als ik nu kijk hoe zij in het leven staat ben ik ervan overtuigd dat mijn benjamin heeft kunnen worden wie zij is. Daar ben ik erg dankbaar voor. Maar onze, niet altijd even makkelijke start, heeft nog iets anders opgeleverd. Door haar realiseer ik mij elke dag weer, dat moeilijke periodes in je leven, ook iets moois kunnen opleveren. De bijzondere band die ik samen met Flynn heb staat hiervoor symbool.

Flynn kan ongelooflijk lief maar ook heel erg ondeugend zijn. Ze haalt soms de één na de andere streek uit, maar ze doet dit met overtuigend veel charme. Zodra ze in de gaten heeft dat ze te ver is gegaan komt ze snel met een schoen, een speeltje of iets anders aan, gaat voor mij zitten en trekt haar meest onschuldige hoofdje. Ik trap hier keer op keer in, maar ze is dan ook werkelijk onweerstaanbaar!

Flynn mei 2013

Samen genieten we van de jachttraining. Het is bij Flynn erg belangrijk om duidelijk te zijn, maar niet te streng. Ze lijkt wel een stoer dametje, maar ze is net als (bijna) iedere Flatcoats een tikje gevoelig. Het is zo’n geweldige ervaring om je hondje in je vingers te krijgen. Natuurlijk realiseer ik mij dat ons nog lastige periodes staan te wachten. Zeker zo rond drie jaar wanneer een Flatcoat de onnozele fase voorbij is en denkt het zelf beter te weten. Het maakt mij niets uit, we zien wel wat er op ons pad komt. Ik geniet van haar in alle opzichten. Haar onvoorstelbaar lieve karakter, haar levensvreugde, personality, humor, prachtige uiterlijk, maar zeker ook al haar ondeugende boevenstreken. Flynn, een Flatcoat naar mijn hart.

De verjaardagstaart!

Natuurlijk willen wij haar broertjes Kentil, Kiran-Filou, Kiro, Korbinian en Kantu en zusjes Klejo en Klarissa Kara ook feliciteren met hun tweede verjaardag. Flynn en ik wensen jullie allemaal een mooie verjaardag en een extra dikke knuffel vanuit Holland.

 

19 mei 2013

Een weekje Duitsland

Op 11 mei jl. hebben Willy en ik een workshop gegeven in de omgeving van het Duitse plaatsje Koberg. Het was een super leuke dag en we hebben weer een aantal getalenteerde voorjagers en honden aan het werk gezien. Dana Geithner (zie www.danagrafie.de) heeft de hele dag foto’s gemaakt. Zodra ik een aantal foto’s van haar heb ontvangen plaats ik deze met een wat uitgebreider verslag op deze nieuwspagina.

De dag na de workshop hebben we een heerlijke wandeling gemaakt in het plaatsje Trittau. De wandeling was uitgezet door prachtige oude bossen. De afwisseling van oude dennen met het frisse jonge groen van de velen beuken maakte dit bos sprookjesachtig mooi.

Van links naar rechts Flynn, Piusz, Jorja, Tarszy, Pip, Saszu en Harley

Na Koberg zijn Ton en ik een paar dagen richting Lünerburger Heide in Duitsland vertrokken. We hebben onze nieuwe sleurhut uitgeprobeerd en deze is ons prima bevallen. We hadden een mooi plekje, direct aan het bos, op een charmante camping waar we welkom waren met onze vier Flatjes. We hebben heerlijk geluierd, het stadje Lünerberg bezocht en naast een paar mooie wandelingen ook heerlijk getraind met ons viertal.

Pip (alweer bijna 12 jaar) heeft natuurlijk ook meegetraind. Het is ontroerend om haar nog steeds met zo veel enthousiasme aan het werk te zien. Onderstaande foto heb ik daar van Dipper gemaakt. Ik ben zo blij met dit ‘lucky shot’. Dit is mijn Pip, zo happy en zo helemaal zichzelf!

Mijn topwijfie Pip

De Lünerburger Heide is een prachtig uitgestrekt natuurgebied dat hoofdzakelijk bestaat uit bos- en heidelandschap. De omgeving was zeer inspirerend om dagelijks een gave training uit te zetten. Ik had drie dametjes voor te jagen, één bejaarde Nimrod deelneemster, haar dochter op MAP-A en mijn benjamin op beginners-A niveau. Ton kon zich helemaal richten op zijn ondeugende Jorja, die werkt op gevorderd-A niveau.

Links Pip en rechts geeft Harley de dummy af

Pip kan hooguit een dubbel apport aan, meer kan ze nu echt niet meer onthouden. Maar het maakt haar niet uit, als ze maar een dummy kan halen, dan is ze helemaal gelukkig. Voor Harley en Jorja heb ik grenzen opgezocht en Flynn heeft in ‘ihrer Heimat’ laten zien hoe ongelooflijk getalenteerd zij is. Natuurlijk ging niet alles vlekkeloos, maar anders leer je samen ook niets. Helaas geen actiefoto’s van de trainingen, de sportstand van mijn camera werkt helaas niet meer optimaal.

Links Ton en George en rechts Flynn

Na de training konden de dames weer heerlijk uitrusten op de camping. Harley heerlijk op haar favoriete plekje, de stretcher. Flynn was wat minder gelukkig. Onze Hooligan, ook wel bijgenaamd ‘Gevalletje Food Obsessed’ was de eerste dag al ontsnapt op zoek naar ……..
Ik was er meteen klaar mee en vanaf dat moment lag Flynn aan de pin.

Links het lekkere koppie van Harley en rechts een beledigde Flynn

A.s. zaterdag 25 mei a.s. hebben we de workshop ‘Lijnen lopen’. Wegens een blessure heeft één van de deelnemers afgezegd, we hebben dus onverwachts nog één plekje over. Wil je meedoen stuur mij dan door gebruik te maken van de knop rechtsboven (Email) een berichtje.

 

7 mei 2013

Workshop ‘Steadiness’, Gouden Vriend en MAP-trainingen

Eindelijk is het voorjaar, wat hebben we hier lang op gewacht. Elke dag als ik in de tuin loop zie ik dat er weer wat nieuws bloeit. Echt heerlijk!

