2020

29 december 2020

Dag allerliefste Saszu

Gisteren heeft Willy haar allerliefste Saszu moeten laten gaan. Ze is 13 jaar en 4 maanden oud geworden, een respectabele leeftijd voor een Flatcoated Retriever. Ze was net een kat met negen levens, elke keer kwam ze er boven op, maar nu niet meer …..Wat ga ik dit vrolijke, altijd goedgehumeurde, super getalenteerde meisje missen. Ik was dol op alle bruintjes van Willy, maar Saszuze (één van haar vele bijnamen) heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ze kwam mij altijd weer zo heerlijk vocaal begroeten met haar guitige koppie. Ook heeft ze een belangrijke rol gespeeld bij de opvoeding van mijn zwartjes. Wat hebben we samen veel beleefd, de vele reisjes, wandelingen, trainingen, de Nimrod, de geboorte van de Brownies en nog veel meer onvergetelijke herinneringen.

Lieve Wil, hoe moet ik jou nu troosten? Je lieve, trouwe, grappige, no-nonsens Saszu is naar de eeuwige jachtvelden. Nu heb je geen eigen hondjes meer, dat maakt dit verlies nog zwaarder. Natuurlijk heb je de grijsjes en ik hoop dat zij je elke dag een Flatcoat likje geven. Dat hebben Truffel en Dolce maar mooi geleerd van onze Flatjes.

Dag allerliefste Saszu ……….

Natuurlijk ook een dikke troostknuffel voor Rob en Daphne.

25 december 2020

Nieuwjaarswens Flow of Spirits

22 december 2020

Bezoek van de Vosjes en arme Fien

Paul en Jeanette waren van de week op bezoek met Nura en Beau. Voor het donker werd, hebben we een mooie wandeling gemaakt. Jeanette vertelde dat Nurtje op Beau had gereden, een teken dat ze binnenkort loops wordt. Het begint nu echt spannend te worden.

Er moest natuurlijk een foto van het viertal worden gemaakt. Fientje vindt het helemaal niets om op de foto te moeten. Dat kun je ook goed zien. Als je haar in het echt ziet is het een goed gebouwd, elegant en vrouwelijk wijfie. Maar een mooie foto maken van mijn Fienepien is een hele opgave.

Ik weet nog goed dat Paul en Jeanette Nura, als puppy kwamen ophalen. Ik vertelde dat Nurtje het meest van de vier teefjes op Flynn leek. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua temperament. Dat is zo gebleven, ze lijken nog steeds als twee druppels water op elkaar.

Dan nog even wat heel anders. Na lang nadenken en overleggen heb ik besloten om Phoenix te laten sterialiseren. Ze heeft zo’n last van hormoonschommelingen. Ik hoop dat ze zich beter gaat voelen door deze ingreep. Als één van mijn honden geopereerd wordt, blijf ik altijd tot ze onder narcose zijn. Maar Fientje was deze keer zo gespannen, wat niet gek is na twee eerdere operaties. Mijn dierenarts adviseerde mij daarom haar een flinke knuffel te geven en naar huis te gaan. Getver, wat verdrietig om er niet voor je meisje te kunnen zijn.

Gelukkig kreeg ik na een paar uur een telefoontje dat de operatie goed was verlopen en dat ik haar mocht komen halen. Ze heeft de hele dag geslapen, maar herstelt nu volgens het boekje. Nu hopen dat mijn lieve Fien weer snel lekker in haar vel zit.

19 december 2020

Twintigtwintig in vogelvlucht

Aan het eind van het jaar kijk ik altijd terug op alle belevenissen met mijn zwarte vriendinnetjes. Er zijn van die jaren die rustig doorkabbelen en er zijn jaren met veel hoogte- en dieptepunten, zoals het jaar 2020!

Natuurlijk stond het afgelopen jaar volledig in het teken van Covid-19. Het leven staat door dit virus behoorlijk op z’n kop, zeker nu we in lockdown zitten. Ook voor de jachthondensport heeft dit gevolgen. Veel trainingen en wedstrijden konden dit jaar niet doorgaan. Maar het was niet alleen maar negatief. Door bijvoorbeeld het aantal cursisten per les te verminderen ontstond er meer tijd om cursisten individueel te begeleiden. Ik heb veel honden met sprongen vooruit zien gaan. 

In februari hebben we onze onvergetelijke Jorja moeten laten gaan, ze was op. Ik heb bijna 13 jaar genoten van mijn Deentje. Jorja met haar heerlijke kwispel en opgewekte humeur. Regelmatig pink ik nog een traantje weg als ik aan haar denk. Maar ook mijn lieve Harley mis ik nog elke dag. Binnen een half jaar ging onze roedel van 4 naar 2. Ik vind het maar stil in huis.

Phoenix Covid proof en onze lieve Jorja

Twee weken na het overlijden van Jorja nam ik Flynn, na een operatie en lange revalidatie, voor het eerst weer mee naar de training. Bij de tweede oefening gilde Flynn het uit van de pijn. Op de CT bleek dat er, bij de eerste operatie, nog een stukje los bot was blijven zitten. Er zat niets anders op ….. ze moest voor de tweede keer onder het mes. De operatie verliep gelukkig voorspoedig. Maar er stond ons wederom een lange revalidatie te wachten.

