2018

22 december 2018

Fijne feestdagen

Ton, ik, Harley, Jorja, Flynn en Phoenix wensen alle Flow of Spiritis website lezers mooie kerstdagen en een gezond en liefdevol nieuw jaar. We wensen iedereen ook een mooi honden jaar. Dat al jullie wensen maar uit mogen komen!

Van links naar rechts Harley, Jorja, Flynn en Phoenix

Toen het een paar weken geleden een klein beetje gesneeuwd had, ben ik tussen alle drukte door naar het bos gereden, waar bergen houtstammen liggen opgestapeld. Een mooie achtergrond voor de kerstfoto van dit jaar en ondanks het donkere weer best goed gelukt.

 

8 december 2018

Fokdag Flatcoated Retriever Club

Op zondag 25 november jl. was de Fokdag van de Flatcoated Retriever Club. Het Flynnder nest was hiervoor uitgenodigd in het Dog Center te Zaltbommel. Alle zeven nakomelingen van Flynn waren aanwezig en zagen er tip-top uit. Hoe trots ben je dan als fokker!
Op de Fokdag worden de ‘pups’ beoordeeld qua gedrag en exterieur.

Als eerste moesten we naar de gedragstest. Bij deze test wordt gekeken hoe de hond zich in het algemeen gedraagt en hoe hij op verschillende situaties (testjes) reageert. Bij de test worden de honden geobserveerd, terwijl zij zich op vreemd terrein bevinden in een ‘spannende’ omgeving (er zijn overal mensen en honden en er gebeurt van alles). Hierdoor kunnen karaktertrekjes die in een rustige, bekende thuissituatie misschien nauwelijks (meer) opvallen of zijn weggetraind, duidelijker naar voren komen, omdat de hond terugvalt op zijn basis.

FoS Red Admiral, FoS Silver Skipper, FoS Violet Copper, mama Flynn, FoS Mazarine Blue, FoS Holly Blue, FoS Common Green en FoS Clouded Yellow

Ik heb zo genoten van mijn lieve wijfie Fientje, ze heeft mij echt ontroerd. Ze deed de test met zoveel enthousiasme. Ze ging vrij door de ruimte en heeft laten zien dat ze een uitstekende neus heeft en graag samen met de baas werkt. Ze kan prima zelfstandig werken en heeft een goed probleem oplossend vermogen. Maar ook de andere Flynnders kwamen erg goed uit de test. Aan het eind kreeg ik te horen dat ik trots mag zijn op dit charmante nest, met sociale honden, die werken met een uitstekende neus.

Daarna moesten we door naar de exterieur keuring. De Flynnders stonden netjes in de ring en toonden zich vrij en ontspannen. Ook nu gaf de keurmeester een compliment over het nest. Ten eerste omdat het voltallige nest aanwezig was en ze er allemaal erg verzorgd uitzagen. De Flynnders zijn mooie rasvertegenwoordigers van Zeer Goed tot Uitmuntend type. Fientje kreeg ook een Uitmuntend.

Frans met Déroy, Birgitte met Rumi, Marjoleine met Teuntje, Ton met Flynn, Jeanette met Nura, Lenk met Fien, Sven met Murphy en Hans met Nero

Hierna hebben we heerlijk geluncht bij restaurant Dukdalf in Kerkdriel. Zo’n 15 minuten rijden vanaf het Dog Center in Zaltbommel. Een uitstekende tip voor fokkers die met zijn pupkopers na afloop een hapje willen eten. Het restaurant ligt aan een haven en je kunt met de honden vrij lopen langs het strand aan de overkant.

Wat een heerlijke honden zijn de Flynnders. Ik ben super trots op deze super leuke, lieve en heerlijk werkende Flatjes!!! Ik wil alle baasjes bedanken dat ze zo goed voor ‘mijn’ puppies zorgen. Een dikke knuffel uit Nunspeet.

 

27 november 2018

Working Test B1 bij de WFRG te Lochem

Op 10 november jl. deed Birgitte van Vondelen-Jorgenson met Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’ mee aan de Working Test van de WFRG. Lees het onderstaande verslag geschreven door Birgitte:

Het is 8 uur ’s morgens als we op camping de Waltakke aankomen. Het regent niet alleen november waterdruppels, maar ook tranen van verdriet als ik de auto uitkom. Gisteren kwam het droevige bericht dat mijn grand dame Mille (11 1/2 jaar) niet behandeld kan worden aan het kwaadaardige gezwel op haar teen. Gelukkig ben ik vandaag met de “Flynnderclan” op stap en loop met Hans, Anja en Frans de WT. Frans doet de eerste-emo hulp en ik word ook door Danny en haar man meteen in de armen gesloten als ze me huilend aantreffen achter de auto. Onderweg naar proef 1 zeg ik tegen Frans (mijn trainingsmaatje), “wil je aub de lijn uit me hand rukken als ik plots raar ga doen tegen Rumi, ze verdient het niet als ik mijzelf verlies en ik voel me ronduit klote”. Een vrolijk repliek van “ja hoor” stelt me gerust en Rumi begint al vrolijk te trekken aan de lijn uit enthousiasme. Ik denk hopeloos na hoe ik het geduld kan vinden om met dit racepaardje een hele dag door te komen, Rumi is nou eenmaal enthousiast en uitgelaten. Ik besluit om mijn gewoonlijke focus en streven compleet overboord te gooien, ik ga zelfs niet eens polshoogte nemen bij de proeven, ik sluit me compleet af voor strategisch denken en laat Rumi zichzelf zijn. Gelukkig blijkt ons groepje erg gezellig en gemoedelijk. Caroline zit er ook bij en meteen smeden we een Scandinavische bond en word er snel met zijn allen gekeuveld over hondentraining, jacht, vriendschap, gedrag etc en ik kan langzaam ontspannen en het glimlachen komt steeds dichterbij. Ondertussen is Rumi vrij relaxed. Ik ben al een paar maanden intensief bezig met arrousal management en ik merk ondertussen dat ze hier baat bij heeft gehad.

Walkup met Rumi

Tijd om te beginnen bij proef 1. Vriendelijke keurmeester en niet onbelangrijk: goede helpers en dat maakt het begin een stuk prettiger. Over water een dubbel apport met 1 markeer en een markeer op schot waarbij de dummy in een zandkuil ligt. Ik besluit om weinig te doen: gewoon een beetje meedraaien en mijn hond zelf laten beslissen. Heel vlot komen beiden dummies binnen, na 2 keer apport te hebben gezegd. Daar wordt een mens blij van! En Rumi, die heeft helemaal geen last van mij en geniet overduidelijk van de haar gegeven vrijheid. Ze draait nog een verse drol 1 meter van de inzetpaal van alle spanning en kwispelend loopt ze terug naar het groepje.
De regen gaat nog door als we vrij snel doorschuiven naar proef 2. Deze proef is erg gaaf: Los volgen van paal naar de inzetplek en daar vallen 2 dummies op ongeveer 80 m respectievelijk achter een wilgenhekje en op een volgend weiland met een zichtbare berm met hoog gras en onkruid. Rumi kijkt wisselend naar links en rechts, maar lijkt toch meer te focussen op de laatst geworpen bij de wilgenhek en ik laat haar die dan halen. Met grote sprongen komt die binnen en genietend van het staand afgeven (netjes voorkomen vindt ze maar tijdsverspilling en gedoe) ontvangt ze mijn lof. Tweede in razend tempo binnen en barrière van hoog gras bleek nul effect op mijn kilometervreter te hebben. Keurmeester Nel moest lachen om het enthousiasme en ik ook, het droop ervan af.
Doorlopen naar proef 3 “het horrorbos” – hier waren al de nodige nullen gevallen, zelfs de beste zoekers lieten het afweten. Nou mijn actie-heldin niet hoor, alsof ik haar heb leren tellen. Achter elkaar erin en kassa: alle drie de dummies binnen. Wel een puntje aftrek omdat ze met dummy in der bek (weer) moest poepen. Ach, daar kan ik moeilijk een punt van maken, vond het wel aandoenlijk hoe ze mij met strakke blik bleef aankijken: “ik kom er zo aan baas!”
Wie Rumi kent, weet dat ze heel erg van actie houdt. Toen ik hoorde dat de volgende proef een scurry was, hield ik mijn hart vast. Mijn oude Flat ging altijd proppen en ik had weinig trek in een opvolger met dezelfde neiging. Maar wat heb ik mijn zwarte meisje toch verkeerd ingeschat ….. Gewoon heel hard op en neer rennen, met grote sprongen en met de flair van Freddy Mercery afgeven. Alle 5 de dummies binnen 3 min binnen. Zou me niet verbazen als het zelfs binnen 2 minuten was. Rumi kwam joelend terug naar het gezelschap van blijdschap.
De laatste proef was bij Willy. Nou, ik heb alle trucjes uit de kast moeten halen om haar rustig te houden in de wachtkamer. De stem van Willy deed haar zelfs door een gaatje proberen te springen in het camouflagenet. Als je de 40 gepasseerd bent, word je simpelweg jaloers op dit hondje: wat een energie en uithoudingsvermogen. Het verdient niet de schoonheidsprijs hoe ik Willy tegemoet gelopen ben. Het zag er meer Ben Hur-achtig uit dan Anky van Grunsven dressuur maar dat mocht de werkpret niet drukken. Het moeilijkste hier voor Rumi was het op post blijven, terwijl Willy en ik weg liepen. Das bijna hoogverraad voor Mrs Grey en haar ogen spraken boekdelen toen ik me omdraaide. Influiten was geen punt (zie nog de graspollen en remsporen voor me) en in no time had ze de sleep te pakken en fier kwam ze met de eend terug. Bijna had ze geen tijd om hem af te geven, voor de dummy in de kuil in een keer binnen kwam. Ik heb bij de ontknoping gegild alsof ik de Nimrod zelf had gewonnen – wat een ontlading. Rumi vond dat natuurlijk erg leuk en deed net zo uitgelaten mee.

Birgitte en Rumi hebben de eerste prijs in de B1

Eenmaal terug in de kantine was het tijd voor een frietje en een heerlijk Flatcoat gezelschap. Toen de prijsuitreiking kwam was ik stiekem een beetje teleurgesteld dat ik geen derde plaats had. Ik vond dat mijn meisje het zo goed had gedaan, dat ze wel een prijs had verdiend. Niet wetende dat Rumi gewoon een hele vette overwinning had van 97 punten!!!! Ik was toen wel een beetje overrompeld. Wat Rumi betreft: ze kwam de auto uit voor het fotomoment en trok me bijna omver toen ze dacht weer naar een proef te gaan op het veldje achter. Nou dat zegt wel een hoop over haar enthousiasme en energie. Ik ben nog steeds ondersteboven van wat ze op die dag heeft laten zien en hoe weinig voorjagen soms nodig is om je hond op zijn best te laten zijn. Ik wil ook heel graag iedereen bedanken die mij die dag hebben getroost en steun geboden, zonder hun had deze dag er heel anders uit gezien. Ook dank aan de WFRG en alle vrijwilligers – het was een hele mooie Flatcoated dag. Deze gaat bij mij de boeken in.