Zondag gaven Willy en ik al weer onze zesde workshop van dit seizoen. Deze keer met het thema ‘Steadiness’. Het was een super leuke dag. We hadden een aantal spannende proeven uitgezet, waarbij de steadiness van de honden behoorlijk op de proef werd gesteld. Bij één proef zaten zelfs zes (!!!) honden op post, terwijl een springkonijn voorbij kwam, het ene schot na het andere volgde, de voorjagers zelf dummy’s moesten rapen en de honden om beurten dummy’s moesten apporteren. In de loop van de dag zag je de honden groeien en de voorjagers kregen hierdoor steeds meer zelfvertrouwen. Willy en ik kijken vol trots terug op de prestaties van alle voorjagers en hun honden. Echt top!

Allemaal moe aan het eind van de dag links Fay en rechts Dolce (foto’s Leonor)

Bedankt voor jullie deelname: Astrid met Fay, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Daphne met Flootje, Paulien met Maud, Leonor met Diva, Helene met Kiki, Yvonne met Yames, Lodewijk met Ceibo, Jet met Mica, Ditmar met Fleurie en Elian met Lotje.

Zoals altijd valt of staat een succesvolle workshop met een paar goede helpers. Grote dank daarom aan Miranda, Renette en Robert!

Ditmar bedankt voor de foto van de afsluitende borrel, wel jammer dat je er zelf niet opstaat 🙂

Onze lieve vrienden Beatrice en Rob hebben op 29 april jl. hun Golden Retriever Ailigean laten inslapen. Onze Grote Gouden Vakantie Vriend is 11,5 jaar geworden. Ailigean, een dijk van een Golden Retriever, met een gouden karakter. Een super werker niet alleen tijdens de praktijkjacht, maar ook op de wedstrijden heeft hij prachtig werk laten zien. Hij heeft meerdere KNJV-A diploma’s en een KNJV MAP-A gehaald. We wensen Rob en Be heel veel sterkte, want wat zullen ze hem missen. Dag lieve Ailigean ………

Ailigean, rechts vooraan met grijze snuit

A.s. donderdag rijden Willy en ik naar Koberg in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, want daar geven wij op zaterdag 11 mei a.s. een workshop. Op vrijdag gaan wij het terrein verkennen en de puntjes op de ‘i’ zetten qua voorbereiding. Zondag hebben we een rustdag en daarna rijden Ton en ik heerlijk richting Lünerburger Heide om onze nieuwe sleurhut uit te proberen. We hebben er nu één met vast bed en toilet, wat een luxe!

Als ik terug ben uit Duitsland zal ik zo spoedig mogelijk de data van de M(eervoudige)A(pporteer)P(roef)-trainingen die Willy en ik deze zomer zullen geven op de site plaatsen. Bij een MAP krijg je per proef acht minuten de tijd om twee stukken wild binnen te krijgen. Bij onze workshops MAP-training is dat anders, want succes staat voorop. Lukt het een combinatie niet het wild binnen te brengen, dan zullen wij aan de hand van tips en eventuele aanpassingen zorgen dat de proef toch succesvol wordt afgesloten. De trainingen zullen voor zowel honden op B als op A niveau zijn.

 

1 mei 2013

Workshop ‘Hoe presenteer ik mijn hond’ en nog veel meer

Op zondag 28 april jl. vond de workshop ‘Hoe presenteer ik mijn hond’ van Wies Boermans plaats. Sinds lange tijd had ik een workshop van Wies op mijn wensenlijst staan. Want naast een uitstekende gezondheid, een goed karakter en prima werkkwaliteiten vind ik het uiterlijk van mijn Flats ook erg belangrijk. Naast Flynn deden nog dertien Flatcoats, een Epagneul Picard, een Weimaraner en een Hollandse Herder Ruwhaar mee.

Flo blijft keurig staan bij het betasten, Ivy loopt mooi mee en Tarszy wordt netjes neergezet

Ik had van te voren mijn gedachten laten gaan over mijn verwachtingen van een workshop ringtraining. Zelf dacht ik dat, net als bij de jachttraining, vaak hele subtiele en kleine adviezen enorme resultaten kunnen geven. Maar ook het voelen en behouden van de juiste attitude van je hond speelt een belangrijke rol. Mijn verwachting is zondag helemaal uitgekomen. Wies heeft aan alle deelnemers super handige tips mee kunnen gegeven. In de loop van de workshop stonden de honden met meer zelfvertouwen, liepen mooier met hun baasjes mee en vormden hierdoor de zo gewenste eenheid. Ik was (wederom) onder de indruk van de kennis van Wies en het schijnbare gemak waarmee ze ons toonde hoe je een hond moet voorbrengen. Wat mij betreft een zeer geslaagde en leerzame dag, die zeker voor herhaling vatbaar is. Dank je wel Wies!

Dolce is een beetje verlegen, theorie is ook belangrijk en Mica keurig in stand

Ook namens Wies wil ik iedereen bedanken voor deelname aan de workshop: Marian met Maxi, Patricia met Toby, Wily met Tarszy, Bernadette met Yoran, Marjoleine met Doortje, Marleen met Liva, Iet met Jussie, Yvonne met Yames, Daphne met Flo, Daphne met Dolce, Frederique met Amie, Jet met Mica, Jenny met Ceibo, Ria met Ivy en Monique met Lizzy. We hopen dat jullie, met de adviezen van Wies, bij de komende tentoonstellingen mooie resultaten behalen. We zouden het heel leuk vinden als jullie ons hiervan op de hoogte willen houden.

Pup Liva was de jongste deelneemster, Amie loopt netjes mee en Wies laat mijn Flynn mooi staan

Nog even wat ander nieuws. Ten eerste een update over Max, één van Harleys broertjes. Op 25 april jl. is hij geopereerd omdat hij één van zijn kniebanden heeft gescheurd. Een heftige operatie, maar gelukkig gaat het nu elke dag ietsje beter. Na de operatie volgt een langdurige revalidatie en duurt het nog een tijd voor Max weer helemaal de oude is. Een dikke knuffel vanuit Nunspeet. Snel beter worden Max!!!

Het is nu ruim zes jaar geleden dat onze eerste Flatcoated Retriever Flow is overleden aan kanker, ze was nog net geen zeven jaar oud. Ik denk nog vaak aan haar en mis haar nog steeds. Lieve lieve Flow, je blijft in mijn hart en vergeten doe ik je nooit!
De dag na haar overlijden hebben wij haar naar Utrecht gebracht om mee te doen aan het kankeronderzoek van dr. Rutteman. Misschien heeft Flow hiermee een kleine bijdrage kunnen leveren aan de toekomst van ons geliefde ras. Steun aan dit onderzoek is nog steeds heel hard nodig. Op de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club op 12 mei a.s. is het mogelijk om bloed van je gezonde veteraan te doneren voor het onderzoek. Ga je niet naar de Clubmatch, dan kun je bij je eigen dierenarts bloed laten prikken. Voor meer informatie, kijk op www.kankeronderzoekbijdieren.nl.
Neem ook een kijkje op de site van de Stichting Ficca, zie http://www.ficca.nl. Ook zij strijden sinds 2011 tegen kanker bij honden.