Gelukkig had ik ook iets moois om naar uit te kijken. Flynn’s dochter Rumi werd in maart gedekt. Als dank voor al mijn hulp zou ik een puppy uit dit nestje krijgen. Tot mijn grote verdriet en ongeloof ging ik, nadat Willy en ik de puppytest hadden gedaan, met lege handen naar huis.

Toen de coronabesmettingen in de zomer daalden, werden er nog een aantal SJP’s georganiseerd. Aan twee heb ik met Phoenix meegedaan. Ze haalde twee keurige B diploma’s. De training met Phoenix gaat met vallen en opstaan. Fientje is een slim meisje, met een sterk eigen willetje en een gevoelig kantje. Deze eigenschappen maken het voor mij moeilijk om de juiste balans te vinden. Maar wat leer ik veel van haar. We komen er wel, al vraagt het meer tijd dan ik, met mijn ongeduldige aard, zou willen.

In augustus werd ik gebeld door Paul de Vos, baasje van Flynns dochter Nura. Paul en Jeanette willen een nestje fokken met Nura en vroegen mijn hulp. We zijn op zoek gegaan naar een geschikte reu, die vonden we in Duitsland (zie meer op de pagina Nesten). Ik vind het een super leuke combinatie en natuurlijk ga ik voor een pup uit dit nest. De puppies krijgen de kennelnaam Flow of Spirits, hoe leuk is dat! Het is nu wachten op de loopsheid van Nurtje. Spannend!

In september bleek dat ‘mijn’ kleine bruine vriendinnetje Tarszy ongeneeslijk ziek was. Een maand na de diagnose moesten we al afscheid van haar nemen. Veel te jong en zo oneerlijk! Nu, precies drie maanden later, is haar moeder Saszu heel ziek. Lieve Willy, ik hoop dat je nog een tijd van je lieve, oude bruintje mag genieten.

Sinds november gaat Flynn elke zondag mee naar de training. Na bijna twee jaar revalideren, vond ik dit in het begin doodeng. De eerste paar keren liep ze de volgende dag ook wat stijf, maar achteraf denk ik dat ze spierpijn had. Nu gaat het super en ze is zó goed. En nog belangrijker: Mijn meissie is zo blij!

Ik wens iedereen een heel mooi, liefdevol en vooral gezond 2021. Geniet van jullie viervoeters en ik hoop dat al jullie hondenwensen uit mogen komen.

12 december 2020

Familiewandeling

Deze week was Marjoleine van Doorn met haar drie kanjers Doortje, Teuntje en Coosje op bezoek. Na de lunch hebben we samen met mijn meiden een lange wandeling in het bos gemaakt. Wat een heerlijk stel, allemaal een beetje gek, maar super leuk met elkaar. De oudste twee, Flynn en Doortje deden niet onder voor de jeugd. Natuurlijk moest er een familieportret worden gemaakt van dit leuke vijftal.

Flow of Spirits Holly Blue (dochter van Khilla-Flynn Umbra Fida), Khila-Flynn Umbra Fida (dochter van Hilaria Umbra Fida), Xquiszt Tarszy Eszes (dochter van Saszu, dat vind ik ook familie), Wilco Umbra Fida (kleindochter van Hilaria Umbra Fida) en Flow of Spirits Violet Copper (dochter van Khila-Flynn Umbra Fida). Dankjewel Marjoleine, voor de gezellige middag en jouw vriendschap.

4 november 2020

Gatver, zo vies en ik kan niet wachten op mijn nieuwe werkmaatje!

De herfst heeft de bossen in Nunspeet weer prachtig gekleurd. Sinds covid-19 is het wel heel erg druk in het bos. Er wordt niet alleen gewandeld, maar ook veel gefietst en hardgelopen. Niets mis mee, iedereen mag genieten van ‘ons mooie bos’. Maar het is echt onbegrijpelijk hoeveel troep mensen in de natuur achterlaten. Snoepverpakkingen, blikjes, bierflesjes, en nog veel meer rotzooi wordt achtergelaten. Maar wat ik nog veel erger vind, zijn de mensen die hun behoeften in het bos doen. Mijn langneusjes ruiken die viezigheid al op grote afstand. Als ik hun neuzen de lucht in zie gaan, roep ik ze snel bij mij. Soms ben ik te laat of is de verleiding voor mijn meiden te groot. Ze komen dan terug met die smerigheid op hun neus en stinken een uur in de wind. Gatver, zo vies! Waarom graven die lui niet eerst een kuil, het is toch zo simpel?!