 

13 november 2018

Flow of Spirits Red Admiral ‘Déroy’ op de WT-50

Op 28 oktober jl. vierde Willy Walbeek haar 50ste verjaardag. Ze had voor al haar cursisten een workingtest georganiseerd. Frans de Vries en zijn Flow of Spirits Red Admiral ‘Déroy’ deden ook mee (zie onderstaand verslag).

"Het was die zondag voor het eerst koud! Niet echt Willy weer, zeg maar! Omdat wij eerst nog andere verplichtingen hadden sloten wij wat later aan. Op het terrein van Marie-Louise in Putten was voor de kapschuur een grote tent neergezet. De tent was ingericht met tafels en banken en het was er aangenaam warm. Met mijn startnummer en boekje begaf ik me naar het veld. “Mijn” trainingclubje had al één proef gedaan, maar ik kon meteen aansluiten. De proef bestond uit een dubbel markeer en werd door ons zonder noemenswaardige problemen binnen gehaald.

De sfeer in Putten was warm en ongedwongen. Je zag iedereen genieten maar in het bijzonder ons jarige jobje!

Déroy aan het werk

Ook bij de volgende proef, een markeer over een hek en een memorie, werd door ons snel binnengebracht. Bij de 3e proef een walk up werd, naast het feit dat netjes werk werd verlangd, ook de humor niet uit het oog verloren. Toen was het tijd voor de lunch. Alle deelnemers hadden zich enorm uitgesloofd en de meest uiteenlopende gerechten hier voor meegebracht. De soep, salades en andere lekkernijen vonden gretig aftrek. Toen iedereen zijn trek gestild had, trokken we weer het veld in voor de laatste 2 proeven. Een waterproef waarbij een 2 tal apporten, in één lijn achter elkaar, werden gegooid. Een aantal lokkers zorgden voor verleiding.

Willy keek in de tussen tijd bij alle proeven! Volgens mij genoot ze met volle teugen van alles wat er die dag aan haar voltrok! De laatste proef was een pittige (Willy) sleep met een markeer op de terugweg. Nadat de laatste deelnemer klaar was, gingen we weer naar de tent waar een drankje voor ons klaar stond. In de tent werd onder dit genot de dag nog eens doorgenomen. Lenk had namens alle cursisten, keurmeesters en helpers een prachtig cadeau voor Willy verzorgd; een prachtige levensgrote uit hout gesneden Flatcoat! Na nog een prachtige speech en de uitslag van de dag kwam er een heerlijk Indiaas buffet, waarvan iedereen zichtbaar genoot!
Het was een prachtige dag en ik denk dat het Willy goed deed, dat iedereen het zo naar zijn zin had! Ik zeg dat een nieuwe traditie is ontstaan! Op naar de volgende 50 jaar en de WT51."

Frans en Déroy haalden die dag de eerste prijs in de B1 met 93 punten. Gefeliciteerd lieve Frans en D.

Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’ en Flow of Spirits Holly Blue ‘Phoenix’ deden ook mee. Ze haalden allebei een mooi diploma met 79 punten.

 

4 november 2018

Dag lieve Perro

Van de week kreeg ik het bericht van Annette Schumer dat Perro, reutje geel uit mijn eerste nestje, is overleden. Perro, zoon van mijn Pip en Reltub Black Velvet is op 13,4 jaar overleden. Annette schrijft: "We zijn heel verdrietig en gaan hem verschrikkelijk missen, maar zijn ook dankbaar dat we zolang van hem hebben mogen genieten. Onze lieve, kleine, dappere, zachte vrolijke, onverstoorbare Perro."

Dankjewel lieve Annette dat Perro zo’n mooi leven bij je heeft gehad. Nu zijn alleen broertje Kenai en zusje Harley nog over ……….

 

2 november 2018

Een plekje geven

Zoals de meeste van jullie weten heeft Flynn de afgelopen jaren nogal pech gehad op de wedstrijden. Eerst werd ze gestoken door wespen bij ´het aanhouden van de gewezen plaats´, daarna is ze tegen stroomdraad gelopen en is ze geschrokken van twee helpers, die op de plek stonden waar een sleep begon. Na deze gebeurtenissen was Flynn steeds meer op haar hoede bij de wedstrijden.

Het afgelopen jaar ging het tijdens trainingen super en ook op de jacht laat ze mooi werk zien. In het voorjaar heb ik de WT van de WFRG gebruikt als testmoment. Het was een hele opluchting dat ze nergens van schrok en ook de sleep kwam zonder problemen binnen. Dit resultaat gaf mij voldoende vertrouwen om mij voor een aantal MAP’s in te schrijven om te zien of wij ons dit jaar voor de Nimrod konden kwalificeren. Een paar weken voor de eerste MAP moest Flynn aan de overkant van het water een sleep oppakken. Flynn zwom over en ging direct aan de overkant het bos in, om er vervolgens net zo hard weer uit de komen. Ze had haar staart tussen haar poten. Eerst zakte de moed mij in de schoenen want op een training had ik haar nog nooit zien schrikken. Maar al snel zag ik de mogelijkheid om het probleem te keren. Met hulp en advies van Willy kwam de sleep binnen. Op dat moment zag ik nog als een incident, maar helaas een aantal weken later, schrok Flynn weer ……

Heerlijk samen op jacht

Flynn is een fantastich werkende Flatcoat en zeker niet ééntje die té gevoelig is. Natuurlijk schrikt ze wel eens van iets, maar ze herstelt altijd. De ellende is ontstaan toen ze juist bij een wedstrijd tegen stroomdraad is gelopen en door wespen is gestoken. Je krijgt bij een MAP niet de gelegenheid om het probleem op te lossen en te zorgen voor succes. Maar dan nog, hoe train je dit? Je laat je hond toch niet bewust door wespen steken of tegen een draad aan lopen. Mijn opdracht was om mij op haar attitude te focussen en haar vrij en blij te houden. Boos worden heeft geen enkele zin en werkt alleen maar averechts. Het was keihard werken, maar daar staat tegenover dat ik de afgelopen jaren veel van mijn Flynn heb geleerd. Al deze kennis kan ik weer meenemen naar de opleiding van haar dochter Phoenix.

In overleg met Willy besloot ik toch naar de MAP in Biddinghuizen te gaan. Flynn had daar al twee keer een mooie MAP A gehaald. De eerste proef ging keurig. De tweede proef was een dubbele markeer. Een meerkoet viel aan de overkant op het land en een eend viel in het water. Een echte proef voor mijn waterrat Flynn. Na het tweede schot mocht ik haar inzetten en ze sprong als een bommetje in het water. Nog maar een meter van het wild verwijderd, schrok ze zich te pletter van de helper, die even overeind kwam. Ze kwam in een noodgang naar mij terug gezwommen. Echt zo zielig voor mijn meisje. Uiteindelijk heb ik besloten mij bij alle MAP’s af te melden.

Willy gelooft niet dat dit diepgewortelde trauma nog opgelost kan worden. Misschien heeft ze gelijk. Flynn krijgt nu homeopathische druppels en ik moet zeggen dat ze hier goed op reageert. Verder heb ik besloten (voorlopig) te stoppen met de jachttraining en iets heel anders met haar te gaan doen. Binnenkort starten we met reddingshondenwerk en zweetwerk. Maar eerst moet ik de teleurstelling van het afgelopen seizoen een plekje geven, voordat ik de draad met Flynn weer kan oppakken. Voorlopig gaan we op jacht en vooral genieten van elkaar!

Op 12 november a.s. ga ik mijn trainingsmaatjes Gonne Drukker met Duyf en Marie Louise van Haersma de With met Amy aanmoedigen op de Nimrod. Veel succes meiden en probeer vooral te genieten!

 

12 september 2018

Nura JSP B in Gieten

Afgelopen maandag heeft Flow of Spirits Mazerine Blue "Nura" haar 2e SJP B gehaald in Gieten. Deze keer heeft Paul de Vos haar voorgejaagd. Super goed gedaan allebei en met een diploma met 70 B punten is Nurtje de vijfde Flynnder die zich voor de MAPs heeft gekwalificeerd.

Nura aan het werk

Flow of Spirit Common Green "Murphy" doet het dit jaar nog even rustig aan met de SJPs. Flow of Spirits Violet Copper "Teuntje" is al een tijd officieel narcotica hond en heeft al heel wat drugs gevonden met haar baasje Marjoleine. Ik ben super trots op de zeven nakomelingen van mijn Flynnder en hun baasjes!

 

4 september 2018

Kruimel en Hooligan II

We zijn terug na een weekje vakantie in de Franse Elzas. We hadden een prima camping gevonden van waaruit we mooie lange wandelingen konden maken. Het weer zat mee. Het was 25 graden en er scheen een heerlijk zonnetje. We hadden niet gedacht dat wij nog eens op vakantie konden met ons oudje Harley. Maar ze is er nog onze Kruimel en het is ongelooflijk want ze is zo goed als hersteld.

Van links naar rechts Harley, Jorja, Flynn en Phoenix

Op een middag had ik Willy aan te telefoon en ik vertelde haar vol trots hoe mijn vier meisjes los bij de caravan lagen. Zo braaf! Ik had de telefoon nog maar net opgehangen of ik merkte dat Phoenix nergens te bekennen was. Met een lijntje in mijn hand ga ik op zoek. Plots kreeg ik een ingeving en dacht aan de grote houten bakken waar campinggasten hun groenafval in kwijt kunnen. En ja hoor, daar zag ik Fientje op zoek naar iets lekkers. Ze wist heel goed dat ze stout was, want toen ze mij zag, rende ze snel weg. Vanaf dat moment mocht deze Hooligan natuurlijk niet meer los.

Zie dat brutale hoofd van Phoenix

Helaas ging bij thuiskomst het litteken bij Fientje weer open. Het was flink ontstoken en de pus liep eruit. Mijn dierenarts heeft een aantal inwendige hechtingen verwijderd. Nu twee maal daags schoonmaken met biotex en hopen dat dit afdoende is.