Omdat wij al meerdere keren zijn benaderd of het mogelijk is een workshop ‘Dirigeren’ in het weekend te geven, hebben Willy en ik besloten een extra workshop ‘Dirigeren’ in te lassen op zondag 16 juni a.s. in de omgeving van Almere. Ben je geïnteresseerd stuur dan zo snel mogelijk een mail door gebruik te maken van de knop rechts bovenaan deze pagina. Voor meer informatie kijk op de pagina Workshops.

Tot slot voor mij persoonlijk het allermooiste nieuws van deze week. Ik ben vandaag in het ziekenhuis geweest voor de uitslag van het onderzoek. Ik ben helemaal kankervrij en de volgende controle is nu pas over een jaar! Ik ben zo opgelucht, blij en dankbaar!!!

 

23 april 2013

Workshop ‘Dirigeren’ en foto’s van mijn meisjes

Op maandag 22 april jl. was onze eerste workshop ‘Dirigeren’. We hadden een aantal dirigeeroefeningen uitgezet waarmee we de knelpunten van de deelnemende combinaties konden opzoeken. Met deze punten gingen we aan de slag en zorgden ervoor dat iedereen de oefening succesvol kon afsluiten. Naast het strakke werk dat bij ons werd verlangd, hadden wij twee van onze helpers gevraagd de deelnemers te begeleiden bij een sleep op A-niveau. Door deze variatie in proeven kregen de deelnemers de gelegenheid om te werken aan de uiterst belangrijke balans tussen dressuur (dirigeren) en eigen initiatief (bijv. slepen). Deze balans is, vinden wij, essentieel om een A-diploma te halen. Aan het eind van de middag hebben wij een "echte" dirigeerproef uitgezet. Het was een feest om de voorjagers met hun honden aan het werk te zien. Het was echt top!

Links geeft Willy uitleg over sommige techniek aspecten van het dirigeren, rechts de perfecte starthouding van Diva

Ook namens Willy wil ik jullie hartelijk bedanken. Alle voorjagers en honden hebben laten zien dat ze over kwaliteiten beschikken om verder te komen in het, naar mijn idee, mooiste wat je samen met je hond kunt doen: ‘dirigeren’. Bedankt: Leonor met Diva, Rudi met Teun, Ingeborg met Noa, Margreet met Purdey, Roos met Sara, Remco met Dazzle, Helene met Usha, Jean Paul met Tjip, Alieke met Amy, Jacqueline met Chinouk en Anneke met Indy.

Ook nu hadden we weer de luxe om over een stel top helpers te beschikken. Bedankt voor jullie inzet: Daphne, Pauline en Robert. Jullie waren super! Robert en Leonor wil ik bedanken voor de mooie foto’s! Je kunt het fotoalbum vinden op FB, kijk hiervoor op de pagina Meander Weims.

Thuis heb ik mijn camera te voorschijn gehaald om mijn dametjes weer eens op de gevoelige plaat vast te leggen. Pip en Harley zijn echt hopeloze fotomodellen. Ze blijven geen seconde stil zitten en laten duidelijk merken dat ze fotograferen echt helemaal niets vinden. Ze trekken dan ook de meest vreemde smoeltjes. Ik ben altijd weer erg blij als het lukt om een mooi plaatje van deze twee te schieten. Dat is deze keer niet gelukt. Jorja blijft al veel beter zitten, maar helaas zijn deze keer ook haar foto’s niet geworden wat ik er van had verwacht. Maar mijn benjamin Flynn is echt fotogeniek. Zodra ik de camera pak, trekt ze haar serieuze fotogezichtje en je zou hierdoor bijna vergeten wat een komiek ze eigenlijk is 🙂

Gekke Harley met haar rare en Flynn met haar serieuze smoeltje

Komende zondag 28 april is de workshop ‘Ringtraining, hoe presenteer ik mijn hond’ van Wies Boermans. Naast de organisatie van deze dag, doe ik zelf ook mee met mijn Flynn. Ik vind het echt heel spannend om samen met mijn lekkere wijfie deze heel andere tak van sport te beoefenen:-)

Eind van de week moet in naar het ziekenhuis en worden bij mij de jaarlijkse controle foto’s gemaakt. Volgende week heb ik een afspraak voor de uitslag. Er staat Ton en mij weer een spannende week te wachten. Ik hoop en duim dat ik ook nu weer kanker vrij ben.

 

17 april 2013

Kenneldag en update Max

Samen met Willy was ik afgelopen zaterdag uitgenodigd om voor de Meander Kenneldag een workshop ‘jachthondentraining’ te geven. Er deden 16 combinaties mee. Het trainingsniveau was heel divers; van vijf maanden oude pups tot twee Weimpjes die op de Nimrod hebben gestaan. Voor ons een leuke uitdaging om de proeven voor iedereen interessant genoeg te maken. Voor het middagprogramma hadden wij voor de twee Nimrod deelnemers een pittige sleep en dirigeerproef uitgezet. Aan de hand van deze proeven konden de twee heren, samen met hun toppertjes Yoentje en Tessa, een demonstratie geven. Terwijl zij aan het werk waren, gaf Willy uitleg aan alle andere deelnemers, die net als wij stonden te genieten van het mooie hondenwerk. We hopen dat wij met onze workshop iedereen (nog) enthousiast(er) voor de jachthondentraining hebben gemaakt.

Leuke Weimpjes aan het werk!

Al meerdere jaren testen wij de pups van de Meander kennel. Het was daarom extra leuk om de ‘pups’ eens aan het werk te zien. Net als bij de puppytesten waren wij ook nu onder de indruk van de werkkwaliteiten van deze Grijsjes. Veel van de Meander nakomelingen beschikken over goede werkeigenschappen en héél veel power.

Wij bedanken Leonor en Robert heel hartelijk voor de uitnodiging. Het was een gave dag en volgens mij heeft iedereen erg genoten. Natuurlijk willen wij ook onze twee helpers Tineke en Robert bedanken. Echt super, jullie waren top!