Toch wel confronterend, deze foto van mijn tweetal. Van vier naar twee is wel een grote overgang. Ik mis Harley en Jorja enorm. Gelukkig zijn er puppy plannen. Ik begrijp dat zo’n kleintje Harretje en Georgie niet kan vervangen. Maar twee Flatcoats vind ik toch echt te weinig. Met Flynn doe ik een soort bezigheidstherapie en al die blessures van Fientje schieten ook niet op. Dat is in de eerste plaats voor Fien sneu. Maar ik merk dat ik het heel moeilijk vind om niet met een hond te kunnen werken. Ik kan niet wachten op mijn nieuwe werkmaatje! Eind december/begin januari verwachten wij de loopsheid van Nura (kijk op de pagina Nesten).

 

30 oktober 2020

Update pagina’s nesten, nestdag en Phoenix

Het is vandaag precies vier jaar geleden dat Paul de Vos de 1ste workshop aan de Flynnders gaf. Er volgden hierna nog tien! Op de pagina Nestdag heb ik eindelijk de tijd gevonden om alle Flynnderuitjes te plaatsen. De 12de stond in de agenda van de Flynnders bij hotel Klaukenhof. De Deense trainer Carsten Druekær zou een workshop geven aan de nakomelingen van Flynn. Maar covid-19 gooide roet in het eten. De workshop staat nu gereserveerd bij Klaukenhof voor het voorjaar 2021. Maar of we tegen die tijd van dit rot virus af zijn, moeten we nog maar afwachten …….

Op de pagina Nesten heb ik onderstaande foto toegevoegd. Een grappige foto van ’the happy couple’. De foto is gemaakt toen Paul en ik een bezoek aan de Flatgold’s kennel bracht. Ik ben blij met deze foto, je kunt naar mijn idee goed zien dat de types goed bij elkaar passen. Allebei echte ‘gladjassen’. Nog twee maanden en dan verwachten we de loopsheid van Nura. Ik kijk erg uit naar een pup van deze twee kanjers.

Met Fientje gaat het nog niet goed. Bij de osteopaat bewoog ze veel soepeler, dus dat is fijn. Maar gisteravond liep ze op drie pootjes. Na een nachtje rust en een pijnstiller liep ze weer goed. Maar na de wandeling vanmiddag, liep ze niet goed op het grind bij ons huis. Dat leek op een teenblessure. Ze reageerde heel pijnlijk op de twee middelste tenen van haar rechter achterpoot. Blessure nummer 8, er komt geen eind aan………

14 oktober 2020

Pas de zevende blessure

Gisterochtend plaatste ik nog zo’n enthousiast verhaal over mijn lieve Fienepien en gisteren zat ik weer met haar bij de dierenarts. Ze was zo mat op de training en haar rechterachterpootje sleepte een beetje. Bij onderzoek gaf ze ook duidelijk, onder in de rug, pijn aan. Vandaag wordt er een foto van haar rug gemaakt. Ik hoop dat het meevalt, ach het is pas haar zevende blessure……… Mijn arme brokkenpiloot!

Ik was op zoek naar een leuke foto van Fientje om dit bericht een beetje op te vrolijken. Ik kwam deze foto tegen. Zo lief, Fien en Tarszy samen wachten op de volgende proef bij het Wasser Seminar van Carsten Schröder in Duitsland. Ze vormen samen een hartje. Wat mis ik mijn kleine bruine vriendinnetje! Het is al weer, of pas zes weken geleden.

Lieve Wil, ik weet dat jij ook nog heel verdrietig bent en je meisje heel erg mist. Een dikke knuffel van mij, Flynn en Phoenix!!

13 oktober 2020

Nieuwtjes

De Begeleidingscommissie van de WFRG en de FRC hebben het fokplan van Flatgold’s Fire ’n Ice en Flow of Spirits Mazarine Blue goedgekeurd.
Meer informatie over deze super leuke combinatie staat op de pagina Nesten van mijn website. Hieronder een foto van Ice en Nura toen wij een bezoek brachten aan de Flatgold’s kennel. Zoals je kunt zien vonden ze elkaar meteen erg leuk, niet onbelangrijk toch?

Hier in Nunspeet gaat alles zijn gangetje. Ondanks corona gaan de trainingen door. We trainen in kleinere groepen en natuurlijk wordt de geadviseerde 1,5 meter aangehouden. Willy en ik hadden nog een aantal jachten in Duitsland en uitnodigingen om te keuren staan, maar die zijn allemaal afgeblazen. Het virus heeft ons weer in zijn greep en ik vrees dat ingrijpende maatregelen onafwendbaar zijn.

Flynn doet nu elke week een paar oefeningen mee bij de training van Phoenix. Je kunt haar niet gelukkiger maken. Uiteraard laat ik haar niet alles doen. Springen over greppels, als een bommetje te water gaan of markeren zijn uit den boze, maar lijnen lopen en dirigeren kan ze nog als de beste. Heerlijk om aan het eind van de training haar blije koppie te zien. Ze vindt het wel minder als ze na de training haar badjas aan moet ……..

Binnenkort mag Flynn weer een keer mee doen bij de Reddingshonden training. Ik ben benieuwd of ze nog begrijpt dat ze dan mensen moet zoeken en geen dummies of wild? Fientje mag ook mee. Eens zien of die geweldige neus van mijn ‘kleine’ ook mensen op kan speuren.