 

11 augustus 2018

Never a dull moment met Phoenix

Al een dag na de operatie dacht Fien dat ze weer helemaal hersteld was. Ze is daarom erg gefrustreerd dat ze niet los mag op de wandeling. In huis terroriseert ze, als ik niet uitkijk, mama Flynn. Of ze springt met grote bokkesprongen door de kamer om haar moeder uit te dagen tot een spelletje. Ik geniet van de inventiviteit en humor waarmee ze dit doet. Het is een komisch beest, die gekke Fien.

De dag na de operatie was ik met mij meiden aan het wandelen. Op ongeveer 100 meter zag ik een jonge Labrador op het pad liggen, klaar om te spelen. Ik riep naar zijn baasje dat mijn hond net geopereerd was en of ze haar hond even bij zich kon houden. Ze keek niet eens op van haar mobiel! Ik zag meteen dat het om een onopgevoede lompe Labrador ging. Echt, ik ken ook leuke Labradors, maar aan dit type heb ik een hekel.

Lekker wijfie die Fien

De Lab kwam richting Fien gestoven en voordat ik ook maar iets kon doen gaf hij een bodycheck tegen haar geopereerde kant. Fien gilde het uit, mijn arme meisje! Maar de Lab had een waas voor zijn ogen en wist niet van ophouden. Ik gooide mijzelf voor mijn wijfie en duwde de reu weg met mijn been. Toen pas kwam zijn baasje in beweging. Ik weet dat het geen zin heeft om met zulke mensen in discussie te gaan, maar je zou ze toch!!! Gelukkig was Fien alleen geschrokken en bleek haar wond nog dicht te zijn.

Phoenix weet precies welke dag het is; op maandag zit ze voor de voordeur om onze hulp op te wachten. Maar Fien weet ook precies op welke dagen ze training heeft. Toen ik woensdag alle spullen pakte voor de training ging ze voor de deur zitten en keek ze mij met een paar droevige hondenogen na. Komende woensdag mag ze weer mee naar de training, alleen met het waterwerk moeten we nog even wachten.

 

7 augustus 2018

Phoenix geopereerd en weer een SJP B

Vandaag is Phoenix geopereerd aan een histiocytoom. Een histiocytoom is weliswaar een goedaardig gezwel, maar omdat het binnen korte tijd flink was gegroeid moest deze tumor operatief worden verwijderd. Wat is het toch naar om je hond achter te moeten laten en wat was ze zielig toen ik haar kwam halen. Ze loeide als een wolf. In de auto kwam ze al snel wat tot rust. Thuis heeft ze languit op de koude keukenvloer gelegen. Ze had het bloedheet, want om te voorkomen dat ze bij de hechtingen kan komen, heeft ze een petshirt aan.

Fien op de operatietafel

Inmmidels is ze goed wakker en heeft gegeten en gedronken. De komende dagen aan de lijn, niet zwemmen en geen trainingen voor mijn meisje. Vooral met dat laatste zal ze moeite hebben, mijn werkpaardje!

In Rilland heeft Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" met zijn baasje Hans Verdel een tweede SJP B diploma gehaald met 71 punten. Goed gedaan mannen! Nu dus 4 Flynnders met 2 SJP B’s, ik ben echt mega trots!!!

 

5 augustus 2018

Zwaar weekje

Twee weken geleden voelde ik bij Phoenix een knobbeltje op haar flank. In eerste instantie dacht ik dat het een reactie na een tekenbeet zou zijn. Een paar dagen later was het knobbeltje flink gegroeid. Na een bezoek aan mijn dierenarts werd er een afspraak gemaakt, om het gezwelletje operatief te verwijderen. Op de dag van de operatie dacht mijn dierenarts dat het toch om een ontsteking ging. Ze heeft het gezwel geopend en met een antibiotica zalf ging ik weer naar huis. Het zat mij niet lekker dus reed ik op woensdag weer naar de dierenkliniek. Mijn dierenarts besloot een biopt te nemen. Arme Fien, het deed haar zo’n pijn! Ze was echt van slag hierna en verloor mij geen seconde uit het oog. Nu was het wachten en hopen dat het niet kwaadaardig zou zijn. Gelukkig kreeg ik vrijdag een telefoontje dat het om een histiocytoom, een goedaardige kanker, gaat. A.s. dinsdag wordt mijn "kleine" meisje alsnog geopereerd.

Fientje op de training

In overleg met mijn dierenarts besloot ik naar Veendam te rijden om te kijken of ik, vóór de operatie, nog een tweede SJP B met Phoenix kon halen. Ik merkte bij het uitsturen dat ze weer wat onzeker was en bij het commando "vooruit" bleef ze zitten. Ik zocht naar een andere plek waarop ze kon focussen en zag een aantal kraaien in het veld. Ik zette haar in de richting van de kraaien en ja hoor daar ging ze. De keurmeester vond het een gedurfde maar wel creatieve oplossing. Toen ze mocht terugkomen, draaide ze zich om en kwam als een speer. De rest van de wedstijd heb ik mijn best gedaan om haar lekker vrij te houden en dat ging steeds beter. Bij sommige proeven vond ze het moeilijk om bij mij weg te gaan, maar bij de markeerproef was mijn Fientje weer terug. Ze markeerde de eend "on the dot" een dikke 10. Het B diploma is in the pocket, geen hoge punten, maar ik vind het onder de omstandigheden toch een super prestatie van mijn wijfie. Lieve Fien, je hebt in mijn ogen de eerste prijs gehaald!

Er zijn in Vriezeveen ook twee SJP diploma’s gehaald door Déroy en Rumi. Déroy viel ook deze keer in de prijzen. Een derde prijs, super gedaan Frans en Déroy! Nura was ook in Veendam, maar helaas is het haar niet gelukt. Maar dat gaat goed komen hoor! Inmiddels zijn er nu drie Flynnders die volgend jaar aan de MAP’s mogen deelnemen. Ik ben een trotse fokker.

 

24 juli 2018

Mooie Flynnder resultaten

Afgelopen zaterdag hebben Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" en Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi" te Heerle met respectievelijk 72 en 69 punten een mooi tweede SJP B diploma gehaald. Zij zijn klaar voor de MAP’s volgend jaar. Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" deed ook mee in Heerle maar heeft het helaas niet gehaald. De volgende keer komt het vast goed!

Kijk mijn Fientje eens trots zitten

Gisteren heeft mijn Flow of Spirits Holly Blue "Phoenix" een SJP B diploma gehaald in Heerle. Bij het "houden van de aangewezen plek" en het "uitsturen op bevel" was ze een beetje onzeker. Maar het apporteren deed ze vol overtuiging. Met een 10 voor het "kort apport", het "markeer apport", het "apport uit diep water", het "verloren apport" en een 9 voor "het overwater" en "los en aangelijnd volgen" ben ik ruim tevreden. Zo gaaf dat Fien bij deze proeven complimenten kreeg van de keurmeesters over haar stijl van werken. Met een diploma van 71 punten op zak reed ik tevreden naar huis. Nu hopen dat ze nog even wacht met haar loopsheid tot ze haar tweede B heeft, spannend ……..

 

17 juli 2018

Flynnders in de prijzen

Gisteren bij de SJP proef in Putten zijn Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" van Frans de Vries en Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi" van Birgitte van Vondelen-Jorgenson in de de prijzen gevallen. Met allebei 76 punten hadden zij een gedeelde derde prijs. Het eerst B diploma is in de pocket. Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" van Hans Verdel had zaterdag al een mooi SJP-B diploma gehaald.

Foto Arista fotografie

Ik ben super trots op alle drie de voorjagers en Flynnders, fantastich gedaan! Helaas hebben Fientje en ik het gisteren niet gehaald, ze had geen focus en was best wel ondeugend. Maar goed het SJP seizoen is nog niet ten einde. De volgende keer beter, of de keer erop …….

 

7 juli 2018

Ze is er nog

We hadden onze vakantie uitgesteld omdat Harley te ziek was. Maar op haar verjaardag vonden we haar stabiel genoeg, om met een doos vol medicijnen, te vertrekken. We hadden een camping in de Franse Ardennen uitgezocht. Niet te ver weg, om Harretje niet te vermoeien met een lange reis en ook weer zo thuis te zijn, mocht het niet goed gaan. We vonden de camping niet onaardig maar wel veel te druk en na twee dagen besloten we door te rijden naar een camping in de Franse Vogezen. Op deze camping hadden we eerder met veel plezier gestaan. Wat een rust en met onderstaand uitzicht waren we helemaal tevreden.

Flynn, Jorja, Phoenix en Harley

Eigenlijk hebben we onze hele vakantie aan Harley aangepast. Veel rust, korte wandelingen en geen bezoekjes aan steden of musea. Hierdoor hebben we veel kunnen lezen en zijn we lekker uitgerust. Voor Jorja was deze rust ook niet verkeerd, want zij wordt zo langzamerhand ook een oud dametje. Om de familie Knots aan hun trekken te laten komen, heb ik drie keer met ze getraind en heeft Ton op een dag een extra lange wandeling met ze gemaakt. Flynn zit lekker in haar vel en was de hele vakantie lekker vrij en vrolijk. Fientje bruist van de energie en dit rustige programma was voor haar het moeilijkst. Om haar energie toch kwijt te kunnen raken, haalde ze de één na andere boevenstreek uit. Zij kan dit met zoveel charme en uitstraling doen, waardoor het moeite kost om niet in lachen uit te barsten. Sinds deze vakantie heeft Phoenix de nieuwe bijnaam ‘Dragonfly’ gekregen. Een passende naam voor mijn ‘klein’ Flynnder draakje!

Met Harley gaat het heel goed. Ze eet uitstekend, haar koppie hangt niet meer zo scheef en haar coördinatie is zelfs vooruit gegaan. Waanzinnig hoe zij zich heeft aangepast. Ze rent nu zelfs weer een beetje waarbij haar staart een soort roer is. Natuurlijk heeft ze een flinke tik gehad, maar ik had toch niet durven dromen dat ze zo goed zou herstellen. In ieder geval blijven we van elke dag genieten en zijn zo blij dat ze er nog is!

 

25 juni 2018

Harley 13 jaar

Twee weken geleden had ik het niet durven dromen, maar vandaag is Harley jarig. Vanaf het moment dat ze 13 jaar geleden in mijn handen werd geboren is ze mijn lieve, trouwe meisje. Het gaat niet echt goed met haar, ze heeft een behoorlijke tik gehad door de 3 toevallen, maar gezien de omstandigheden is ze nu redelijk stabiel. Ze kan nog elke dag mee voor een wandeling van een half uur en dat vindt ze heerlijk. Verder ligt ze veel te slapen, maar dat is niet echt vreemd voor een hond van deze leeftijd. We leven van dag tot dag en hopen dat ze nog even bij ons blijft.