Veel dank aan alle deelnemers en honden voor hun inzet en enthousiasme: Joop en Petra met Mojo, Xenia met Mollie, Jan met Shadow, George met Prince, Anne-Lena met Hera en King, Hubert met Yoentje en Ootje, Femke met Aagje, Loes met Frieda, Daphne met Truffel en Dolce, Remco met Dazzle, Annita met Clair en Fred met Belle en Tessa.

Helemaal happy en met power aan het werk

De fotografen van deze dag wil ik zeker niet vergeten. De prachtige foto’s zijn gemaakt door Robert, Leonor en Remco. Heel erg bedankt hiervoor!

Tot slot wil ik nog even aandacht besteden aan het geweldige concept van deze dag. Want naast de workshop jachthondentraining was het ook mogelijk om aan een workshop ringtraining deel te nemen. Leonor en Robert, echt een super initiatief en een echte aanrader voor andere fokkers!

Links ook tijd voor gezelligheid en rechts de trotse fokkers

Nog even een update van Max, het broertje van Harley. Vandaag heeft hij een kijkoperatie ondergaan. Het blijkt dat Max de kruisbanden van z’n knie heeft gescheurd. In overleg met de orthopeed wordt binnenkort besloten welke operatie hij moet ondergaan om van deze heftige blessure te kunnen genezen. In ieder geval staat hem een zware operatie en langdurige revalidatie te wachten. Binnenkort hoor ik van zijn baasjes Marja en Kees wanneer Max wordt geopereerd. Ton en ik laten weten dat we aan jullie denken en sturen per internet een dikke knuffel voor Max!

 

12 april 2013

Piusz en Max

Op 9 april was mijn grote bruine vriendin Piusz jarig, ze is 10 jaar geworden. Haar grijze smoeltje verraadt dat ze niet de allerjongste meer is. Maar tijdens een training of de jacht merk je hier niets van. We hebben ter ere van haar verjaardag een extra lange wandeling gemaakt en een speciale verjaardagstraining voor haar ingelast. Harley, Flynn en Tarszy mochten ook meedoen. Piusz heeft weer aangetoond dat ze nog steeds in topconditie verkeert. Alle apporten kwamen razend snel binnen en het blijft echt elke keer weer geweldig om haar aan het werk te zien.

Piusz met haar mooie grijze koppie

Harley was ook van de partij. De laatste weken was mijn kleine zwartje erg ondeugend. Als ik haar het commando ‘naast’ gaf, ging ze een meter of drie voor mij zitten. Het kostte mij flink wat overredingskracht om mijn eerder zo brave Harley te overtuigen dat dit niet de bedoeling was. Maar toen we dit hadden opgelost kwam mijn kleine boef met iets nieuws en sprong bij de verleidingmarkeers in…….. Ik wist niet wat ik meemaakte en nog steeds vol verbazing heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik van zulk soort fratsen niet ben gediend. Toen ik tevreden kon vaststellen dat zij de verleidingsapporten weer netjes respecteerde, had ze weer iets nieuws voor mij in petto. Bij het lijnen lopen was zij er opeens heilig van overtuigd dat zij precies wist waar de blinds lagen. Ook nu kostte het mij weer even moeite, maar uiteindelijk liep Harley een paar mooie strakke lijnen. Hoe raar het misschien ook klinkt, ik ben blij met deze ontwikkeling. Mijn braafje Harley is veranderd in een zelfverzekerd dametje, dat precies weet wat ze wil. Op de training ter ere van Piusz’s verjaardag heeft Harley mij weer laten zien wat ze kan, ik was er stil van …………

Harley met de koet van de sleep en helemaal happy

Mijn Flynn deed ook mee aan het verjaardagspartijtje. Soms vergeet ik dat ze nog maar een jonge hond is, want ze kan al zoveel. Natuurlijk heeft zij ook haar ondeugendheden, maar daar moet ik stiekem wel erg om lachen. Zelfs haar streken doet ze vol overgave en met onvoorstelbare charme. De moeilijke markeerproef die op grote afstand achter een heuvel in het water viel, liep ze in één streep. Ik was zo trots!

Knappe Flynn poseert trots met de koet

En dan kleine Tarszy bijna negen maanden oud en net als al Willy’s andere Flatjes een “wonderhond”. Wil heeft weinig tijd om met haar te trainen, maar op de momenten dat ze traint, laat Tarszy zien dat zij van prachtige werklijnen afstamt en hoe geweldig getalenteerd dit kleine bruintje is. Zowel Flynn en Tarszy hebben de mega moeilijke sleep op een meerkoet super gelopen, echt fantastisch knap van deze twee benjamins!

Wonderhondje Tarszy

Het ging de laatste week gelukkig iets beter met mijn rugklachten. Maar na de verjaardagswandeling en –training, was het weer helemaal mis. Niet zo vreemd want we waren een paar uur heel actief bezig geweest. Aan de ene kant verschrikkelijk balen, maar aan de andere kant pakt niemand mij deze mooie middag meer af. Voorlopig kan ik dus nog steeds niet meer dan één keer per week trainen. Dit is de enige manier om energie op te doen voor de workshops. Van de workshops geniet ik enorm, maar ik blijf het gevoel houden dat ik mijn eigen meisjes te kort doe……..

Tot slot nog een berichtje over Max, één van Harley’s broertjes. Arme Max heeft zijn knieband gescheurd. Volgende week wordt hij in Amsterdam door een orthopeed geopereerd. We duimen heel hard dat de revalidatie spoedig verloopt en dat Max binnenkort weer helemaal de oude is.

 

6 april 2013

Bezoek aan Coburg

Willy en ik zijn net terug na een heerlijke week in Coburg te hebben doorgebracht. Het was fijn om Anke, vriendin en fokster van mijn Flynn, weer te ontmoeten. We hebben uiteraard veel over Flatcoats gesproken en ook nu weer moesten wij constateren dat wij op hetzelfde type Flatcoat vallen. We willen Anke en Rainer hartelijk bedanken voor hun ongelooflijke gastvrijheid. Het was echt hartverwarmend.

Anke had Flynn, sinds de DRC show in Kassel, niet meer gezien. Maar toen mijn Flynnder de stem van Anke hoorde was ze helemaal door het dolle en sprong als een veulentje in het rond. Zo schattig!

We waren uitgenodigd om een workshop en een training ter ere van de eerste verjaardag van de pups van het Umbra Fida L-nest te geven.