Met Fientje heb ik dit seizoen aan twee SJP’s deelgenomen. Ze kwam met keurige cijfers door de C- en B-onderdelen. Bij de eerste keer op de dirigeerproef zat ik net in een behoorlijke traningsdip met haar. We waren elkaar even kwijt. De tweede keer hadden we elkaar weer gevonden, maar nu hadden we de pech dat halverwege de dirigeerproef de wind was gedraaid en het niemand meer lukte om de twee duiven binnen te brengen. Ach, we gaan weer lekker door met trainen en zien volgend jaar wel weer.

Toen Phoenix bij het trainen van lijnen niet meer bij mij weg wilde, heb ik een paar dagen na zitten denken wat hier de oorzaak van kon zijn. Al snel realiseerde ik mij dat als ik het lijnen lopen train, ik alleen maar gebruik maak van bumpers. Om de simpele reden dat ik mij anders een breuk sjouw. Ik weet dat Phoenix veel liever wild apporteert dan dummies of bumpers. Ik kon mij voorstellen dat Phoenix, mijn slimnme meisje, door had dat er bij het lijnen lopen nooit wild aan het eind lag. Toen ik alleen maar wild op de valplaatsen had gelegd, werd meteen duidelijk dat dit dé motivatie was om te gaan. Langzaam introduceer ik nu weer dummies en bumpers en ik heb geen no-go’s meer gezien.

Dit vind ik één van de leukste dingen van trainen met je hond. Problemen analyseren en oplossingen vinden om verder te komen. Mijn meisje heeft het super opgepakt, knappe Fien!

2 oktober 2020

Aankondiging nest

Het heeft even geduurd, maar we hebben hem gevonden. Flatgold’s Fire ’n Ice is Nura’s toekomstige lover. Ice is een vriendelijke, stabiele Flatcoat die graag voor de baas wil werken. Als je meer over Ice wilt weten kijk dan op http://www.flatgold.de/deckruede-ice. Ice en Nura vullen elkaar op alle vlakken uitstekend aan en niet onbelangrijk; ze vonden elkaar erg leuk. Voor de stamboom van de toekomstige pups en meer informatie kijk op de pagina Nesten.

Wij zijn op zoek naar mensen die met hun pup gaan werken. Heb je interesse neem dan contact op met Paul de Vos (paulusdevos@hotmail.com).

De prachtige collage is gemaakt door mijn broer Paul Krispijn (www.paulkrispijn.com).

17 september 2020

Bezoek Teuntje

Gisteren zijn Ton en ik met ons tweetal bij Flow of Spirits Violet Copper ‘Teuntje’ op bezoek geweest in Hoek van Holland. Het was fijn om Marjoleine, Doortje (dochter van Saszu van Willy), Teun en haar half zusje Coosje weer te zien. We hebben een heerlijke wandeling over het strand gemaakt. Dat vonden onze twee meisjes ook, die komen niet zo vaak op het strand. Daarna hebben we bij een strandtent gegeten waar onze honden van harte welkom waren.

Op de rechter foto zie je, als je goed kijkt, rechts Teun, Coos en Fien. Flynn op links geniet met volle teugen van haar leventje en liep vanochtend, ondanks het rennen door de duinen en het springen over de golven, niet kreupel. Zo fijn voor mijn meisje!
Dankjewel Marjoleine het was heel gezellig en we hebben genoten van jouw meisjes.

2 september 2020

Flow of Spirits nestje 2.0

Aan het eind van dit jaar wordt Flow of Spirits Mazarine Blue ‘Nura’, dochter van Flynn gedekt. De puppy’s uit dit nest krijgen de kennelnaam Flow of Spirits, maar worden geboren bij Paul de Vos en Jeanette van Straaten in Slochteren. We hebben een aantal leuke reuen op het oog. Zodra de keuze is gemaakt, plaats ik dit op mijn site.

We zijn op zoek naar Flatcoat liefhebbers, die met hun pup gaan werken. Heb je interesse, stuur dan een e-mail naar Paul de Vos (Paulusdevos@hotmail.com ) met vermelding van je telefoonnummer.

Nura is niet alleen een super, leuke, sociale werk- en praktijkhond, ze is ook een mooi meisje.

 

8 september 2020

Tweede A voor Déroy

Gisteren heeft Frans de Vries met Flow of Spirits Red Admiral ‘Déroy’ zijn tweede A gehaald in Kruiningen. Ze hadden 80 punten voor de C- en B onderdelen en haalden een 8 voor de dirigeer en een 6 voor de sleep. Met 94 punten vielen ze ook nog eens in de prijzen. Super knap en ik ben erg trots op deze twee kanjers.