Mijn trouwe meisje

Ook Harleys broers Kenai en Perro vieren vandaag hun verjaardag. Het gaat goed met beide mannen en wat lijken ze veel op mams Pip. Ik hoop dat ze goed verwend worden vandaag en van ons krijgen ze een dikke verjaardagsknuffel.

Links Kenai en rechts Perro

 

22 juni 2018

SJP oefendag voor de Flynnders

Op maandag 11 juni jl. hebben mijn vriendin en trainingsmaatje Miranda Taal en ik een SJP oefendag aan de Flynnders gegeven. Helaas konden niet alle Flynnders meedoen. Maar met vier Flynnders, gouden Flynnder Tibbe en Naelle, de Epagneul Bleu de Picardie van Miranda, hadden we ruim de tijd voor de acht onderdelen voor het SJP B-diploma.

Eerst namen we de proef af, zoals ook bij een SJP wordt gedaan. Hierna gaven we wat tips en werd de oefening herhaald, waardoor we "de puntjes op de i" konden zettent". We begonnen met het "Aangelijnd en los volgen" en het "Uitsturen en komen op bevel". Het volgen vind ik zelf (en daardoor mijn honden ook) echt een saaie oefening. Maar Phoenix deed het tot mijn verbazing niet verkeerd.

Voor het uitsturen wil ik persoonlijk mijn hond niet te vaak blind sturen, hierdoor kunnen namelijk "no-go’s" onstaan. Ik had de proef daarom ook anders opgezet waarbij succes voor de hond het uitgangspunt was. Tussendoor mocht ook oudje Naelle een eend apporteren. Ze vond het geweldig en genoot van alle aandacht. Naelle denkt overigens dat ze een Flatcoated is en geeft zelfs echte Flatcoat kusjes. Lekker ding!

"Het houden van de aangewezen plaats" werd natuurlijk ook getraind. Vlakbij werd het "Apport uit diep water" geoefend. Door het schot wat bij deze proef werd gelost gingen een paar Flynnders zitten. Bij de herhaling (uiteraard met schot) bleven de honden nu keurig liggen. Het was ook nuttig om het "Kort apport te land" te trainen. Het los-vast zit er bij de Flynnders goed in, dat is gaaf om te zien.

Bij het "Verloren apport te land" was het een genot om te zien hoe graag en snel de Flynnders werken. Miranda en ik hebben elkaar afgewisseld in het bos om te kunnen zien hoe de honden het wild oppakten. Ze deden het allemaal uitstekend: "pakken en komen". Zo zien wij het graag. "Het verloren apport over diep water" ging bij iedereen goed. Ze zijn net als mama Flynn dol op water.

Het "Markeer apport te land" hadden we bewust moeilijk uitgezet, soms gebeurt dat op een proef namelijk ook. Het was een markeer tegen een heuvel op. Daar viel de wind even weg en naast deze handicap was het gras ook nog eens hoog. Het gras op de valplek hadden we wel plat gemaakt. De herhaling was nuttig en nu werd er "on the dot" gemarkeerd.

Het was niet alleen een nuttige, maar ook een heel gezellige dag. Ik wil Dennis bedanken voor de foto’s, ze zijn echt gaaf! Iedereen had wat meegenomen voor de borrel. Voor maandag 9 juli a.s. staat nog een SJP oefendag gepland.

 

11 juni 2018

Flynnder tattoo

Mijn lieve Flynn is in mijn leven gekomen toen ik net te horen had gekregen dat ik kanker had. Zij gaf mij in die tijd hoop voor de toekomst. Twee jaar geleden had ik weer voldoende vertrouwen in het leven om een nestje te fokken en een pup aan te houden. Ik ben Flynn zo dankbaar voor haar lieve, vrolijke, ondeugende, nieuwsgierige, getalenteerde Flynnder dochter Phoenix.

Vorige maand moest ik voor de laatste keer voor controle naar het ziekenhuis. Ik heb geluk en behoor tot die vrouwen die na 7 jaar kunnen zeggen: "Ik heb geen kanker meer".

Ik wilde graag iets blijvends voor dit goede nieuws en na lang nadenken is het deze hele kleine tattoo op de binnenkant van mijn pols geworden. Zo word ik er elke dag aan herinnerd wat een geluksvogel ik ben!

Na een week flink tobben met Harley, lijkt het sinds gisterenavond toch echt beter met haar te gaan. Ik ben zo blij!

 

8 juni 2018

Het gaat niet goed met Harley

Het gaat niet zo goed met mijn oudje. Ze heeft het Geriatrisch Vestibulair Syndroom. Dit is een aandoening die geregeld optreedt bij oudere honden. De symptomen starten meestal acuut en kunnen erg heftig zijn. Het vestibulair syndroom is een probleem aan het evenwichtsorgaan. De symptomen zijn nystagmus (de ogen gaan snel horizontaal heen en weer), een scheef koppie, omvallen en cirkelen, erge onrust en niet meer overeind kunnen komen. Mijn dierenarts adviseert de komende 48 uur rust. Er is dan, weliswaar een kleine kans, dat ze kan herstellen.

Harley bijna dertien (foto 24 mei 2018)

Inmiddels heeft mijn Harretjes nog 2 aanvallen gehad. Maar ik blijf hopen op die kleine kans, dat verdient mijn meisje. Als het blijft zoals het is vind ik het geen hondswaardig bestaan en zal ik mijn kruimel laten gaan.

 

30 mei 2018

Match made in heaven

Gisteren zijn Willy en ik op bezoek geweest bij de reu die ik voor Phoenix heb uitgekozen. Ik heb hem al een paar keer aan het werk gezien. Het is een vrolijke, super gepassioneerde reu, die stijlvol werkt. Fien had hem nog niet ontmoet en ik wilde ze graag aan elkaar voorstellen. Misschien een beetje vreemd, maar ik wil wel zeker weten dat ze elkaar leuk vinden. Ook vind ik het fijn om ze even naast elkaar te zetten en foto’s te maken. Eén ding is zeker ……ze vinden elkaar meer dan leuk. Ze hebben, ondanks het warme weer, heerlijk met elkaar gespeeld. Er werd ook veel geknuffeld. De oren van Fien zijn inmiddels weer brandschoon!

Zo lief samen

Wie deze leuke reu is, blijft nog een verrassing. Maar zoals jullie zien ben ik van mijn geloof afgevallen. Ik heb altijd gezegd dat ik niet voor een leverkleurige reu zou gaan. Ik vind zwart veel mooier en dat vind ik nog steeds. Maar als je tegen een reu aanloopt waar je helemaal verliefd op bent, dan is kleur voor mij een logische concessie. Deze reu en mijn Phoenix zijn allebei sociale, vriendelijke, getalenteerde honden, met super goede neuzen. Ook willen ze allebei graag voor de baas werken. Ik had geen betere reu voor mijn meisje kunnen vinden. Wanneer ik ga fokken is nog niet bekend, maar uiteraard hou ik jullie hiervan op de hoogte.

 

24 mei 2018

My birthday girl

Vandaag is Flynn jarig, ze is al weer 7 jaar geworden. Mijn heerlijke meisje met haar prachtige koppie. Van de week heb ik deze foto van haar gemaakt. Ik vind het echt een ‘lucky shot’. Foto’s maken vindt ze niet leuk, maar deze keer is het gelukt om haar zieltje op de gevoelige plaat vast te zetten. De rust, het zelfvertrouwen en de tevredenheid die ik in haar ogen zie maakt mij blij, dit is eindelijk weer mijn oude Flynnder.

Is het geen plaatje?

Lieve Flynn mijn trouwe maatje, mooie meisje, heerlijke werkhond, super moeder, en grapjas van harte gefeliciteerd! Dat ik nog vele jaren van je mag genieten! Alle broertjes en zusjes van het K-nest van de Umbra Fida Kennel wens ik ook een mooie dag. Laat je maar flink verwennen!

 

20 mei 2018

Flynn bij de WFRG Workingtest

Gisteren heb ik met Flynn meegedaan aan de workingtest van de WFRG in Almkerk. Na een jaar lang hard werken om het sleepprobleem op te lossen was deze workingtest dé test of ik met mijn meisje weer aan wedstrijden kan deelnemen. Een diploma hebben we niet gehaald maar dat was ook niet de doelstelling van deze dag. Mijn doel was om te kijken of ik haar vrij en blij kon houden en of ze op een wedstrijd weer een sleep wilde lopen. Heel spannend en dat was wel te merken aan mijn voorjagen want ik heb een paar keer een totaal verkeerde inschatting gemaakt door de zenuwen.

Flynn bij één van de sleeptrainingen

Maar Flynn is de hele dag vrij en blij gebleven en heeft bij de laatste proef, zonder ook nog maar een spoortje van onzekerheid, de sleep uitgelopen. Heerlijk, dat geeft een goed gevoel. Ik realiseer mij dat we er nog niet zijn, want één keer succes op een sleep is nog geen garantie voor de toekomst. Maar toch, mag ik voorzichtig positief zijn. Nu moet ik op zoek naar de juiste balans tussen dirigeerbaarheid (want jeetje wat was Flynn stout!!!) en eigen iniatief. Eén van de moeilijkste dingen in het werken op hoog niveau. Maar het belangrijkste is dat mijn Flynn zich weer goed voelt en ik hoop toch ooit nog een keer op een wedstrijd te kunnen laten zien wat een super leuke werkhond mijn Flynnder is. WFRG bedankt voor de uitstekende organisatie!

 

15 mei 2018

Flynnders op de KCM van de FRC

Op 13 mei jl. waren Flow of Spirits Red Admiral ‘Déroy’, Flow of Spirits Common Green ‘Murphy’ en Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’ op de KCM van de Flatcoated Retriever Club. Ze hebben het super goed gedaan! Déroy en Rumi gingen met een Uitmuntend en een prachtig keurrapport naar huis. Murphy kreeg een mooie ZG. Ik ben trots!

Birgitte met Déroy (foto Nel Blaakman)

Birgitte heeft niet alleen haar Rumi voorgebracht maar heeft ook Déroy geshowd. Ze had zelfs een mantelpakje aangeschaft voor dit evenement :-). In Coburg hadden Anke en ik even met je mee gekeken hoe je Déroy het beste voor kon brengen en dat zag er toen al super uit. Dankjewel!