Alle deelnemers aan de workshop

Een kort verslag van deze twee dagen heb ik in het Engels geschreven, zodat het ook voor de deelnemers leesbaar is:

“Willy and I enjoyed the seminar on Friday the 29th of March very much. There were eight participants; seven Flatcoated Retrievers and one Nova Scottia Duck Tolling Retriever. During this seminar we especially concentrated on blinds and markings on sight and hearing. The markings on hearing were quite new for the most. We really enjoyed the enthusiasm and the commitment of all participants. All dogs and handlers did achieve a lot and we are so proud of them. We hope we gave you all some tips for training. In the evening we had dinner together and had a lot of fun.

Thank you so much for your wonderful effort: Stefan with Erin, Katrin with Jaro, Anke with Runa, Manuella with Gwindo, Dine with Kentil, Sandra with Barko, Wiebke with Tinka and Sophia with Aras.

Deelnemers L-nest training

On Saturday we had the Umbra Fida L-litter training. The whole litter was present, even Steen from Denmark! Willy and I loved the litter. All five of them are very friendly Flatcoats with perfect working qualities. Anke must be so proud!

Thank you all: Anke with Lumi, Manu with Levi, Carl with Luan, Steen with Fenris, Wiebke with Lorre, Claudia with Lana and Alfred with Fil.

We want to give a special thanks for helping us so much on both days, you were the best: Anke, Manu, Sophia, Frank and Carl.”

Steen had ook Balto, één van de broertjes van onze Jorja meegenomen en Kentil het broertje van Flynn (Kentil) heb ik ook aan het werk gezien. Balto en George lijken qua karakter en werkstijl veel op elkaar en kunnen werkelijk super markeren. Kentil en Flynn zijn ook duidelijk broer en zus. Ze werken allebei met veel passie en enthousiasme. Mijn dondersteentje Flynn is alleen een tikje eigenzinniger dan haar broertje.

Rainer heeft onderstaande familieportretten gemaakt. Links een foto van broertje Kentil en zus Flynn en rechts een foto van drie generaties. Oma Acacia, moeder Hila en (klein)dochter Flynn. Vandaag is Cacia jarig en heeft de prachtige leeftijd van 12 jaar bereikt. Moeder Hila is drachtig van haar tweede nestje. Dit zal het Umbra Fida M-nest worden. Nog zo’n twee weken en dan worden pups geboren.

Van links naar rechts Kentil, Flynn, nogmaals Flynn, Hila en Acacia

Rainer, super bedankt voor de prachtige foto’s. Ze zijn een mooie herinnering aan een heerlijke weekje Coburg. Onderstaande foto’s zijn wat mij betreft favoriet. Links broertje Kentil, die vol aandacht voor Dine zijn dummy afgeeft. En rechts de zusjes Lorre en Lumi, need I say more?

Kentil, Lorre en Lumi Umbra Fida

Pip, Harley, Jorja, Flynn en ik willen Willy en haar lieve bruintjes Piusz, Saszu en Tarszy bedanken voor de geweldige en bijzondere week. Het was weer een feestje! Voor komend weekend staat de tweede kenneldag van dit seizoen op onze agenda. Deze keer geven wij een training aan een aantal grijsjes uit de Meander kennel van Leonor en Robert Honing. We kijken er nu al naar uit!

Tot slot nog een berichtje van één van de Brownies van Willy. Marjoleine heeft samen met Doortje een 1ste prijs, met een prachtig keurrapport, gehaald bij het examen van de GH (Gehoorzame Hond). Marjoleine, super gefeliciteerd, jullie zijn samen een geweldig team!

Doortje trots met haar beker

 

25 maart 2013

Jarige George en meer

Ter ere van de zesde verjaardag van Jorja heb ik Ton gevraagd weer eens een stukje over ons Deentje te schrijven en dit is het resultaat:
“Op 10 maart werd Jorja alweer 6 jaar. Time flies. Ik kan me nog goed herinneren dat we haar gingen halen in Denemarken. Het was prachtig voorjaarsweer en we lagen in de tuin van Annika en Jes te genieten van onze kleine boef, die daar de tijd van haar leven had. 

Time flies when you’re having fun. En plezier heb ik nog steeds met haar. Het is geweldig om een hond zo blij te zien als je thuiskomt en het is heerlijk als ze tijdens het eten lekker tegen je benen aankruipt. Ze vindt het fantastisch als ik samen met haar ga hardlopen. Maar ze is ook erg jaloers als ik de andere honden aandacht geef, dan komt ze ertussen met een air van “wegwezen deze is van mij”.

Een portret- en standfoto van onze George (ze wordt al een beetje grijs)

Al een tijd hadden Lenk en ik het idee dat George een beetje onregelmatig en stijf liep. Dus maakten wij een afspraak met onze dierenarts. Zij schreef rust en pijnstilling voor. Toen dit geen verbetering gaf werden foto’s van de rug gemaakt en dit leverde gelukkig geen bijzonderheden op. We werden toen doorverwezen naar een orthomanueel therapeut. Met een paar bewegingen heeft de therapeut Jorja’s ruggenwervels weer “recht” gezet. Het is ongelooflijk dat een paar subtiele handelingen zoveel resultaat kunnen geven, want Jorja loopt weer als een kievit.

Werken vindt ze nog steeds het allerleukste. Tijdens de training laat Jorja een andere kant van haar persoonlijkheid zien. Ze kan dan eigenwijs zijn, zeg maar rustig erg eigenwijs. Als ze iets in haar hoofd heeft, is het moeilijk dat er weer uit te krijgen. Jorja is een “ogenhond”, als ze iets gezien heeft dan focust ze zich daar volledig op en kan dit niet meer uit haar koppie krijgen. Een geweldige eigenschap bij een markeerapport. Maar bij verleidingen voorafgaand aan een dirigeer of sleep is het niet zo handig. Ze blijft er dan van overtuigd dat ze de verleiding als eerste moet halen, die heeft ze tenslotte gezien! Mijn ongeduld helpt dan ook niet bepaald om haar te overtuigen mijn aanwijzingen op te volgen. Hoewel we elkaar steeds beter gaan begrijpen, komen we toch nog vaak in een impasse terecht. Ik word dan boos om haar eigenwijsheid en zij wordt onzeker van mijn ongeduld en boosheid. Toch weten we stapje voor stapje verder te komen in de training."

Links George eens flink in de bloemetjes gezet en rechts samen met Ton

Ton en ik willen ook alle broertjes en zusjes van Jorja in Denemarken feliciteren. Haar zusje Cassie is op de dag van haar zesde verjaardag bevallen van haar derde nestje. Ze heeft negen puppy’s gekregen (zie meer over het nest van Cassie op http://www.flatcoat-labrador.dk).