1 september 2020

Tarszy

Op 16 juli 2012 werd mijn kleine bruine vriendinnetje Xquiszt Tarszy Ravasz bij Willy Walbeek geboren. Ik was erbij toen ze op de wereld kwam. Wat hebben we samen veel beleefd en nu is ze er niet meer ……

Twee maanden geleden waren Willy en ik bij een seminar van Carsten Schröder in Duitsland. Hier stal Tarszy nog de show. Ze bracht de moeilijkste apporten binnen. Carsten nam zelfs zijn petje voor Tarsz en Willy af. Terug in het hotel vroeg Willy mij naar Tarszy te kijken. Haar buik was dik en hard, dat voelde niet goed. Bij thuiskomst is Willy meteen naar de dierenarts gegaan en op de echo was te zien dat haar lever vol met kanker zat. De dierenarts voorspelde dat ze nog maar kort te leven had, het zou over weken gaan, maar zeker geen maanden.

Het is zo onbegrijpelijk want na de Nimrod was Tarsz nog beter dan ooit. De mega moeilijke proeven in Duitsland schudde ze nog uit haar mouw. Ze leek nog zo fit. Maar al snel na de diagnose zag je haar elke week achteruit gaan. Ze liep nog mee op de wandeling, maar vaak liep ze achter ons. Een enkele keer maakte ze nog een sprintje en dan keek ze weer eventjes vrolijk uit haar ogen.

Vandaag heeft Willy besloten haar te laten gaan, ze was op. Dag allerliefst, onvergetelijk bruin meisje-meisje, ik zal je nooit vergeten …….

1 september 2020

Eerste Flynnder A

Zondag heeft Flow of Spirits Red Admiral ‘Déroy’ zijn eerste SJP-A gehaald in Delft. Ik ben super trots op die lieve kanjer van een Déroy en natuurlijk ook op zijn baasje Frans de Vries. Déroy is niet alleen een lieve, sociale, super goed werkende hond, maar ziet er ook nog eens heel leuk uit. Wat mij betreft een Flatcoat zoals ze zijn bedoeld.

Ik kan mij nog zo goed herinneren toen hij de puppytest deed. Ik stond met tranen in mijn ogen te kijken hoe hij blij over het veldje rende en alle apportjes binnenbracht. Na de puppytest hebben Willy en ik Frans geadviseerd voor dit getalenteerde mannetje te gaan. Ik denk dat Frans geen spijt heeft ;-). .

30 augustus 2020

Zo trots op mijn Fientje

Gisteren hebben Fien en ik deelgenomen aan de SJP in Delfzijl. Het was alweer twee jaar geleden dat Phoenix aan een wedstrijd heeft kunnen deelnemen. Vond ze het toen nog overweldigend zo’n wedstrijd met zoveel leuke honden, aardige mensen en al die koekjes die op de grond lagen, nu was ze helemaal relaxt. Ze heeft een prachtig B diploma gehaald met 78 punten. Ik vind het super knap!

De laatste maanden heeft mijn meisje in de training zulke grote stappen gemaakt. Maar na de C- en B-proeven en het lange wachten, merkte ik dat het kaarsje uit was. Op de dirigeerproef kreeg ik haar zelfs niet gefocust. Ze luisterde nog wel netjes, maar de fut was eruit. Geen schande en ik weet zeker dat tijd en ervaring haar sterker gaan maken. Die A, die komt er wel ……….

Ook zusje Nura was in Delfzijl, dat was natuurlijk heel gezellig. Helaas kwam ook zij niet door de dirigeer. Broer Déroy deed het beter, hij haalde de dirigeerproef, maar miste jammer genoeg de sleep.

22 augustus 2020

Huwelijk

Op 1 augustus trouwde de dochter van mijn Duitse vriendin Anke Wolf. Wij en onze twee zwarte dames waren hiervoor uitgenodigd. Onze meisjes behoorden tot de groep van 22 Flatcoat bruidsjonkers en -meisjes. Samen met hun hun baasjes vormden zij een erehaag om het bruidspaar, Simon en Anabel, te verwelkomen. Het zag er prachtig uit al die Flatcoats bij elkaar.

Toen ik onderstaande foto kreeg opgestuurd rolden de tranen over mijn wangen. Daar staat in het middelpunt van dit prachtige feest mijn lieve, mooie, blije Flynn. Flynn is 9,5 jaar geleden bij Anke geboren en Anabel heeft veel geholpen bij de verzorging van het nest. Elke keer als wij in Duitsland zijn en Flynn hoort Anabels stem, dan rent ze naar haar toe om haar te begroeten. Zo ook nu weer ……

Ik kan mij dit moment nog goed herinneren. Eigenlijk was ik een beetje boos op Ton omdat hij Flynn niet goed bij zich hield. Stel je voor dat ze zou springen en de bruidsjurk helemaal vuil zou maken. Gelukkig is dat niet gebeurd en heeft het deze prachtige, ontroerende foto opgeleverd.

Het gaat overigens heel erg goed met Flynn. Sinds kort leg ik elke week een paar dummy’s voor haar weg. Lekker lijntjes lopen en zoeken, wat kan ze het nog goed! Flynn vindt het helemaal fantastisch en dat maakt mij ook weer happy.