 

3 mei 2018

Flynnders naar Coburg voor workshops Anke Wolf

Samen met de baasjes van Flynnders Déroy, Nero, Nura en Rumi en Golden ‘Flynnder’ (zijn nieuwe bijnaam) Tibbe zijn we in Coburg geweest om een twee daagse workshop van Anke Wolf te volgen. We zaten met z’n allen in gasthaus Fink, waar onze honden van harte welkom zijn. Op onderstaande foto zie je van links naar rechts Dylan (zoon van Frans), Frans met Déroy, Hans met Nero, Anja met Tibbe, Anke, Lenk met Phoenix, Jeanette met Nura en Birgitte met Rumi.

We kunnen het goed met elkaar vinden. Naast serieus met onze honden bezig te zijn, houden we allemaal van lekker eten en kunnen we ook erg met elkaar lachen. Dit alles blijken dé ingrediënten te zijn voor een geslaagd weekend. Tijdens de twee trainingsdagen heeft Anke vooral aandacht besteed aan steadyness, met meerdere honden op post werken, klein zoeken, de zitfluit, markeren en targettraining. Voor de training waren we uitgenodigd in het jachtgebied van Rainer en Anke. Een fantastisch uitgestrekt gebied met flinke heuvels, grote velden en bos.

De eerste dag begonnen we met een volgoefening. Tijdens het volgen werden dummy’s gegooid, die de voorjagers en honden goed moesten onthouden. In het begin kostte het wat moeite om netjes te volgen voor de gepassioneerde zwartjes. Maar de valplekken wisten ze allemaal nog uitstekend. Daarna moesten wij ons in twee rijen van drie opstellen en tussen de honden door moest er worden geapporteerd. Dat ging al veel beter en zo werd weer duidelijk hoe snel de nakomelingen van Flynn en Dustin leren.

Paul is inmiddels onze vaste fotograaf en ook deze keer heeft hij weer prachtige foto’s van dit Flynnder uitje gemaakt. Ik had mijn camera ook bij mij en kon hierdoor af en toe een plaatje van Paul schieten. Na de steadyness oefeningen had Anke een grappige proef bedacht. Je moest zo’n twintig meter voor je hond gaan staan, met je rug naar de hond toe. In deze houding moest je de hond in fluiten. Dat vonden de meeste Flynnders maar vreemd en zo werd duidelijk gemaakt hoe belangrijk onze lichaamstaal bij het voorjagen is.

Op de foto links boven zie je het koppie van Fien terwijl ik haar in fluit. Ook zij moest even nadenken wat er van haar werd verwacht. Toen ik haar voor de tweede keer floot, kwam ze blij naar mij toe. Voor de volgende oefening had Anke pocket dummy’s in het hoge gras verstopt. Ze had een klein gebied gemarkeerd waar binnen gezocht moest worden. Klein zoeken hadden we nog niet eerder getraind, maar binnen no time hadden de Flynnders door wat de bedoeling was. Ze hebben stuk voor stuk een super goede neus. Op de foto rechtsboven zie je Déroy met pocketdummy.

Ik had iedereen gevraagd iets mee te nemen voor de lunch. Het weer zat mee en met een stralend zonnetje hebben we van een heerlijke lunch in het veld genoten. Hierna gingen we het bos in, om door middel van targettraining, het lopen van blinds te oefenen. We werkten met twee honden op post. Eerst lieten we de honden zien waar de dummy’s werden neergelegd en liepen dan via een ander pad naar boven om vanaf die positie de honden naar de ‘blind’ te sturen. Na een leuke en leerzame training hebben we de dag afgesloten met een uitstekende maaltijd in het hotel.

De volgende dag hadden we een rustdag en kon iedereen zijn eigen gang gaan. We hebben een mooie wandeling gemaakt en genoten van de Coburgse bossen en de vele watertjes die we tegenkwamen. Het was tegen de dertig graden, dus de honden waren echt toe aan verkoeling. Na de wandeling hebben we weer in het veld geluncht. Voor ’s avonds had ik een tafel bij Italiaans restaurant gereserveerd. Het was een beetje vreemde tent maar de sfeer was uitstekend en we hebben weer veel gelachen.

De volgende dag verzamelden we in het jachtgebied van Anke. Ze had een aantal uitdagende proeven voor ons had uitgezet. Eerst een oefening met drie honden op post. Er klonk een schot en viel, niet zichtbaar voor de hond, een markeer. De eerste hond moest naar een blind worden gestuurd, de tweede hond deed een kleine zoek en de laatste hond mocht de markeer halen. Daarna wisselden we van positie.
Voor de volgende oefening werd aan de hand van een target een valplek geïdentificeerd. Daarna liepen we het pad al kronkelend af naar beneden. Twee honden gingen aan het werk. Aan één kant van het pad liep het steil naar beneden en via een dal ging het weer steil omhoog. Hier werd een markeer gegooid. Wat een afstanden! De eerste hond mocht de blind halen en de andere hond de markeer. Daarna wiselenden we van plaats. Toen alle honden waren geweest, lag op de plek van de markeer een blind. Een hele moeilijke proef, maar wat deden ze het allemaal super goed.

Toen was het weer tijd voor de lunch, wederom door iedereen verzorgd. Voor de middag had Anke nog een moeilijke proef bedacht. We stonden bij de zeven heuvels. We hadden boven in het bos een aantal dummy’s achtergelaten. We werkten met drie honden op post. Er viel een markeer in een singel. De eerste hond mocht de ‘blind’ in het bos halen, de tweede hond deed een verloren zoek en de derde hond haalde de markeer uit de singel. Toen alle honden deze oefening hadden gedaan, lag op de plek van de markeer in de singel, een blind. Nu vielen er eerst twee markeers in het gebied van de zeven heuvels. De eerst was een verre markeer die tussen twee heuvels viel en de tweede was een hele verre markeer in het hoge gras. De Flynnders hebben echt heel mooi gewerkt en ik ben mega trots op deze kanjers.

In eerste instantie wil ik mijn lieve vriendin Anke bedanken voor de gave training. Echt heel leuk dat je allerlei oefeningen hebt bedacht die wij niet vaak trainen. Alle baasjes van de Flynnders en de gouden Flynnder waren erg blij met je training en de rust en kalmte waarmee je ons hebt begeleidt. Paul wil ik bedanken voor de prachtige foto’s en Dylan voor het gooien van de dummy’s en gooien kun je! Ook Ton wil ik bedanken voor de foto’s en dat hij zo goed voor Harley, Jorja en Flynn heeft gezorgd. Natuurlijk ook veel dank aan alle anderen. Het is toch bijzonder dat jullie elke keer weer enthousiast zijn voor alle plannen die ik verzin voor de Flynnders. Dankjewel: Paul en Jeanette met Nura en Ole, Birgitte en Dennis met Rumi en Mille, Hans en Anja met Nero en Tibbe, Frans en Dylan met Déroy.

Tot slot wil ik Phoenix bedanken. Lief meisje, wat ben je toch een heerlijke wijfie. Een schat van een hond voor mens en dier. Tijdens de trainingen in Coburg heb je mij verbaasd wat je allemaal al kan. Ik geniet van de rust in je koppie. Moeilijke opdrachten waarvan ik niet zeker wist of je dat al aankon, deed je moeiteloos. Je bent rustig op post. Als je zeker weet wat er van je verwacht wordt, vertrek je super snel en komt net zo snel weer terug. Je neus doet het geweldig en het is heerlijk om met je samen te werken. Fientje, je bent mijn kanjer.

Afgelopen week had Phoenix weer les bij Willy. Eén van de oefeningen was een verloren zoek. Phoenix verdween het bos in en bleef vlakbij het hele gebied uitzoeken, toen begon ze alle bomen af te zoeken, want dat hadden we meerdere keren in Duitsland geoefend. Toen ze zeker wist dat ook in de bomen niets hing nam ze diepte en kwam snel met de dummy binnen. Slim wijfie!

Op de foto van links naar rechts: Déroy, Nero, Tibbe, Phoenix, Nura en Rumi

 

23 april 2018

Rumi naar de Masterclass Clicker traning van Helen Philips

Hieronder het verslag van Birgitte van Vondelen-Jorgenson, baasje van Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’. Zij heeft deelgenomen aan een Masterclass clicker training van Helen Philips. Toen ik het verslag had gelezen had ik meteen het gevoel dat de trainingsfilosofie van Helen heel goed bij Birgitte past. Ik vind het belangrijk dat een trainingsvorm/trainer aansluit bij de voorjager en zijn of haar hond. Daarom is het goed om open te staan voor andere trainingsvormen in de jachthondentraining.

"Na een heerlijke zaterdag clicker trainen bij Marjoleine met de hele Flynnderclan en gasten ging voor ons de reis door naar België. Zondagochtend het volgende clicker avontuur, namelijk de Masterclass Clicker Gun Dog door de Engelse Helen Phillips. Helen was op uitnodiging van Sofie Callens van Hondersteboven naar België afgereisd om haar schat aan kennis en ervaring te delen met twee groepen voorjagers. Zelf heeft ze Vislas en Spaniels en buiten haar welverdiente sporen in het engelse wedstrijdscircuit, jaagt Helen zelf met haar honden in het veld. 
Na een late aankomst zaterdagavond en een snel ontbijt zondagmorgen, liet ik manlief en pensionada Flatcoated Mille achter op een wat dubieuse camping en kon ik Rumi en mij verwennen met een heuse kasteel locatie te Beervelde. Een prachtige omgeving om te trainen, veel water en konijnen, dus genoeg afleiding voor en jonge Flatcoated Retriever. Met 4 dagen in het vooruitzicht maakte ik kennis met een hele vriendelijke groep Belgische voorjagers en Helen herself – een heerlijk no-nonsense dame met een inspirerende flair voor hondentraining. Ik verwachte wat kennis op te doen over het toepassen van de clicker in de jacht training, niet wetende dat ik een hele trainingsfilosofie gepresenteerd zou krijgen. 

Prachtige locatie

Het is teveel om hier weer te geven, maar in hoofdlijnen komt het op het volgende neer:
– train met positieve bekrachtiging in de vorm van beloning met koekje, spel, dummy mogen apporteren, vrij rennen, zwemmen dit allemaal naar gelang het toepasbaar is en slim is om in te zetten;
– geen correcties, de hond leert hier niet van;
– apporteren is een reeks van opgebouwde handelingen die in een geheel moet worden. Indien de apporteerketting zwakke schakels heeft, breek het in stukjes en train de losse onderdelen apart;
– heb geen illusies dat de apporteerreeks kan worden onderbroken met een correctief commando;
– we spreken niet van commando’s maar cues;
– werk binnen het vermogen van je hond en zorg tegelijkertijd dat hij in een flow van verbetering komt;
– wees attent of je hond begrepen heeft wat er van hem verwacht wordt en vul zijn motivatiebankrekening aan ipv ervan af te trekken;
– train impulscontrole en focus van je hond, tesamen met het leren loslaten/afwenden van focus. Leer hem ook in de “uitstand” aan.