Op 16 maart jl. hebben Willy en ik de acht pups van de Golden Retriever kennel ‘Rocksett’ van Petra Haarmans getest. Dit achttal was niet alleen erg aandoenlijk, bij de puppytest bleken deze schatjes ook nog eens over hele leuke werkeigenschappen te beschikken. Vooral het markeervermogen en het neusgebruik was opvallend goed. Petra, je kunt super trots zijn op dit leuke nestje!

Toppertjes!

Helaas heb ik nog steeds last van mijn rug. Dit beperkt mij in veel bezigheden en ik heb regelmatig het gevoel dat ik mijn zwarte meisjes te kort doe. Het lukt mij nog redelijk om met ze te wandelen, maar naar een training gaan blijft moeilijk. Sinds een paar weken heb ik hier een oplossing voor gevonden en train met mijn meisjes voor de deur. Voor ons huis ligt een stuk bos, niet heel erg groot maar interessant genoeg, om elke keer weer een paar leuke oefeningen uit te zetten. Ik vind het verrassend dat het mogelijk blijkt om op zo’n beperkt stukje terrein toch wekelijks leuke afwisselende proeven te bedenken en ik merk dat mijn creativiteit hierdoor behoorlijk wordt gestimuleerd. Pip mag iedere zondag als eerste een paar dummy’s halen. Ze is dan zo blij en werkt nog steeds met de voor haar zo bekende volle overgave. Daarna ga ik met Harley en Flynn aan de slag. In een uurtje heb je al snel wat nuttige oefeningen gedaan en dan ………. loop ik zo mijn warme huis in om weer bij te komen van de kou.

Mijn rugpijn maakt mij zo af en toe best angstig. Dan word ik gespannen en daar wordt de pijn zeker niet minder van. Veel mensen die de diagnose kanker hebben gekregen, hebben last van deze klachten. Dit blijkt bij het verwerkingsproces te horen. Het duurt een tijd om weer vertrouwen in je lichaam te krijgen. Al klinkt het als een cliché ik ben ervan overtuigd dat het heel belangrijk is om mij te richten op de mooie dingen in het leven, hoe klein die ook zijn. Alle hondenactiviteiten, die ik nog wel kan ondernemen, spelen hierbij een hele belangrijke rol. Neem nou onderstaand nieuws!

Willy en ik zijn namelijk uitgenodigd om in het najaar de Fun-Workingtest "Dreilännereck" in Luxemburg te keuren. Deze workingtest wordt voor de eerste keer georganiseerd en is voor beginnende jachthonden. Echt gaaf! Meer informatie vind je op http://workingtest-luxemburg.jimdo.com/.

Het inspirerend landschap voor de workingtest in Luxemburg

Morgen vertrekken Willy en ik richting Coburg. We zijn uitgenodigd om op vrijdag 29 maart a.s. een workshops te geven. Op zaterdag de 30ste geven wij een jachttraining aan de "pups" van het Umbra Fida L-nest. We hebben er super veel zin in en kijken er naar uit om weer heel wat oude bekenden te ontmoeten. Maar ik verheug mij helemaal op het weerzien met mijn lieve vriendin Anke, haar familie en honden. Coburg here we come!

 

8 maart 2013

Zo moeder, zo dochter en meer

Deze week spelen drie Walbeek bruintjes de hoofdrol op de Flow of Spirits site. Saszu was na haar nestje wat stilletjes en down. Waarschijnlijk waren de hormonen de boosdoener. Maar dat ze niet alleen met moeder Piusz de aandacht moet delen, maar nu ook met dochter Tarszy, speelde zeker ook een rol. Gelukkig vergeet Saszu al haar zorgen tijdens de jachttraining. Na een tijd uit de running te zijn geweest, niet alleen door het nest maar ook door een teenblessure, werkt ze als nooit tevoren. De laatste weken zie ik zo af en toe weer een pretlichtje (zie foto) in haar bruine ogen en speelt ze weer volop met dochter Tarszy en ‘stiefdochter’ Flynn. Het lijkt het erop dat zij weer helemaal het oude Soesje is.

Tarszy is al weer zeven maanden en een heerlijk ongecompliceerd, vrolijk en ondernemend hondje. De jachttraining is, net zoals voor haar moeder Saszu, haar lust en haar leven. Tarsz is erg getalenteerd en heeft een opvallend goede neus. Thuis is het een lieverd en een grote knuffel. Ik weet zeker dat Willy en dit bruintje samen nog heel wat avonturen gaan beleven. Ik vond het tijd om moeder en dochter eens op de foto te zetten.

Moeder Saszu en dochter Tarszy

Tarszy’s zusje Doortje is in Oostenrijk op lawine-training geweest. Van Marjoleine ontving ik het volgende verslag van dit spannende avontuur.

" We waren door het Oostenrijkse Rode Kruis uitgenodigd om een weekje mee te trainen. Het was een super leuke leerzame week, waarbij Doortje het uitstekend heeft gedaan. De hele week hebben we getraind op zoekwerk en verwijzen, wat appèl en de transportoefening.

Links klaar om een dagje te werken en rechts op transport

Mat haar 7 maanden weet ze ontzettend goed wat ze moet doen en graaft zeer krachtig richting oefenslachtoffer, die onder de sneeuw ligt. We kregen als opmerking dat ze enorm geconcentreerd en doelgericht aan het werk is met …….. heel veel lol :-)".

Doortje is een echte dochter van Saszu, ook zij vindt het heerlijk om samen met haar baasje te werken. Marjoleine bedankt voor het verslag, het plezier dat jullie samen in Oostenrijk hebben gehad spat van de foto’s af. Geef je kleine Brownie een dikke knuffel!

Heel hard graven om bij het slachtoffer te komen en dan krijgt ze haar beloning

Op zaterdag 2 maart jl. gaven Willy en ik de eerste workshop van dit jaar met de titel ‘Workingtest Training’. Ons doel was de deelnemers zoveel mogelijk voor te bereiden op het komende workingtest seizoen. We hadden hiervoor een aantal uitdagende proeven uitgezet waarbij meerdere onderdelen, die je tijdens een workingtest kan verwachten, werden behandeld. Willy en ik hebben genoten van alle voorjagers en hun hondjes. Bedankt voor alle enthousiaste reacties die we, niet alleen op de dag zelf, maar ook later nog via mail of facebook hebben ontvangen.

Weimaraner Diva aan het werk en Flatcoat Amy na het werk

Veel dank aan onze helpers. Amber, Paulien, Robert en Ties jullie waren super. Mede door jullie hulp was het voor iedereen een succesvolle dag.