24 juni 2020

Lekker wijfie

Het is zo genieten om met mijn heerlijke, lieve, sociale en werklustige Phoenix te werken. Slepen lopen is haar specialiteit. Maar lijnen lopen kan ze ook als de beste. Als je haar vooruit stuurt neemt ze de lijn letterlijk aan. Ze gaat zelfs dwars door welke dekking dan ook om de lijn aan te houden. In dat opzicht lijkt ze op een Labrador in een Flatcoatjasje. Onderstaand grappige filmpje is hier een mooi voorbeeld van.

25 april 2020

Boek

Van het weekend kreeg ik van Paul de Vos de vernieuwde uitgave van zijn boek ‘Wat een Jachthond moet weten’. In deze versie staan de Flynnders in de hoofdhol, met puppy Déroy op de cover. Dankjewel Paul!

2 april 2020

Memories

Eindelijk is Jorja weer thuis. Wat mis ik die lieve George en wat laat ze een enorm gat achter. Elke morgen stond ze onderaan de trap, met een knuffel in haar bekkie en een non-stop kwispel. Zo’n vrolijke begroeting was elke keer weer een heerlijk begin van de dag. Nu is het maar stil. Gelukkig zijn Flynn en Fientje er nog. Zij zijn ook erg blij als ik beneden kom, maar niet persé om mij te zien. Voor dit opportunistische tweetal draait het maar om één ding ………. en dat is eten.

Als ik het nummer ‘Memories’ van Maroon 5 hoor, denk ik aan mijn allerliefste onvergetelijke Jorja, aka George, Okie, Deentje, Georgina enz.

Here’s to the ones that we got
Cheers to the wish you were here, but you’re not
‘Cause the drinks bring back all the memories
Of everything we’ve been through
Toast to the ones here today
Toast to the ones that we lost on the way
‘Cause the drinks bring back all the memories
And the memories bring back, memories bring back you

26 maart 2020

Blijf gezond

Het zijn heftige tijden! Covid-19 heeft ons allemaal in de greep. Je kunt de tv niet aanzetten of je wordt overspoeld met berichten over het virus. Elke morgen als ik opsta is het eerste waar ik aan denk: “Gelukkig ik voel mij goed”. Hierdoor kan ik met een positief gevoel de dag starten. Elke dag stuur ik een berichtje naar familie of vrienden met de vraag of zij ook weer gezond zijn opgestaan. Ik krijg hierop lieve, grappige en ontroerende reacties. Misschien een tip voor al mijn FB en HP vrienden?

Het blijkt ook nu weer hoe belangrijk mijn honden voor mij zijn. Ik geniet nu extra van mijn twee zwarte lieverds! Elke wandeling, zeker met dit weer, is een cadeautje. En ik moet nogal wat wandelen want met Flynn zit ik nog in de revalidatie fase. Maar het gaat goed met haar. Fientje is vrolijk en knuffelig als altijd, de schat.

Lieve allemaal, geniet van jullie honden, hou je sterk en blijf gezond!!!

8 maart 2020

Nu eens goed nieuws

Vandaag zijn de Flynnders jarig. Ze zijn al weer vier jaar geworden. Het verjaardagspartijtje is nog even uitgesteld. In april gaan we namelijk een kleine week trainen met de Flynnders in Sauerland Duitsland. We gaan naar hotel Klaukenhof en hebben een Deense trainer ingehuurd.

Ik wens Nura, Déroy, Nero, Murphy, Rumi en Teuntje een heerlijke verjaardag toe en een dikke knuffel van mama Flynn en zusje Phoenix.

Phoenix had niet zo’n zin in een fotoshoot vandaag, de hormonen gieren door haar lijf. Ze is nu op haar hoogtepunt en biedt zich, als ze de kans krijgt, aan bij elke reu (en ik denk ook teef). Zelfs de lelijke hond van de buren valt nu bij haar in de smaak. Ondanks deze handicap vind ik de foto best leuk gelukt. Gefeliciteerd lieve Fienepien!

7 maart 2020

Zo sneu

Flynn is voor de tweede keer geopereerd aan haar rechter elleboog. Er was nog een stukje bot afgebroken en om Flynn een kans op volledig herstel te geven, was de enige optie een operatie. De operatie is geslaagd. Omdat het lastig was bij het stukje bot te komen, is de gewrichtsband wat uitgerekt. De genezing loopt hierdoor wat anders dan de vorige keer. Liep Flynn na de eerste operatie meteen goed, deze keer stond ze een aantal dagen op drie poten. Ze was ook erg onrustig en kreeg last van een verkoudheid en ontstoken ogen. De komende twee weken heeft ze volledige benchrust. Alleen naar buiten voor een plas of een poep. De bench vindt ze echt vreselijk. Over 10 dagen heb ik een afspraak voor de wondcontrole. Als de wond er goed uit ziet, krijgen we groen licht om de revalidatie te starten.