Uiteraard is door de dagen heen veel aandacht besteed aan het uitleggen van de theorie en hoe dit praktisch toe te passen. Ik telde na de 4 dagen 18 pagina’s aan notities en 7 foto’s van het schrijfboard. Dat zegt iets over de rol van het opleiden van de voorjager binnen dit geheel.

Samen aan het werk

Zondag gingen we het veld in om te laten zien waar we staan mbt een simpel apport. Ik dacht “dit wordt een makkie”, maar snel had Helen in de gaten dat mijn modelapport toch een beetje wankel is. Het was niet makkelijk om te erkennen dat er best wat verbeterpunten waren, maar ik had nog goede hoop. 
In de dagen die volgde deed Rumi het oefen technisch fantastisch. Lijnen lopen, over water, memories, markeren – ze deed het allemaal erg goed en met veel enthousiasme. Het getrainde oog van Helen liet echter geen schijn heel en al snel hadden we pijnlijke feedback te verteren over het afgeven en kregen we de opdracht om het modelapport op te breken in stukjes. Nou, ik was al een heel eind uit mijn comfortzone en de verleiding om toch even een kleine aanwijzing te geven hier en daar, kon ik moeilijk weerstaan. Ook had ik last van gevoelens rondom het niet slecht willen presteren etc etc. Voor de wedstrijdlopers onder ons waarschijnlijk heel herkenbaar en ik had best moeite met het loslaten van de uitkomst om deze manier van trainen een eerlijke kans te geven. Gelukkig was er ook een punt van vooruitgang, namelijk het managen van de opwinding. Helen maakte inzichtelijk dat de hond niet kan nadenken en leren als ze in een te hoge opwinding terechtkomt. Het leren om mentaal in te spannen en ontspannen is van cruciaal belang om de jachthond in een ontvankelijke staat te krijgen. Ik realiseerde me dat ik de opwinding vaak had gezien als werkpassie en daardoor er niet attent op was. Wat ik heel bijzonder vind, was het moment dat ik Rumi zag omschakelen van nadenken ipv reageren op de stimulus. Haar hele lichaamshouding en blik veranderde en ik kon haar hersentjes horen kraken. 

Helen Philops, Birgitte en Rumi

Wat ook een enorme eyeopener was, was de toepasbaarheid van de clicker in de jachttraining. Het voornaamste doel van dit hulpmiddel is om in de aanleerfase de hond feedback te geven op het exacte moment dat hij gewenst gedrag laat zien of een deeldoel hiervan. Hoe je als voorjager dit toepast is heel belangrijk, je kunt de hond dus ook “passief” maken door clicker te gebruiken als je met verkeerde timing clickt.  Ik ben erg blij dat we zijn gegaan. Naast het ontdoen van illusies en een hoop aha-momenten heb ik het gevoel goed in staat te zijn om thuis door te oefenen met de clicker. Eerst gaan we het los/vast herstellen en dan de hiervoor bevuilde cue vervangen.

Ik wil dan ook graag het hele team bedanken: Helen, Sofie, Christel, Nancy, Fien, Ronald, Jan en alle helpers voor hun vriendelijkheid en Belgische gastvrijheid. Ik en Rumi hebben genoten en vooral veel geleerd samen. Ook bedankt voor jullie inspiratie ten aanzien van uitdagingen aangaan. 

Ter afsluiting wil ik graag deze mooie uitspraak van Helen met jullie delen:

“The more non-directed learning you can do, the stronger and more powerful the learning will be”

(Ik denk persoonlijk dat hij niet alleen voor de honden geldt;) "

 

16 april 2018

Dag lieve Bretta

Dit weekend kreeg ik bericht van het baasje van Bretta dat ze besloten hadden haar in te laten slapen. Bretta is een dochter van Pip. Het ging al een tijdje niet goed met Bretta. Ze had een flink gezwel aan haar flank, waarvan niet duidelijk werd of het kwaadaardig was. Het gezwel groeide snel en lopen werd steeds lastiger. Op het laatst kreeg ze ook nog een aantal andere klachten. Het gezwel opereren was niet mogelijk en de dierenarts gaf het advies Bretta, bijna dertien jaar oud, uit haar lijden te verlossen.

Dag lieve Bretta

Bretta is bij ons thuis geboren. Pip zette haar als vierde pup op de wereld. Een pittig en actief meisje. Haar zusje Harley is bij ons gebleven en met pijn in mijn hart moest ik afscheid van Bretta nemen. Toen ze drie jaar was moest ze herplaatst worden en kwam ze bij Anton en Joke terecht. Ik wil Anton en Joke bedanken voor de fantastische jaren die Bretta bij hun heeft gehad. Ze heeft bij de familie Kevenaar een warm plekje gevonden.

Bretta, sprekend haar moeder Pip, zal gemist worden. Ik wens Anton en Joke heel veel sterkte om het verlies van Bretta een plekje te geven ……..

Uit het nest van Pip zijn nu nog drie nakomelingen in leven. Mijn lieve oudje Harley en de broertjes Perro en Kenai.

 

10 aprill 2018

Clicker training voor de Flynnders

Op zaterdag 8 maart jl. heeft Marjoleine van Doorn een workshop Clickertraining aan de Flynnders gegeven. Het hele nest was aanwezig en daarnaast deden ook Ton met Jorja, Willy met Tarszy, Anja met Tibbe en Daphne met Dolce mee. We begonnen de workshop met koffie/thee en uiteraard een Flynndertaart. Deze keer was de overheerlijke chocoladecake gebakken door Yvonne van Murphy.

Wat een plaatje deze Flynndertaart en op het scherm een foto van Flynnder Teuntje als puppy

Na de koffie ging de workshop van start met een stuk theorie. Op aansprekende en duidelijke wijze gaf Marjoleine uitleg over de voor- en nadelen van het gebruik van de clicker. Zij vertelde dat het haar verbaast dat er zo weinig gebruik gemaakt wordt van de clicker in de jachttraining. Zij legde uit dat de clicker voor het aanleren van bijvoorbeeld voetenwerk, volgen en uitsturen een goed hulpmiddel kan zijn. Na haar uitleg moesten wij zonder hond, aan de slag met twee oefeningen. Door deze oefeningen werden wij ons ervan bewust gemaakt, hoeveel prikkels de honden van ons krijgen te verwerken. Maar ook hoe wij oefeningen voor de hond duidelijker kunnen maken door onder andere gebruik te maken van lichaamstaal.

Teun op zoek naar het buisje drugs, na even snuffelen slaat ze mij en Willy over, maar geeft ‘een melding’ bij Daphne

Na de lunch met broodjes en een stoofpotje van hertenvlees (gemaakt door Paul de Vos), reden we naar het Zandenbos. Marjoleine had ons gevraagd eerst een oefening te kunnen doen met haar Flynnder Teuntje. Teun wordt namelijk opgeleid tot drugshond en binnenkort krijgt ze haar eerste opdracht. We moesten allemaal in een lange rij gaan staan en iemand van ons had een buisje met drugs gekregen. Marjoleine en Teuntje wisten natuurlijk niet wie dit buisje in de broekzak had. Teun ging gedecideerd de rij af en begon ons allemaal af te zoeken. Ton en ik werden door haar herkend maar toch ging ze geconcentreerd verder met haar werk. Binnen no time gaf ze ‘een melding’. Ze bleef zitten met haar neus tegen de broekzak van Daphne. Wat een kanjer en wat leuk om haar weer eens aan het werk te zien.

Frans met Déroy, Jeanette met Nura, Lenk met Fien, Yvonne met Murphy, Marjoleine met Teun, Birgitte met Rumi en Hans met Nero

Daarna was het tijd voor een groepsfoto. De Flynnders werden uit de auto gehaald en waren helemaal door het dolle om elkaar weer te zien. Het kostte daarom moeite om deze enthousiaste, vrolijke en gepassioneerde Flatjes netjes naast elkaar te krijgen. Door het warme weer hingen hun tongen bijna op de grond. De foto van de ‘making off’ vind ik het mooist geworden. Wel jammer dat Teuntje niet zichtbaar is, maar van haar waren tijdens de detectietraining mooie foto’s gemaakt. Na de groepsfoto gingen de honden weer in de auto en gingen we verder met de clickertraining.

Iedereen luistert aandachtig naar de uitleg van Marjoleine

Marjoleine legde uit hoe we de honden bekend moesten maken met de clicker. We moesten op de clicker drukken en meteen een brokje aan de hond geven en dat 20 keer. Hierna moest je wachten tot de hond zijn focus even kwijt was en meteen op de clicker drukken. Als de hond dan meteen weer focus had, was de boodschap binnengekomen. Zo niet dan moest deze oefening. je weer een aantal keer herhalen. Er werd gewerkt in groepen van drie en tussendoor kregen de andere honden rust. Dat bleek ook noodzakelijk te zijn, want ze hadden niet alleen last van het warme weer, maar je merkte ook dat de training veel denkwerk van de honden vroeg.

Frans, Hans en Jeanette zijn bezig hun Flynnders bekend te maken met de clicker

Toen alle honden bekend waren met de clicker kregen we de opdracht om de hond met twee pootjes op een krukje te krijgen. Tsjonge, dat kostte wat denkwerk van ons en onze honden. Willy had op gegeven moment bedacht dat ze zelf maar op het stoeltje kon gaan staan om Tarszy voor te doen wat er van haar verwacht. Dat zag er erg komisch uit, maar hierdoor viel het kwartje bij Tarsz nog niet. Uiteindelijk lukte het iedereen om hun hond met twee pootjes op het krukje te krijgen. Als ze het éénmaal door hadden, moest je er een commando voor geven.

Ook Anja, Daphne en Ton zijn druk aan het oefenen

We hadden allemaal van te voren aangegeven welk onderdeel van de jachttraining we graag met behulp van de clicker wilden verbeteren. Iedereen had het onderdeel volgen op z’n verlanglijstje staan, want met onze power hondjes is dat nog wel een dingetje! Ook nu was de uitleg van Marjoleine duidelijk en enthousiast gingen we aan de gang. Clickeren is net als jachttraining vooral een kwestie van goed timen en voelen. Als je het éénmaal voelt dan zie je dat de hond het snel oppakt. Met Phoenix ben ik deze week bezig geweest, het geleerde in de praktijk te brengen. We maken elke dag vorderingen en ze vindt het heel leuk om te doen.