Tot slot willen wij alle combinaties bedanken voor hun deelname: Leonor met Diva, Alieke met Amy, Elian met Lotje, Gonne met Duyfke, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Emile met Woozzle, Astrid met Sam, Maaike met Abby, Tineke met Amy, Iet met Jussie en Jacques met Per.

 

28 februari 2013

Net dat beetje meer

Vandaag las ik op Facebook: “Soms kom je zo’n hondje tegen waar je net even meer mee hebt dan met andere Flatjes. Dat kan zijn door een bepaalde blik, een bepaald gedrag of gewoon door het uiterlijk van de hond. Vandaag kwam ik haar weer tegen, het hondje met -voor mij- net dat beetje meer 🙂 Eigenlijk is ze maar "gewoon" een klein ding, maar ze is zooooo leuk! Ze is attent, super snel, zeer gedreven maar toch beheerst en daarbij ook zo knuffelbaar!" (met dank aan Maaike Kort voor het citaat).

Zo lief en zo trouw

Toen ik dit stukje las moest in meteen aan Harley denken. Klein, leuk, attent, super snel, gedreven maar toch beheerst en knuffelbaar zouden ook de woorden van mijn keuze zijn als ik mijn krulstaartje zou moeten omschrijven.

Mijn Harley is een Flatcoat met vele gezichtjes. Al haar emoties zijn zichtbaar in haar ogen. Uiteenlopend van aandoenlijk, lief, trouw, stout, komisch, gepassioneerd en een enkel keertje geïrriteerd. Zo in de loop van de tijd heb ik wat van deze ‘blikken’ vastgelegd, zoals de foto’s laten zien.
Met haar vele uitdrukkingen en haar intens lieve karakter ontroert Harley mij dagelijks en juist dat maakt haar ‘net dat beetje meer’.

Heel ondeugend maar ook erg grappig

Sinds enkele maanden heb ik veel last van mijn rug. Ik kan soms niet opstaan van de pijn. Het zijn klachten veroorzaakt door de chemo’s en na de zware jachtdagen en de kou van de laatste tijd is het er niet beter op geworden. Drie maal per week trainen met mijn meisjes was hierdoor niet meer mogelijk. Ik moest een keuze maken. Na lang wikken en wegen heb ik besloten voorlopig alleen met Flynn te trainen op de vrijdagmiddag.
Willy heeft heel lief aangeboden Harley mee te nemen naar de training, want met haar schijndracht is het heel belangrijk om haar koppie bezig te houden. Hoe moeilijk ik het ook vindt, het gezichtje van Harley bij thuiskomst maakt alles weer goed. Met een glimlach om haar lippen komt ze blij kwispelend binnen en kruipt tevreden knorrend in haar mandje. Wil, echt super lief van je, een dikke knuffel, ook namens Harley!
Naast pijnstilling, bezoek in nu wekelijks een fysiotherapeut. Ik hoop dat Harley en ik weer snel samen aan het werk kunnen.

Geïrriteerd en …….

Willy en ik hebben vorige week donderdag een puppytest gedaan bij Antoinet van Adrichem. Haar Gundogs Choice Bravo ‘Flow’ was door ons vakantiemaatje Jacklain’s Braylach Lachlann ‘Lachlann’ gedekt en we waren dan ook razend benieuwd naar hun 10 gouden nakomelingen. We kunnen niet anders zeggen; allemaal super leuke Golden Retrievers, met veel will to please, werkkwaliteiten en opvallend goede neuzen. Een nest om heel trots op te zijn!

Vandaag kreeg ik het verdrietige nieuws dat Pips zusje Yentl is overleden. Ze is 11,5 jaar oud geworden. Dag lieve Yentl ……..

 

12 februari 2013

Sneeuw

Het was weer prachtig afgelopen weekend in Nunspeet. Het dikke pak sneeuw had mijn tuin in een sprookjeswereld omgetoverd. Dagelijks geniet ik van de vele vogels, eekhoorns en hazen die mijn tuin bezoeken. Met de sneeuw en kou kunnen ze wel wat extra’s gebruiken. Warm blijven kost veel energie. Dus nu moet ik de voerplekken in mijn tuin wat vaker bijvullen en hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

Echt genieten van de tuin!

Ton en ik hebben zondags een extra lange wandeling gemaakt met onze meisjes. Wat een ongelooflijke rust, we kwamen geen mens tegen! Ons oudje Pip, nu 11,5 jaar, loopt vrolijk mee en maakt de ene sneeuwengel na de ander. Op gegeven moment zagen we op een meter of twintig voor ons een grote roedel edelherten het pad oversteken. Het was echt fantastisch. Vooral de bok met zijn imposante gewei vond ik erg indrukwekkend. Wat is het toch een genot om op de Veluwe te wonen, het is voor ons elke dag vakantie!

Het sprookjes bos, Pip maakt weer een sneeuwengel en twee edelherten

 

30 januari 2013

Brownies, loops en workshops

Tarszy, één van Willy’s Brownies, heeft bezoek gehad van haar zusje Doortje. De Brownies zijn nu zes maanden. Het was erg leuk om ze samen te zien spelen in de sneeuw. Het is wel duidelijk dat ze zusjes zijn, want wat lijken ze op elkaar. Niet alleen qua uiterlijk maar zeker ook qua karakter herken ik veel van overgrootoma Fidesz en papa Jasper. Marjoleine, ook namens Willy, super bedankt voor je komst en voor de geweldige foto’s.

Links Tarszy en rechts Doortje (foto Marjoleine van Doorn)

We hebben een aantal vermoeiende dagen achter de rug. Harley, Jorja en Flynn waren alledrie tegelijk loops geworden. Pip is gesteriliseerd, maar was er van overtuigd ook loops te zijn. Praktisch gezien is het uiteraard ideaal dat ze samen loops worden; je kunt het maar beter in één keer gehad hebben. Maar onze nachtrust werd behoorlijk verstoord door de vele liefdesdansjes van ons viertal. De oplossing was simpel; de dames werden elke nacht gescheiden. Maar helaas had dit weer tot gevolg dat er overdag héél veel in te halen was. Op de dag van hun hoogtepunt was de chaos compleet en stonden ze met z’n viertjes in een treintje. Ik zal het jullie besparen te beschrijven hoe het eraan toeging toen de Bruintjes een dagje op bezoek waren. Gelukkig zijn ze nu loops af en is het weer rustig in huize Krispijn.