Het zijn heftige tijden. Een half jaar gelden kwam Harley te overlijden. Veel tijd om dit verdriet te verwerken was er niet, want Flynn moest geopereerd worden. De revalidatie was lang en zwaar. Ik merkte aan Phoenix dat zij moeite had met deze veranderingen, gelukkig had ze toen steun aan haar grote vriendin Jorja. Eigenlijk wel grappig dat Fientje Jorja als speelkameraadje had uitgekozen, want George had nog nooit met een andere hond gespeeld. Nu is Jorja er niet meer en moet Phoenix het alleen doen. Tegen alle verwachtingen in besloot Phoenix ook nog eens een half jaar te vroeg loops te worden. Ze heeft deze keer erg veel last. Ze is stilletjes en hangerig. Het heeft daarom geen zin om met haar te trainen.

Ik vind het echt heel naar om maar met één hond te wandelen en hoop dat Flynn over drie maanden weer een beetje mee kan op de wandeling.
Ik heb pas één week niet kunnen trainen en merk nu al hoe ik dat mis. Hopelijk is Fien weer snel haar heerlijke zelf en wacht ze niet tot haar ‘virtuele bevalling’ om weer aan een training toe te zijn.

20 februari 2020

Nog een moeilijke beslissing

Na de moeilijke beslissing om Georgie gisteren te laten gaan, moest er nog een beslissing worden genomen. Flynn loopt bijna dagelijks kreupel. Er is een nieuwe CT gemaakt en daar was weer een los stukje bot zichtbaar. De klachten worden steeds erger. De enige manier om haar nog een kans op herstel te geven. is door haar nogmaals te opereren. De operatie staat gepland voor maandag 2 maart a.s. Mijn arme wijfie, er staat haar weer een lange revalidatie te wachten. Ik hoop dat het deze keer goed komt, al kan ze maar weer mee op de wandeling ……..

 

19 februari 2020

Dag lieve George

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze lieve Jorja. Bijna 13 jaar geleden werd zij in Denemarken geboren. Onze lieve, vrolijke George met haar sterke persoonlijkheid. Zoals ze was, zo is ze ook gegaan. Dag lieve Georgie, dankjewel voor je onvoorwaardelijke liefde. Ik ga je ongelooflijk missen en zal je nooit vergeten!

Jorja was het (werk) maatje van Ton, samen hebben ze heel erg genoten van de jachttraining, maar ook van hardlopen en lekker knuffelen. Daarom laat ik Ton nu aan het woord:

“Vanmiddag hebben we Jorja laten inslapen, een moeilijke beslissing. In haar hoofd was ze nog hartstikke fit maar haar lijfje kon niet meer. Ze was op. De afgelopen maanden was ze geleidelijk steeds slechter gaan lopen, maar de laatste dagen ging het zo snel achteruit, dat ze niet meer zelf naar buiten kon zonder dat ik haar moest dragen.

In 2006 was ik met Flow begonnen met jachttraining. Toen Flow plotseling overleed, konden we al snel in Denemarken een pup ophalen, Jorja. Samen gingen we naar de jachttraining.
In alles was ze bovengemiddeld: getalenteerd, gepassioneerd, eigenwijs, in ieder geval  voor een beginnend voorjager als ik was ze een maat te groot. Een wijsheid die ik gaandeweg opdeed. Een ogenhond die verschrikkelijk goed kon markeren maar ook grote moeite had om een verleiding los te laten. Toen we later gingen trainen voor het A diploma is ze het vertrouwen in mij ergens kwijt geraakt. Ik zeg het bewust zo, want ik kon haar er niet meer van overtuigen dat er dummies in het veld lagen.

Jorja was zeker geen allemansvriend wat flatcoats over het algemeen wel zijn. Ze had veel ruimte om haar heen nodig wat ze opdringerige honden ook goed duidelijk wist te maken. Ze heeft gelukkig nooit een gaatje gemaakt.

Voor mij was ze “something special”. Ze kwam altijd vrolijk naar mij toe, gevolgd door onophoudelijke lebbers van haar dikke tong. Ze was erg aanhankelijk. Vanaf het begin dat ze bij ons was, ging ze bij het eten tussen mijn benen zitten, een heerlijk gevoel. De laatste jaren lag ze altijd op mijn of Lenk haar voeten. Als ik thuis kwam, werd ik altijd begroet met een vrolijke kwispel en een speeltje in haar bek.

Van Pip had ze geleerd om tijdens de wandeling mensen te zoeken waar ze dan naar toe stormde, een stokje pakte en met dat stokje vóór de mensen ging zitten en met haar verleidelijke blik aangaf dat het de bedoeling was dat ze dit stokje moesten weggooien. En meestal werd ze op haar wenken bediend. En dan kostte het mij grote moeite om haar weer mee te krijgen. Ook ging ze op de ochtendwandeling regelmatig even buurten op de camping bij ons in de buurt of er nog iets lekkers lag, zodat ik vaak een latere trein naar mijn werk moest nemen.