Na de clickertraining zijn we naar de Italiaan in Nunspeet geweest waar we gezellig hebben gegeten en nagepraat. Het was weer een mooi Flynnder evenement. Over een paar weken gaan we naar Coburg in Duitsland om een twee daagse workshop jachtraining” van mijn vriendin (en fokster van Flynn) Anke Wolf te krijgen. Volgens mij wordt dit ook een feestje!

Ik denk dat ik namens iedereen spreek dat het een leerzame workshop was. Paul de Vos wil ik bedanken voor de mooie foto’s. Een mooie herinnering aan een prachtige dag! Tot slot wil ik alle Flynnder baasjes bedanken. Geweldig dat jullie er allemaal waren en dat de Flynnders het zo goed bij jullie hebben. Ik weet dat sommige sceptisch waren ten aanzien van clickertraining, maar ik denk dat Marjoleine een aantal heeft weten te overtuigen, dat de clicker een waardevol hulpmiddel kan zijn in de jachttraining.

Marjoleine, nogmaals een dikke knuffel en bedankt voor je kundigheid en uitstekend opgezette workshop! Ik heb al van meerdere Flynnder baasjes gehoord dat ze open staan voor ‘clickertraining deel 2’.

 

 

13 maart 2018

Workshop in Coburg Duitsland

Willy en ik zijn net terug uit Coburg waar wij twee workshops hebben gegeven aan honden van de Umbra Fida kennel. De eerste workshop was op zaterdag 4 maart jl. Die dag hebben we een workshop gegeven aan ‘pups’ van het Umbra Fida S- en T-nest. Het is een traditie van Anke Wolf om rond de eerste verjaardag van elk nest een jachthondentrainer uit te nodigen. Echt een super initiatief. Het waren allemaal gepassioneerde Flatcoats. Twee pups hadden nog niet eerder geapporteerd, maar deden niet onder voor de andere nestgenoten. Echt erg leuk!

Op zondag gaven we een workshops aan een aantal voor ons bekende Umbra Fida honden. Het was leuk om baasjes en hun honden weer eens aan het werk te zien. Het waren twee koude, en daardoor zware, dagen maar toch kijken Willy en ik tevreden terug op de trainingen. Het geeft toch altijd weer veel voldoening als je aan het eind van de dag al die tevreden gezichten ziet. Ook nu weer veel Umbra Fida talentjes!

Wij willen alle deelnemers bedanken: Sandra met Scius en Meo, Christian met Silas, Anke met Selma en Nimueh, Kordula met Silja en Jody, Andrea met Scilla, Alex met Selva, Laura met Skadi, Frank met Thea en Faya, Sabine met Romira, Heike met Malou en Anabel met Mimi.

Willy en ik hebben een heerlijke week gehad en bedanken onze Duitse vrienden voor hun gastvrijheid, humor en vriendschap. Dankjewel Anke en Rainer, Elena en Chris, Anabel en Simon.

Tot slot wil ik mijn lieve vriendin Willy bedanken. Het was weer gaaf, veel gelachen en mooie gesprekken. Echt een top week!

 

10 maart 2018

Jorja 11 jaar

Ons Deentje Jorja is vandaag jarig. Zo’n elf jaar geleden hebben wij haar uit Denemarken opgehaald bij Annika Christiansen van de Flathounds kennel. George is de laatste maanden een oud dametje aan het worden. Ze wandelt nog wel mee, maar is niet meer zo actief. Gelukkig is ze nog wel vrolijk. Ze is erg blij als zie iets kan dragen en een tennisbal (of twee) blijft favoriet. Nog steeds kijkt ze om haar heen of er andere wandelaars zijn waar ze naar toe kan rennen, om dan met haar liefste blik te vragen: "Wil je iets voor mij gooien?". En nog steeds zijn er velen die erin trappen. Hardlopen met Ton vond ze altijd heerlijk, maar dat gaat nu niet meer. Niet vreemd voor zo’n bejaard meisje. Lieve George van harte gefelciteerd! We hopen nog een tijd van je te mogen genieten. Een hele dikke verjaardagsknuffel Ton, Lenk, Harley, Flynn en Phoenix!

Flathound Sweet Sugar ‘Jorja’ vandaag 11 jaar

 

8 maart 2018

De Flynnders twee jaar

Vandaag zijn de Flynnders jarig. Wat ben ik trots op deze zeven super leuke Flatcoats. Mijn doelstelling bij dit nest was de sterke eigenschappen van Flynn en Dustin, het vriendelijk karakter en de uitstekende werkaanleg, in stand te houden cq te verbeteren. Vol overtuiging kan ik zeggen dat dit is gelukt. Het zijn stuk voor stuk sociale, stabiele en erg leuk werkende Flatcoated Retrievers, met opvallend goede neuzen. Verder zijn de gezondheidsuitslagen ook zoals ik had gehoopt. Qua uiterlijk worden ze op de shows van Zeer Goed tot Uitmuntend beoordeeld. Beter kun je als fokker toch niet wensen!

Ik heb ik de puppytesten van de Flynnders er weer eens bijgezocht en de karakteromschrijvingen kloppen helemaal. Hieronder kun je deze lezen.

Flow of Spirits Red Admiral ‘Deroy’. Een vrolijk en charmant mannetje met een heerlijke kwispel. Hij vindt werken met zijn baas geweldig en apporteren het einde. Hij werkt vlot en met een super neus. Dit mensgerichte hondje is een echt werktalent. Wel oppassen voor een vertrouwensbreuk want dan kan hij zijn eigen gang gaan.

 

Flow of Spirits Clouded Yellow ‘Nero’. Een pittig ventje wat precies weet wat hij wel en niet wil. Door deze sterke eigen wil moet je van goede huizen komen om hem voor je te winnen en te houden. Het is belangrijk om een sterke band met hem op te bouwen. Eénmaal in je vingers dan heb je een super werkhondje aan hem. Hij werkt in hoog tempo en met een super (vooral lange) neus.

 

Flow of Spirits Common Green ‘Murphy’. Dit zelfstandige mannetje weet precies wat hij wil en laat zich door niets weerhouden. Hij is een tikje gevoelig voor geluid maar dit maakt hem ontvankelijk voor menselijke interactie. Het is belangrijk om een goede band met hem op te bouwen. Eénmaal in je vingers dan gaat deze ruwe diamant schitteren. Hij heeft een ongelooflijk goede neus.

 

Flow of Spirits Mazerine Blue ‘Nura’. Dit zelfstandige dametje weet precies wat ze wel en niet wil. Met behulp van voer en haar enigszins aanwezige mensgerichtheid kan je goed contact met haar opbouwen. Dit is essentieel om al haar talenten te laten ontwikkelen. Super neus, snel en slim zijn opvallende kenmerken van dit heerlijke werktalent.

 

Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’. Dit vrolijke meisje vindt het heerlijk om samen te werken, maar ze vindt het ook fijn om haar eigen gang te gaan. Ze heeft een goede neus, een goed geheugen en is niet voor één gat te vangen. Het is belangrijk om een goede band met haar op te bouwen, zodat je haar niet verliest en zij haar eigen gang zal gaan. Super stabiel werktalentje.

 

Flow of Spirits Violet Copper ‘Teuntje’. Dit aandoenlijke meisje met haar pretsnoet, vindt het leven één groot feest. Dit intelligente meisje weet, met de juiste voorjager, precies wat er van haar verwacht wordt. Maar ook foute dingen leert ze snel, dus pas op haar niet te verliezen. Ze werkt snel, met uitstekende neus (zowel lang en kort). Ze ziet alles. Super werkhondje.

‘

Flow of Spirits Holly Blue ‘Phoenix’. Verslag puppytest: Een lief, aandoenlijk en stabiel meisje. Ze vind het heerlijk om met haar baasje te werken en apporteren vindt ze geweldig. Dit mensgerichte wijfie leert snel en heeft een hele goede neus (vooral lang). Ze werkt snel en met een vrolijke kwispel. Het is belangrijk dat haar baasje haar vertrouwen geeft, want dan komt haar werktalent pas goed naar boven.

Lieve Flynndertjes, ik wens jullie een heerlijke dag net jullie baasjes. Een hele dikke verjaardagsknuffel van mij, Ton, mama Flynn en zusje Fien!

 

19 februari 2018

Flynnder nieuws

Binnenkort worden de Flynnders al weer twee, wat vliegt de tijd …… Met alle nakomelingen van Flynn gaat het goed. Bij de jachttraining laten Deroy, Nura, Rumi, Nero, Murphy en Phoenix zien dat ze allemaal gepassioneerde, temperamentvolle honden zijn. Ze hebben uitstekende neuzen, kunnen goed markeren en leren snel. Zusje Teuntje wordt opgeleid voor het reddingshonden- en narcoticawerk. Ook Teun doet het erg goed op de trainingen. Dit jaar staan er weer een aantal evenementen op het programma voor de Flynnders.

Datum en evenement	Trainer/organisatie en locatie
7 april a.s.. Clicker training	Marjoleine van Doorn te Nunspeet
27 april tot 2 mei Workshop Jacht	Anke Wolf te Coburg Duitsland
18 mei a.s. SJP oefendag	Miranda Taal en Lenk te Zeewolde
25 november a.s. Fokdag	FRC te Zaltbommel

Op 19 februari jl. was Flow of Spirits Silver Skipper ‘Rumi’ op bezoek. De twee zusjes, maar ook mama Flynn hebben zich uitstekend met elkaar vermaakt in de Nunspeetse bossen. Twee totaal verschillende zusjes, maar allebei leuk! Het was weer gezellig Birgitte!

Fien, Flynn en Rumi

Op 3 december jl. deed Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" mee aan de workingtest van de Tollers in St. Oedenrode. Hieronder het verslag van het baasje van Nero Hans Verdel:

"Zo vlak voor het begin van het nieuwe proevenseizoen doe ik verslag van onze (Nero en ik) afsluiting van het vorige seizoen: de workingtest van de Tollers in St. Oedenrode.
Na afloop van een koude en mistige WFRG Trofee (als proefhoofd) spreek ik nog even met Willy en Lenk. “Morgen heb ik nog een working test. Als hij 75 punten haalt, ben ik tevreden”. Dat was op dat moment zo’n beetje mijn inschatting van wat ik dacht dat er met Nero, zijn nukken en zijn deugden redelijkerwijs haalbaar was. Niet veel later ging ik, met nog een vermoeiende dag in het verschiet, naar huis met de succeswensen van beiden.
Sint Oedenrode, 3 december 2017; Aangekomen bij de manege pak ik nog net de laatste woorden van het inleidende praatje mee. Ik was er voor het eerst en leerde dat je bij late aankomst ook ver weg moet parkeren. Een voordeel is dat je dan niet lang meer hoeft te wachten op de eerste proef. Die bleek al aan de overzijde van de weg. De eerste markeer was voor de handler en tijdens het ophalen viel een tweede markeer voor de hond. Mijn lichte verwondering over het matige markeren van Nero werd al snel verklaard. Hij moest nog poepen. Eenmaal dat achter de rug was het direct terugrennen en in de vaart de dummy meenemen. Dat was les 2 vandaag: tijdens het uitlaten, ook op een proef, wel even los laten rennen.