De workshops ‘workingtest training’ van 2 maart a.s. en ‘lijnen lopen’ van 25 mei a.s. zitten vol. Voor de andere workshops zijn nog enkele plekjes beschikbaar. Mocht je nog willen inschrijven voor de workshop ‘dirigeren’, ‘steadiness’ en ‘dirigeren en sleep’, dan adviseer ik snel een mail te sturen. Zie voor meer informatie en hoe je kunt inschrijven op de pagina Workshops.
De workshop Ringtraining ‘Hoe presenteer ik mijn hond’ van zondagochtend 28 april a.s. zit ook vol. Omdat er zoveel belangstelling is voor deze workshop, is het vanaf nu mogelijk je in te schrijven voor de tweede workshop ringtraining. Deze zal ook op zondag de 28ste april a.s. plaatsvinden, maar dan in de middag. Lees meer over deze workshops in onderstaand Nieuws bericht en op de pagina Workshops.

 

13 januari 2013

Workshop Ringtraining ‘Hoe presenteer ik mijn hond’

De workshop agenda 2013 is aangevuld met een workshop Ringtraining ‘Hoe presenteer ik mijn hond’ (zie ook pagina Workshops). Het uiterlijk van de hond is namelijk ook erg belangrijk. Om goed met een hond te kunnen werken is het essentieel dat hij qua bouw goed in elkaar zit. Daarom moet je, als je wilt fokken volgens de richtlijnen van de Flatcoated Retriever Club, naast de vereiste gezondheidsuitslagen, een werkkwalificatie en 2x ten minste een Zeer Goed hebben behaald op een door de Raad van Beheer en/of FCI gereglementeerde expositie.

Met Flynn heb ik de laatste tijd een paar shows bezocht. Bij de Ijsselshow in Zwolle sprak ik Wies Boermans en samen kwamen wij op het idee een workshop ringtraining te organiseren. Wies is keurmeester exterieur en heeft met haar (en door haar zelf gefokte) Flatcoated Retrievers al heel wat kampioenstitels in de wacht gesleept.

Wies Boermans

De workshop ‘Ringtraining, hoe presenteer ik mijn hond’ vindt plaats op zondagochtend én – middag 28 april a.s. in de omgeving van Delft. Tijdens de workshop zal Wies uitleggen dat het bij een show niet alleen belangrijk is dat de hond netjes kan staan en lopen in de ring, maar vooral hoe hij staat en gaat. Dit kan net het verschil maken tussen een Zeer Goed of Uitmuntend, of wél of geen plaatsing. Verder zal zij tips en tricks geven hoe je de goede punten van de hond het beste naar voren kan laten komen. Niet alleen Flatcoated Retrievers kunnen deelnemen, ook alle andere rashonden zijn van harte welkom. De kosten bedragen 35 euro per deelnemer.

Je kunt je opgeven door boven aan deze pagina op de knop Email te drukken. Geef in je mail aan dat je wilt deelnemen aan de workshop ‘Ringtraining’ en vermeldt je naam, roepnaam en ras van de hond. Na inschrijving ontvang je informatie over tijd, locatie en een routebeschrijving.

 

7 januari 2013

Bijnamen

Vanochtend luisterde ik naar het nieuws op de radio en hoorde het ene vreselijke bericht naar het andere. Ik keek naar buiten en van het grijze wolkendek werd ik ook niet echt vrolijk. Toen viel mijn blik op mijn vier zwarte meisjes, die tevreden in hun mandjes lagen te knorren en mijn stemming veranderde op slag. Wat heerlijk dat deze vierpotige ras oppertunisten elke minuut van de dag pakken om te genieten van hun leventje.

Kijk naar Pip. Ze loopt ondanks de Rimadyl en maandelijkse behandeling door een fysiotherapeute niet echt soepeltjes. Maar zij zorgt er toch elke keer voor, dat ze de dag van haar leven heeft. Vorige week, na afloop van een training, liepen mijn dames even om de auto te scharrelen, terwijl wij zaten na te genieten met een glaasje wijn. Op gegeven moment komt Pipperdipper met haar pretsnoet, onder een dikke laag klei, om het hoekje kijken. Het zag er heel komisch uit en wat was heerlijk om Pip zo in haar element te zien!

Of Harley, die compleet uit haar dak gaat als ik een lijntje voor de wandeling of spullen voor een training tevoorschijn haal. Die lieve, hoopvolle blik van Geharrewar doet mij meteen smelten. Zij geniet ook zo ontzettend van haar leventje en werken ……. dat is haar alles. Haar bijnaam Geharrewar moet ik misschien even toelichten. Harleys vacht is namelijk niet echt ‘flat’ te noemen, ze heeft meer een soort van warrig vachtje.

Kleine Georgina Ballerina (ach ja, what’s in a name?) vindt het heerlijk om samen met Ton op stap te gaan. Of het nu om een training of samen hard lopen gaat, ze vindt het geweldig. Helaas loopt Jorja nu verplicht aan de lijn en mag niet naar de training in verband met een blessure. Het is onvoorstelbaar hoe snel zij zich heeft neergelegd bij deze situatie en loopt toch vrolijk met ons mee.

Flynn ligt heerlijk in ‘haar’ twee mandjes

Tot slot mijn jongste dametje Flynn, bijgenaamd S’ghetti (van spaghetti; lang, dun en lekker). Flynn is op dit moment aan het puberen en daar geniet ze volop van. Het onnozele stadium is ze voorbij. Dit merk ik duidelijk tijdens de training. Ze is ervan overtuigd dat het vooral om eigen inbreng gaat en test mij voortdurend hoever ze kan gaan. We zitten hierdoor echt in zo’n fase waar veel fout kan gaan in de opleiding van een jonge hond. Het is dus hard werken. Maar ik vind het super leuk en spannend om haar elke keer toch net weer te slim af te zijn.
Ook in de roedel zoekt Flynn haar grenzen op. Pip en Jorja vinden het ogenschijnlijk prima. Maar Harley, onze roedelleidster, laat op subtiele wijze aan mijn ‘kleintje’ merken waar de grenzen liggen. Op één punt heeft ook Harley geen invloed …….. Flynn neemt, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, twee biabedden in beslag 🙂

Mijn honden zijn niet alleen mijn bron van levensvreugde. Ik hoop dat zij in 2013 ook een bron van inspiratie kunnen zijn door de manier waarop zij van het leven genieten. Vorig jaar was voor mij een zwaar jaar. Een jaar waarin ik heb moeten accepteren dat ik nooit meer de oude Lenk word. Maar ik weet zeker dat er een gelukkigere Lenk in mij zit, ik wil en zal haar vinden!