Jorja was ons beste fotomodel. Ze ging zitten, sperde haar ronde ogen open en bleef zitten totdat de fotoshoot was afgelopen, terwijl de andere honden al snel verveeld waren.
En nu is ze er niet meer. Ik mis nu al die permanente kwispel, die grote ogen met die zachte uitdrukking, haar “wedstrijd” met de andere honden wie het snelst kon eten (de anderen waren kansloos). Ik heb haar vanmiddag al bedankt voor de bijna 13 jaar dat ze in mijn leven was. Ik kreeg nog een dikke kus.”

17 februari 2020

Lekker ding

Deze keer een bericht met mijn benjamin Phoenix in de hoofdrol. In mijn fok-filosofie beschrijf ik mijn ideale Flatcoat als volgt: “De Flatcoat is een vrolijke en actieve hond. Deze elegante jachthond is vol zelfvertrouwen en is een vriendelijke, gepassioneerde werker. De Flatcoat beschikt over veel doorzettingsvermogen en is in het bezit van een groot probleemoplossend vermogen. Ze werken in hoog tempo en hebben een uitstekende neus. Ze willen heel graag samen werken maar hebben soms ook eigen ideeën.”

Als ik aan Phoenix denk, voldoet ze heel goed aan dit ideaal beeld. Vrolijk, vriendelijk en actief is Fientje zeker. ‘Heel erg nieuwsgierig’ kan niet ontbreken in het rijtje van haar eigenschappen. Verder heb ik nog nooit een Flatcoat gehad met zoveel humor. Ik lig regelmatig in een deuk om mijn clowntje. Ze werkt in hoog tempo, als ze weet wat er van haar wordt verwacht. Als ik niet duidelijk ben geweest of ze begrijpt de oefening niet dan zie je haar langzaam vertrekken, totdat je het kwartje ziet vallen. Dan gaat ze opeens weer voluit en maakt vaak een snoekduik op het apport.

Ze heeft een uitstekende neus. Het is echt genieten om haar aan het werk te zien op een sleep. Fientje kan namelijk heel goed schakelen tussen lange en korte neus, dat zie je niet vaak bij een Flatcoat, die bij voorkeur werkt met een lange neus. Aan doorzettings- en probleemoplossend vermogen geen gebrek. In maart wordt ze al weer vier. Net als bijna alle Flatcoats heeft ze tijd nodig. Dat vind ik soms moeilijk en dan moet ik zeker mijn geduld niet verliezen, want ik weet dat dit averechts werkt. Als je haar de tijd en ruimte geeft zie je haar elke week groeien, dat is zo gaaf!

Eens per maand train ik samen met mijn Duitse vriendin Sylvia en haar Bruno. Bruno vind ik een super leuke Flatcoat. Lekker stabiel en hij heeft een fijn karakter. Werken kan hij als de beste, het is een genot om hem aan het werk te zien!

9 jaunuari 2020

Shit nee hè!

Eind december ben ik met Flynn voor de laatste keer naar de aquatraining geweest. Ik kreeg groen licht om voorzichtig met de jachttraining te starten. Ik zou voor mijn lieve, werklustige Flynn geen mooier nieuwjaarscadeau kunnen verzinnen. Twee dagen voor de training was ik lekker aan het wandelen. Flynn kwam zich, zoals ik van haar gewend ben, elke keer met een stralende snoet melden. Na een half uur zag ik vanuit mijn ooghoek dat één van de honden achter mij liep, dat was vreemd. Ik draaide mij om en zag Flynn, ze liep kreupel. Shit nee hè! De stralende uitdrukking was veranderd in een van pijn verwrongen blik. Ik heb de wandeling afgebroken en ben snel naar huis gegaan.

De dag erop liep ze nog steeds kreupel. Ze krijgt nu weer Rimadyl en helaas geen training voor mijn meisje. Ik hoop dat ze zich verstapt heeft en dat het over een paar dagen over is. Wat is mijn meisje toch een enorme pechvogel. Duimen jullie voor mijn lieverd?

2 januari 2020

Super neus

Bij de puppytest van mijn laatste nestje werd al duidelijk wat een geweldige neuzen de Flynnders hebben. Willy had een lange sleep met een haak voor de pups van Flynn getrokken en alle zeven liepen ze de sleep uit. Zoals ik in het karakterprofiel van Phoenix (zie haar paginga Phoenix) beschrijf heeft zo’n super neus ook zijn nadelen.

Bij de training moest ze laatst een oefening doen met een lange lijn. Ze vertrok voor een 10, maar sloeg halverwege rechts af. Ik fluiten, maar komen, ho maar. Ik besloot te stoppen met fluiten en liep terug naar de auto. Plotseling stond Phoenix naast me met haar hele neus onder de mensenpoep. Zoooo vies en stinken!!!

Na een goed gesprek heb ik haar opnieuw ingezet op de lijn. De juf en mijn trainingsmaatjes vonden het knap dat ze vooruit ging en de plek des onheils los kon laten. Ik niet ……. ik wist zeker dat ze alles op had.

Voor alle lezers van mijn website een mooi, gezond en liefdevol 2020. Ik wens jullie ook een heel mooi hondenjaar en vergeet niet vooral te genieten van jullie kanjers!!