Flow of Spirits Clouded Yellow ‘Nero’ wacht op zijn beurt

Bij de volgende proef staan we een tiental meters voor een poel met daarin een schiereiland en op een meter ervan nog een eiland. Ertussen  een rechte houten wand aan beide zijden. Vanaf het schiereiland wordt een dummy op het iets lager gelegen eiland geworpen. Op de eerste inzet haalt Nero het tot de waterkant. Hij twijfelt wat en komt terug. Op de tweede inzet is het vol gas via het schiereiland met een grote sprong naar het eiland en snel met dummy in een rechte lijn terug. De daarop volgende markeer is een eitje.

Bij de derde proef staan we 5 meter naast een collega voorjager met ons gezicht diagonaal naar de hoek van een veld gericht. Hoewel Nero erg druk in zijn kop kan zijn, is mijn ervaring dat hij aan het werk wel erg serieus is. Ik kies ervoor om hem los voor te jagen. Aan beide zijden van het veld loopt een werper, die daar op enig moment een dummy opgooit en doorloopt. Steeds als iets is gegooid, mag een hond ingezet worden, de collega begint. Na wat gerommel, ook vlak voor zijn neus, is Nero (slechts) 50cm vooruit gehupt. Aan zet voor zijn eerste blijkt dat Nero deze perfect gemarkeerd heeft. Voor de tweede, die hij als eerste mag halen, heeft hij wat meer zoektijd nodig tussen alle oude valplekken. Zijn steadiness wordt met de volle 20 punten beloond.

Proef 4 voor ons is een dubbele verloren zoek in een klein bosje. Beide dummies liggen op ongeveer 20 meter en zijn voor de voorjager zichtbaar. Dan les 3. Ik heb Nero nog te weinig dichtbij laten zoeken. In drie stappen is hij de eerste dummy al voorbij. Hij zoekt het hele bos af waar ik niet zelf de dummy had kunnen rapen en verdwijnt op de achtergelegen weide. Uiteindelijk komt hij langs de zijkant het bosje weer in. Op de territoriumfluit gaat de neus aan en komt er één dummy binnen. We mogen meteen stoppen, de tijd is om.

De laatste is een dubbele markeer vanuit hetzelfde hutje, één ruim op links, één redelijk kort op rechts. De linker gaat in één rechte lijn. Na een paar meter over de dummy slaat Nero om en het eerste apport is binnen. Bij de tweede zien we dat geheugen, i.t.t. neus en ogen, nog niet zijn sterke kant is. De richting is niet helemaal goed en er moet best wat gezocht worden voordat ook die binnen komt. Niet echt een les. Het is bekend en we werken eraan.

Al met al een leuke en leerzame dag. Ik heb ervan geleerd en Nero vast en zeker ook. En het resultaat? Één puntje meer dan vooraf ingeschat.
Ik ben trots op hem. Over een paar weken mogen we weer.

 

12 februari 2018

Workshop agenda 2018

Ook in 2018 geven Willy Walbeek en ik weer een aantal workshops in binnen- en buitenland. De workshops hebben de titel Workingtest training. Onze workshops zijn bedoeld voor alle apporterende jachthondenrassen die aan de minimale basiseisen van C-, B- of A niveau voldoen. De workshops vinden plaats in de omgeving van Almere.

Agenda Workshops 2018
Zaterdag 4 en Zondag 5 maart a.s	Coburg Duitsland
Dinsdag 3 april a.s.	Workingtest training
Maandag 9 april a.s.	Workingtest training
Vrijdag 4 mei a.s.	Workingtest training
Dinsdag 22 mei a.s.	Workingtest training
Maandag 4 juni a.s.	Workingtest training
Vrijdag 15 juni a.s.	Workingtest training

Alle workshops hebben dit jaar de titel Workingtest training, omdat wij hierdoor gevarieerde en uitdagende proeven voor jullie uit kunnen zetten, waarbij de verschillende facetten van de jachttraining aan de orde komen. Deze workshops zijn niet alleen bedoeld ter voorbereiding op de workingtests, maar ook om te oefenen voor het komende MAP-seizoen. Een aantal proeven doen we namelijk met wild.

Omdat wij samen deze workshops geven is het mogelijk twee oefeningen tegenover elkaar uit te zetten. Dit geeft ons de mogelijkheid de deelnemers meer oefeningen aan te bieden. Verder vinden wij het belangrijk dat de workshops interactief zijn en dat de voorjagers elkaar aan het werk zien, want hier leer je tenslotte ook veel van.

Wil je deelnemen aan één van onze workshops dan kun je inschrijven door een mailtje te sturen (zie knop Email rechtsboven in de banner). Geef in het bericht de volgende informatie door: naam voorjager, roepnaam hond, ras, trainingsniveau en uiteraard aan welke workshop je wilt deelnemen. Verder willen we van je weten wat je hoopt te leren en of je tegen bepaalde problemen aanloopt.

Wij hanteren per workshop een maximum aantal deelnemers, dus schrijf je tijdig in. Meer informatie vind je op de pagina Workshops.

 

15 januari 2018

Ochtendritueel

Elke ochtend veeg ik de woonkamer omdat ik, je zult het niet geloven, allergisch ben voor hondenharen. Toen Harley pup was, wilde ze na het vegen heel graag de borstel dragen. Vanaf dat moment geef ik haar elke ochtend het borsteltje en lopen we samen een ere-rondje door de kamer. Harley knort dan van genot. Nu twaalf jaar later, genieten Harley en ik nog dagelijks van dit ritueel. Omdat ik mij realiseer dat Harley in haar reservetijd zit, vertel ik haar als ik de borstel aanneem en haar een kus op haar zachte koppie geef, hoeveel ik van haar hou.

Harley in 2006 en 2018

Al mijn honden hebben dit ochtendritueel iets tussen Har en mij gevonden. Phoenix is de eerste die interesse heeft. Na Harley en mij eerst een tijdlang aandachtig te hebben geobserveerd, loopt ze al een tijd het ere-rondje mee. Laatst pakte ze voorzichtig het blik van mij af. Nu komen er elke ochtend twee honden naar mij toe, als ik klaar ben met vegen. Harley vindt het prima en Fientje is dolgelukkig met haar blik!

 

3 januari 2018

Doelstellingen voor 2018

In januari bedenk ik elk jaar weer welke doelen ik het komende jaar met mijn honden hoop te bereiken. Harley is net 12,5 jaar geworden en voor haar geldt natuurlijk dat we genieten van elke dag dat ze nog bij ons is. Ondanks dat haar achterhand zwakker wordt, ze zo goed als doof is en al flink wat grijze haren heeft, is ze nog erg fit. Haar stoere naam doet ze nog steeds op allerlei fronten eer aan. Ze wandelt met gemak een paar uur mee. Haar taak om de roedel te beschermen neemt ze nog steeds serieus. Met veel overtuiging gaat mijn kleine kruimel tussen haar roedel en de vreemde hond(en) staan en zonder verder ook maar iets te doen, dwingt ze veel respect af. Ze draagt tijdens de wandeling nog graag een boomstam mee. Eerder lukte het om zo’n stam de hele wandeling mee te sjouwen, maar dat is nu toch echt te veel voor mijn oudje!

Harley, Jorja, Flynn en Phoenix

Jorja wordt in maart 11 jaar. Zij begint nu echt een oud dametje te worden. Eerder ging ze nog elke week mee met het hardlooprondje van Ton, maar zelfs na een lange wandeling loopt ze stijf en heeft ze tijd nodig om te herstellen. Haar hele lijf zit zo langzamerhand onder de bulten. Gelukkig allemaal goedaardig. Ze heeft nog nooit gespeeld, maar Phoenix is haar vriendinnetje. Zo aandoenlijk om mijn gekke George met Phoenix bezig te zien. Phoenix weet heel goed wie ze voor zich heeft en speelt met Jorja veel voorzichtiger dan met haar moeder. Jorja daarentegen laat Fien echt wel weten wanneer ze te ver gaat en corrigeert dan keurig en doeltreffend. Tegen andere honden is Jorja nu gelukkig wat milder en dat maakt de wandeling een stuk relaxter. Mijn enige doelstelling is om van onze George te genieten zolang ze nog bij ons is.

Flynn wordt dit jaar al weer 7 jaar. Ze is vrolijk en zit goed in haar vel, dat kun je ook wel zien want haar vacht glimt als een spiegel. Eerder liep zij op de wandeling voorop, maar nu heeft ze het stokje aan dochter Fien doorgegeven. Als er wat is, komt ze wel meteen kijken en heeft dan contact met Harley. Ik blijf het fascinerend vinden zo’n roedel. Ik moet vaak om mijn Flynnder lachen, het is en blijft een komiek. Na het sleepprobleem in 2017 heb ik de afgelopen maanden geen slepen voor haar getrokken. Wij moesten allebei even tot rust komen. Maar nu gaan we weer aan de bak. Mijn doelstelling met Flynn is nog een paar mooie MAP A diploma’s te halen. Of het haalbaar is zal de tijd leren.

Phoenix wordt in maart al weer 2 jaar. Waar blijft de tijd! Het is een heerlijk meisje en ze heeft mijn hart gestolen. Ze is vrolijk, geestig, vriendelijk, ondernemend en werken wil ze wel. Dit jaar zijn mijn doelstellingen met Fien om nog een show kwalificatie te halen en twee SJP B diploma’s. Dit alles om haar klaar te stomen voor een nestje, want dat is mijn doelstelling voor 2019. Een reu heb ik al gevonden, een Flatcoat naar mijn hart en een perfecte partner voor mijn ‘kleine’ meisje. Wie hij is hou ik nog even voor mij. Ik heb een portret- en standfoto van Fien op haar pagina Phoenix geplaatst. Nog niet helemaal naar mijn zin, maar goed genoeg om een indruk te krijgen van mijn Flow of Spirits Holly Blue.